Terminologia brydżowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Poniżej przedstawiono terminologię specyficzną dla brydża:

Acol[edytuj | edytuj kod]

[czyt.: akol] Popularne określenie na otwarcie 2♣ pokazujące silną kartę, najczęściej forsujące do końcówki, wywodzi się z angielskiego systemu licytacyjnego o tej samej nazwie.

Alert[edytuj | edytuj kod]

Zwrócenie uwagi przeciwników na odzywkę mającą inne znaczenie niż spodziewana. W grze bez zasłon robi to partner osoby dającej odzywkę, w grze z zasłonami obaj zawodnicy (niezależnie od siebie, nie widzą się oni nawzajem). Możliwe jest także alertowanie za pomocą puknięcia w stolik albo pokazania specjalnej tabliczki. Według obowiązującego w Polsce prawa PZBS, odzywki na poziomie 4 i wyższym nie wymagają alertowania, z wyjątkiem konwencyjnych otwarć kolorowych. W grze z zasłonami alertuje się na każdej wysokości[1].

Atut[edytuj | edytuj kod]

Pojedyncza karta w danym kolorze atutowym.

Bez atu[edytuj | edytuj kod]

Odzywka oznaczająca chęć gry bez koloru atutowego.

Bez (jednej, dwóch itd...)[edytuj | edytuj kod]

Wzięcie w trakcie rozgrywki mniejszej liczby lew niż zadeklarowanej w trakcie licytacji.

Bilans[edytuj | edytuj kod]

Sposób obliczania najbardziej prawdopodobnej liczby możliwych do wzięcia lew w rozdaniu na podstawie siły honorowej oraz wartości układowych.

Blef[edytuj | edytuj kod]

Odzywka, której celem jest wprowadzenie przeciwnika w błąd (np. zalicytowanie koloru, w którym posiada się mało kart). Warunkiem koniecznym legalnego blefu jest jednoczesne wprowadzenie w błąd partnera - w innym przypadku jest to surowo karana przepisami zmowa, lub ukrycie specjalnych ustaleń.

Blok[edytuj | edytuj kod]

Otwarcie licytacji lub wejście (zwane również wejściem blokującym) jednego z graczy do licytacji na wysokim szczeblu, dzięki czemu zmniejszona zostaje przestrzeń licytacyjna przeciwników (np. w celu uniemożliwienia przeciwnikom wylicytowania optymalnego kontraktu).

Blotka[edytuj | edytuj kod]

Karta o niskiej wartości od 2 do 9. Rozróżnić dodatkowo można wysokie (8,9) i niskie blotki (pozostałe).

Demarka[edytuj | edytuj kod]

Przeciwieństwo marki. Dołożenie do lewy karty, która będzie zniechęcała partnera do zagrania w dany kolor.

Długość[edytuj | edytuj kod]

Liczba kart w danym kolorze. Długość może oznaczać całkowitą liczbę kart lub też liczbę kart danego koloru posiadaną przez gracza.

Dubleton[edytuj | edytuj kod]

Dubleton lub dubel to posiadanie w danym kolorze dokładnie dwóch kart.

Dwukolorówka[edytuj | edytuj kod]

Ręka, zawierająca dwa longery (ręka dwukolorowa). W praktyce o dwukolorówce mówi się przy układzie co najmniej 5-4; tak samo mówi się o konwencjach licytacyjnych, za pomocą których wskazywane są ręce dwukolorowe.

Dziadek[edytuj | edytuj kod]

Partner rozgrywającego, osoba ta wykłada po wiście karty na stół i od tego czasu są one rozgrywane przez partnera dziadka. Dziadek nie ma prawa komentowania gry ani sugerowania zagrań partnerowi. Dziadek według prawa brydżowego może jednak starać się zapobiec popełnieniu nieprawidłowości przez rozgrywającego (np. fałszywy renons).

En passant[edytuj | edytuj kod]

czyt. [aN`pæsa:N] (j. ang., fr. mimochodem)

  1. Odzywka wtrącona, zalicytowana "po drodze", najczęściej wskazująca jedynie zatrzymanie w kolorze licytowanym.
  2. coup en passant, "przebitka en passant", manewr rozgrywkowy polegający na zagraniu karty do przebitki atutem niższym niż znajdujący się w ręce przeciwnika ale leżącym za ręką przeciwnika.

Fałszywy renons[edytuj | edytuj kod]

Dołożenie karty w innym kolorze pomimo posiadania karty w kolorze wyjścia. Zagranie to jest niedozwolone.

Figura[edytuj | edytuj kod]

Karta o wartości wyższej niż dziesiątka. Figurami są as, król, dama i walet.

Fit[edytuj | edytuj kod]

Uzupełnienie w kolorze licytowanym partnera. Najczęściej przez fit rozumie się kolor takiej długości, że suma kart licytującego i partnera w tym kolorze wynosi minimum osiem (uzupełnienie do siedmiu kart nazywane jest słabym fitem). Patrz też: misfit.

