Teresa Kunegunda Sobieska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Teresa Kunegunda Sobieska

Teresa Kunegunda Sobieska herbu Janina (ur. 4 marca 1676, na Wawelu w Krakowie, zm. 10 marca 1730, w Wenecji) – królewna polska, księżna bawarska.

Córka króla Jana III Sobieskiego i Marii Kazimiery d’Arquien. Po śmierci Marii Antoniny Habsburżanki, została drugą żoną elektora Bawarii Maksymiliana II Emanuela (2 stycznia 1695). Od tej chwili znana była jako Kurfürstin Therese Kunigunde. Po klęsce Maksymiliana II Emanuela w bitwie pod Höchstädt an der Donau i jego wycofaniu się poza granicę Bawarii, Teresa Kunegunda została regentką elektoratu czuwając przez kilka miesięcy nad resztką wojsk, a także administracją okupowanym krajem. Kiedy opuściła Bawarię by zobaczyć się z matką okazało się, że wojska cesarskie nie chcą ją przepuścić z powrotem do kraju. Dziesięć lat spędziła na wygnaniu, wróciła do Monachium dopiero w 1715. Po śmierci męża opuściła Bawarię i reszty życia dokonała w Wenecji. Była jedynym dzieckiem Jana Sobieskiego, które zasiadło na tronie.

Miała dziesięcioro dzieci (z czego tylko pięć przeżyło dzieciństwo), w tym aż dziewięciu synów:

  • bezimienny – urodzony martwy (1695),
  • Maria Anna Karolina (1696-1750), zakonnica pod imieniem Therese Emanuele de corde Jesu,
  • Karol VII Albrecht (1697-1745),
  • Filip Maurycy Maria (1698-1719),
  • Ferdynand Maria Inocenty (1699-1738),
  • Klemens August (1700-1761),
  • Wilhelm (1701-1704),
  • Aloizy Jan Adolf (1702-1705),
  • Jan Teodor (1703-1763),
  • Maksymilian Emanuel Tomasz (1704-1709).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons