Terier walijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Terier walijski
Welsh Terrier.JPG
Terier walijski
Inne nazwy Welsh terrier
Kraj patronacki Wielka Brytania
Kraj pochodzenia Walia
Wymiary
Wysokość 39 cm
Masa 9 – 9,5 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa III, Sekcja 1,
nr wzorca 78
AKC Terriers
ANKC Grupa 2 – Terriers
CKC Grupa 4 – Terriers
KC(UK) Terriers
NZKC Terriers
UKC Grupa 7 – Terriers
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Terier walijskiras psa, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty[1]. Nie podlega próbom pracy[2].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Terier walijski jest spokrewniony z Lakeland Terrierem. Z wyglądu przypomina airedale terriera, ale jest to starsza rasa. Wywodzi się prawdopodobnie od foksteriera i nieistniejącego już black and tan terriera. Zanim zaczął pełnić rolę psa do towarzystwa, terier walijski pomagał w czasie polowania wypłaszać lisy z nor. Współcześnie także się sprawdza jako pies myśliwski.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa teriera walijskiego

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Ogon kopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem.
Ogon niekopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem. Pasuje do całej sylwetki psa.
  • Uszy w kształcie litery V, zawinięte do przodu, mocno przylegające do policzków.
  • Stop słabo zaznaczony.
  • Oczy ciemnobrązowe, głęboko osadzone, o żywym spojrzeniu.

Szata[edytuj | edytuj kod]

Szata jest obfita, twarda, szorstka i gęsta. Na tułowiu okrycie szorstkie z obfitym podszerstkiem, na łapach i kufie sierść jest dłuższa i bardziej miękka.

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Maść może być czaprakowata, czarna podpalana lub szaropłowa z podpalaniem.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

W porównaniu do lakeland teriera bardziej towarzyski i mniej zaczepny, łatwiejszy do prowadzenia, spokojniejszy. Skore są do zabawy i bardzo wesołe, rzadko bojaźliwe, z reguły pewne siebie. Ze względu na wrodzony upór wobec innych członków rodziny, należy wychowywać go konsekwentnie i odpowiedzialnie. Dobrze znoszą podróże i nie obawiają się nowych miejsc. Silnie związane ze swoim terytorium, którego konsekwentnie bronią. jest skłonny do dominacji wobec innych zwierząt.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies myśliwski do polowań na lisy, które miał za zadanie wypłaszać z nor. Brał i bierze nadal udział w polowaniach na dziki (w sforze). Współcześnie hodowany także jako pies towarzyszący.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Istnieje konieczność zapewnienia dostatecznej porcji ruchu, nadaje się do trzymania w domu. Wymaga trymowania szorstkiej sierści (co najmniej 4 razy w roku). Podatny jest również na uczulenia skórne.

Przypisy

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 102.
  2. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 146.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.