Forsing[edytuj | edytuj kod]

Odzywka na którą nie należy pasować zgodnie z ustaleniami licytacyjnymi danej pary.

Forsing do dogranej[edytuj | edytuj kod]

Odzywka, po której zgodnie z ustaleniami licytacyjnymi danej pary nie można zakończyć licytacji poniżej dogranej.

Forta[edytuj | edytuj kod]

Karta, pozostająca po zgraniu starszych kart danego koloru, która zagrana, weźmie lewę.

Groźba[edytuj | edytuj kod]

Karta, bądź kilka kart, w kolorze, w którym zatrzymanie posiada przeciwnik. Karta ta po doprowadzeniu do przymusu może stać się lewą jeżeli przeciwnik zostanie zmuszony od odrzucenia zatrzymania.

Honor[edytuj | edytuj kod]

Pięć kart o najwyższych wartościach: A,K,D,W,10.

 Osobny artykuł: Honor (w brydżu).

Ilościówka[edytuj | edytuj kod]

Sygnał wistowy, zrzutka ilościowa, wskazująca liczbę kart w danym kolorze.

IMP[edytuj | edytuj kod]

International Match Points – jeden ze sposobów obliczania wyników w brydżu porównawczym, zobacz brydż sportowy.

Impas[edytuj | edytuj kod]

Manewr w trakcie rozgrywki polegający na założeniu wysokiej karty u jednego z przeciwników i taki sposób rozegrania, aby karta ta została zabita przez wyższą posiadaną przez nas.

Inwit[edytuj | edytuj kod]

Odzywka mająca na celu zachęcenie partnera do wyższej licytacji (np. do szlemika, lub szlema). Z ang. invite – zapraszać.

Journalist[edytuj | edytuj kod]

Alfabet sygnałów wistowych, opracowany przez zespół redakcyjny "Bridge Journal".

Karny pas[edytuj | edytuj kod]

Pas po kontrze wywoławczej lub negatywnej partnera, wskazujący na długość w kolorze kontrowanym.

Karta prowadząca[edytuj | edytuj kod]

Karta, której zagranie doprowadza do przymusu.

Kolor atutowy[edytuj | edytuj kod]

Kolor, który został wybrany w trakcie licytacji jako kolor przebijający inne kolory, w sytuacji renonsu podczas dokładania do lewy.

Kolor lukowy[edytuj | edytuj kod]

Kolor, w którym potrzebne jest uzupełnienie w ręce partnera; najczęściej jest to kolor trzy- lub czterokartowy z jedną figurą lub bez figury.

Kolor pełny[edytuj | edytuj kod]

Kolor, w którym możemy oczekiwać, że nie oddamy lewy nawet przy renonsie w ręce partnera. Zazwyczaj nie powinien być słabszy niż AKDWxx.

Kolor samodzielny[edytuj | edytuj kod]

Kolor, w który można grać nawet przy renonsie w ręce partnera, może to być np. KDW10xx.

Kolor[edytuj | edytuj kod]

Trefl (♣), karo (), kier () lub pik (♠).

Kolor młodszy[edytuj | edytuj kod]

Trefl (♣) lub karo ().

Kolor starszy[edytuj | edytuj kod]

Kier () lub pik (♠).

Kolor wyjścia[edytuj | edytuj kod]

Kolor karty, która w danej lewie została położona jako pierwsza.

Kombajn[edytuj | edytuj kod]

Alfabet sygnałów wistowych, opracowany przez Łukasza Sławińskiego.

Kontra[edytuj | edytuj kod]

Zapowiedź, którą można dać w trakcie licytacji po kontrakcie zalicytowanym przez jednego z przeciwników. Jeżeli po kontrze nastąpią trzy pasy, zapis za dane rozdanie będzie odpowiednio wyższy niż bez kontry (zarówno punkty za wygraną, jak i kara za wpadkę). Kontra może być też zapowiedzią konwencyjną.

Kontra atakująco-obronna[edytuj | edytuj kod]

Kontra, najczęściej na końcówkę zalicytowaną przez przeciwników w licytacji dwustronnej, o znaczeniu: "partnerze, pasuj z wartościami, dobrymi przy grze przeciwników, a licytuj dalej z wartościami dobrymi do gry własnej".

Kontra do wyboru[edytuj | edytuj kod]

Kontra o znaczeniu "pasuj lub licytuj dalej", taka, którą partner powinien przyjąć, o ile jego ręka zawiera wartości defensywne, obiecane dotychczasową licytacją i nie zawiera wyraźnych wskazań do gry własnej, np. krótkości w kolorze skontrowanym.

Kontra karna[edytuj | edytuj kod]

Kontra o znaczeniu "zawsze pasuj", której partner nie powinien znosić z żadną kartą.

Kontra Lightnera[edytuj | edytuj kod]

Czyt. [kontra laɪtnera].

