Teresa Lewtak-Stattler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teresa Lubomira Lewtak-Stattler z domu Szuch (ur. 25 marca 1929 we Włodzimierzu Wołyńskim, zm. 26 września 2009 w Warszawie) – polska działaczka społeczna, uczestnik konspiracji antyniemieckiej, po II wojnie światowej dyrektor naczelna Domów Towarowych "Centrum", radna miasta stołecznego Warszawy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Teresa Lewtak - Stattler z wnukiem Piotrem Lewtak na Warszawskich Powązkach 30.10.2004
Grób Teresy Lewtak-Stattler na Powązkach

Urodziła się na Wołyniu w rodzinie Aleksandra Szucha (uczestnika wojny polsko-bolszewickiej 1920, osadnika na Kresach Wschodnich RP) i Ireny z Tkaczyńskich. W czasie II wojny światowej pobierała nauki w II Miejskim Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego oraz Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej, była również harcerką w zastępie "Znicz". W 1943 znalazła się w oddziale do zadań specjalnych Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej. Brała udział w akcjach "Frühwirth" i "Braun", wyniku której zginęli kierownik miejskiego urzędu kwaterunkowego Emil Braun oraz nazistowski architekt Friedrich Pabst. Była zaangażowana w pomoc Żydom z getta warszawskiego. W 1944 wzięła udział w Powstaniu Warszawskim. W połowie września została ranna, po czym trafiła do stalagów w Altengrabow i Oberlangen.

Po powrocie do kraju ukończyła szkołę średnią, studiowała również na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej oraz Wydziale Handlu Wewnętrznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (magisterium w 1956), gdzie w okresie studiów była młodszą asystentką profesora Kazimierza Boczara. Po ukończeniu studiów zatrudniona w drukarniach "Słowa Powszechnego" oraz "Instytutu Wydawniczego PAX". Przez ćwierć wieku pracowała w Państwowych Domach Towarowych, gdzie była szefową Działu Reklamy oraz doradcą ds. ekonomicznych, następnie zaś wicedyrektorem i dyrektorem naczelnym Domów Towarowych "Centrum" na cały kraj.

Została odznaczona Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przez jedną kadencję była radną Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy. Na emeryturze zaangażowała się w zbiór podpisów na rzecz ustanowienia 1 sierpnia świętem narodowym.

W pierwszym małżeństwie zamężna z Henrykiem Lewtakiem – żołnierzem Związku Walki Zbrojnej oraz więźniem obozów nazistowskich, następnie z Wojciechem Stattlerem, pracownikiem Centrali Handlu Zagranicznego "Cekop", potomkiem malarza Wojciecha Kornelego Stattlera.

Zmarła w 2009, została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]