Terekia

Terekia
Xenus cinereus
(Güldenstädt, 1775)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Nadrząd	neognatyczne
Rząd	siewkowe
Rodzina	bekasowate
Podrodzina	słonki
Rodzaj	Xenus Kaup, 1829
Gatunek	terekia
Synonimy
Tringa terek Tringa cinerea
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
najmniejszej troski
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Terekia (Xenus cinereus) – gatunek średniego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Xenus.

Występowanie 

Zamieszkuje południową Finlandię, północno-zachodnią Rosję, Ukrainę na wschód po środkową Syberię. Zimuje w południowej i wschodniej Afryce, na Bliskim Wschodzie, Azji Południowej oraz Indonezji i Australii. Do Polski zalatuje sporadycznie.

Cechy gatunku 

W upierzeniu brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W okresie godowym wierzch ciała szarobrązowy, z dwiema ciemniejszymi podłużnymi smugami na grzbiecie. Spód ciała biały z bokami głowy, szyją i bokami piersi pokrytymi ciemnym kreskowaniem. Dziób łukowato wygięty ku górze, czarny o żółtej nasadzie. Nogi również żółte. W upierzeniu spoczynkowym wierzch ciała jednolicie szary, a spód biały. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej, jednak wierzch ciała z rdzawym nalotem.

Wymiary średnie 

dł. ciała ok. 22-27 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 36-45 cm
waga ok. 50-95 g

Biotop 

Brzegi słodkich zbiorników wodnych w strefie lasotundry, tajgi oraz lasostepów. Poza obszarem lęgowym na wybrzeżach tropikalnych mórz, często w estuariach i zaroślach mangrowych.

Gniazdo 

Na ziemi, w płytkim zagłębieniu obramowanym kamieniami pod osłoną trawy.

Jaja 

W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-lipcu 4 jaja.

Wysiadywanie 

Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni przez obydwoje rodziców.

Pożywienie 

Bezkręgowce.

Ochrona 

Gatunek chroniony.

Zobacz też

• fauna Polski
• ptaki Polski