Teresa Roszkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teresa Roszkowska
POL Teresa Roszkowska plaque, Warsaw 01.jpg
Tablica pamiątkowa na Saskiej Kępie w Warszawie
Imiona i nazwisko Teresa Roszkowska
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1904, Kijów
Data i miejsce śmierci 25 października 1992, Warszawa
Dziedzina sztuki malarstwo, scenografia
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Teresa Roszkowska (ur. 23 listopada 1904 w Kijowie, zm. 25 października 1992 w Warszawie) – polska scenograf i malarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W Warszawie studiowała w Konserwatorium Muzycznym (w klasie fortepianu) i jednocześnie w Szkole Sztuk Pięknych (u Tadeusza Pruszkowskiego). Od 1930 organizowała wystawy indywidualne własnych prac, które miały miejsce m.in. w Paryżu (1930), Genui (1931), Brukseli (1935), Bostonie, ponownie w Paryżu w 1937 (gdzie zdobyła Grand Prix sztuki dekoratorskiej), brała też udział w licznych wystawach w kraju.

W latach 1934-1936[1] studiowała w scenografię w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. Jako scenograf współpracowała z Leonem Schillerem, Aleksandrem Zelwerowiczem czy Edmundem Wiercińskim. Początkowo pracowała w Teatrze Ateneum w Warszawie, w 1936 związała się z Teatrem Polskim w Warszawie. W sezonie 1938-1939 została etatowym scenografem w tej placówce.

Od 1938 roku pracowała pracowała sporadycznie przy produkcji filmów[1].

W okresie okupacji współpracowała z podziemiem artystycznym, m.in. zorganizowała w swoim mieszkaniu zebranie ludzi teatru z udziałem Jarosława Iwaszkiewicza. Po wojnie kontynuowała współpracę z Edmundem Wiercińskim, w tym w 1946 przy sztuce Elektra wystawionej w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. W 1978 opracowała Zemstę reżyserowaną przez Kazimierza Dejmka.

Wystawiała także ponownie swoje prace malarskie, głównie w latach 60. i 70. Po 1978 roku poświęciła się wyłącznie malarstwu[1].

Odznaczona m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1955)[2] i Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)[3].

W 1969 roku otrzymała nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki II. stopnia[4].

W 1992 została zamordowana w swoim domu na Saskiej Kępie. Na domu tym znajduje się tablica upamiętniająca Teresę Roszkowską, uważaną za jedną z najbardziej charakterystycznych mieszkanek Saskiej Kępy[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Teresa Roszkowska w bazie filmpolski.pl
  2. 11 lipca 1955 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1955 r. Nr 91, poz. 1144
  3. 15 stycznia 1955 M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400, str. 1632
  4. Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.
  5. Hanna Faryna-Paszkiewicza: Kilka wspomnień o Teresie Roszkowskiej. W: Hanna Faryna-Paszkiewicz: Saska Kępa w listach, opisach, wspomnieniach.... Warszawa: Kowalska/Stiasny, 2004, s. 167-170. ISBN 83-918151-5-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]