Terier walijski

Terier walijski
Terier walijski
Inne nazwy	Welsh terrier
Kraj patronacki	Wielka Brytania
Kraj pochodzenia	Walia
Wymiary
Wysokość	39 cm
Masa	9 – 9,5 kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa III, Sekcja 1, nr wzorca 78
AKC	Terriers
ANKC	Grupa 2 – Terriers
CKC	Grupa 4 – Terriers
KC(UK)	Terriers
NZKC	Terriers
UKC	Grupa 7 – Terriers
Wzorce rasy
FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Terier walijski – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty.

Rys historyczny

Terier walijski jest spokrewniony z Lakeland Terrierem. Z wyglądu przypomina airedale terriera, ale jest to starsza rasa. Wywodzi się prawdopodobnie od foksteriera i nieistniejącego już black and tan terriera. Zanim zaczął pełnić rolę psa do towrarzystwa, terier waliijski pomagał w czasie polowania wypłaszać lisy z nor. Jest trochę mniej skłonny do awantur niż inne teriery. Również dziś sprawdza się jako pies myśliwski.

Użytkowość

Pies myśliwski do polowań na lisy, które miał za zadanie wypłaszać z nor. Brał i bierze nadal udział w polowaniach na dziki (w sforze). Współcześnie hodowany także jako pies towarzyszący.

Zachowanie i charakter

W porównaniu do lakeland teriera bardziej towarzyski i mniej zaczepny, łatwiejszy do prowadzenia, spokojniejszy. Skore są do zabawy i bardzo wesołe, rzadko bojaźliwe, z reguły pewne siebie. Ze względu na wrodzony upór wobec innych członków rodziny, należy wychowywać go konsekwentnie i odpowiedzialnie. Towarzyskie, dobrze znoszą podróże i nie obawiają się nowych miejsc. Silnie związane ze swoim terytorium, którego konsekwentnie bronią. Na swoim terenie nie tolerują innych, nawet dużo większych zwierząt- toczą nieustanne walki o dominację. Polecany dla właścicieli psów z doswiadczeniem.

Wygląd

Głowa teriera walijskiego

Budowa

• Ogon Zwykle kopiowany.

Ogon kopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem.

Ogon niekopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem. Pasuje do całej sylwetki psa.

• Uszy w kształcie litery V, zawinięte do przodu, mocno przylegające do policzków.
• Stop słabo zaznaczony.
• Oczy ciemnobrązowe, głęboko osadzone, o żywym spojrzeniu.

Szata i umaszczenie

• Szata jest obfita, twarda, szorstka i gęsta. Na tułowiu okrycie szorstkie z obfitym podszerstkiem, na łapach i kufie sierść jest dłuższa i bardziej miękka.
• Maść może być czaprakowata, czarna podpalana lub szaropłowa z podpalaniem.

Zdrowie i pielęgnacja

Istnieje konieczność zapewnienia dostatecznej porcji ruchu, nadaje się do trzymania w domu. Wymaga trymowania szorstkiej sierści (co najmniej 4 razy w roku). Podatny jest również na uczulenia skórne.

Bibliografia

• Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.