Kontra, najczęściej dawana na kontrakt szlemowy, żądająca od wychodzącego nietypowego wistu, najczęściej sygnalizująca przebitkę, bądź żądająca wistu w pierwszy kolor dziadka.

Kontra negatywna[edytuj | edytuj kod]

Kontra, licytowana przez odpowiadającego po wejściu pierwszego broniącego kolorem. Nie jest kontrą karną, nie przekazuje informacji o wartościach w kolorze wejścia, lecz o długości w pozostałych kolorach.

Kontra propozycyjna[edytuj | edytuj kod]

Kontra o znaczeniu "raczej pasuj", wskazująca, że ręka skontrowanego jest wyraźnie ukierunkowana defensywnie i zawiera wartości przydatne przy grze przeciwników.

Kontra sputnik[edytuj | edytuj kod]

Odmiana kontry negatywnej – dana przez partnera otwierającego 1♣/♦ i wejściu przeciwnika 1♠, oznacza dokładnie cztery karty w ♥

Kontra wistowa[edytuj | edytuj kod]

Kontra która sugeruje wist w dany kolor, może to być kolor kontrowany lub w pewnych przypadkach (np. kontra na Splintera) sugerująca wist w kolor boczny (kontra Rosenkrantza). Odmianą kontry wistowej jest także Kontra Lightnera.

Kontra wywoławcza[edytuj | edytuj kod]

Kontra wskazująca pewną siłę honorową i możliwość gry w nie licytowanych kolorach, nie przekazująca żadnych informacji o kolorze skontrowanym.

Kontrakt[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia odzywka kolorowa/bezatutowa w licytacji. Oznacza wysokość gry, którą trzeba rozegrać.

Kontrakt naciągnięty[edytuj | edytuj kod]

Kontrakt, do którego wygrania brakuje pokrycia bilansowego i do jego realizacji potrzebne jest zastanie sprzyjających układów bądź udanego impasu lub popełnienie błędu przez przeciwnika.

Kontrakt nadwyżkowy[edytuj | edytuj kod]

Kontrakt, przy którym strona licytująca posiada więcej punktów honorowych, bądź lepszy układ, niż potrzeba z bilansu na realizację wylicytowanego kontraktu.

Kontrpartner[edytuj | edytuj kod]

Inaczej: przeciwnik.

konwencja licytacyjna[edytuj | edytuj kod]

Zbiór znaczeń, najczęściej umownych lub sztucznych, które przypisane są danej odzywce lub sekwencji odzywek pary graczy[2]. Konwencjami są m.in. Blackwood i Stayman. Konwencje stosowane przez daną parę muszą być znane przeciwnikom.

Konwencja wistowa[edytuj | edytuj kod]

Zbiór ustaleń partnerów dotyczących karty zagrania. Umożliwia on legalne przekazywanie informacji partnerowi o posiadanej karcie. Konwencją wistową jest n. in. sygnał Lavinthala[2].

Koronka[edytuj | edytuj kod]

Posiadanie w danym kolorze czterech honorów (z pięciu: A,K,D,W,10). Dawniej specjalnie punktowana (w brydżu robrowym), obecnie znaczenie wyłącznie nieformalne.

Korona[edytuj | edytuj kod]

Posiadanie w danym kolorze pięciu honorów. Dawniej specjalnie punktowana (w brydżu robrowym), obecnie znaczenie wyłącznie nieformalne.

Krótki kolor[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej dubel albo singel.

Książka (książeczka)[edytuj | edytuj kod]

Wzięcie przez przeciwników (obrońców) takiej liczby lew, że oddanie kolejnej lewy oznaczałoby wpadkę.

Lavinthal[edytuj | edytuj kod]

Sygnał wistowy, zrzutka wskazująca w jakim kolorze znajdują się wartości w ręce obrońcy, bądź w jaki kolor chce on zagrania od partnera.

Lavinthal odwrotny[edytuj | edytuj kod]

Sygnał wistowy, wyjście wskazujące partnerowi kolor dojścia do dającego sygnał, bądź kolor zagrania w następnej lewie.

Lewa[edytuj | edytuj kod]

Lewa lub Wziątka – cztery karty zebrane podczas rozgrywki.

Lewy wygrywające[edytuj | edytuj kod]

Lewy, których wzięcia możemy oczekiwać przy grze w dany kolor – np. kolor KDW10xxx to sześć lew wygrywających.

LHO[edytuj | edytuj kod]

Z ang. Left Hand Opponent – przeciwnik po lewej stronie rozgrywającego.

Licytacja[edytuj | edytuj kod]

Zobacz Licytacja (brydż)

Licytacja dwustronna[edytuj | edytuj kod]

Licytacja, w której biorą aktywny udział (odzywkami, różnymi od pasa) obie strony.

Licytacja jednokierunkowa[edytuj | edytuj kod]

Również licytacja relayowa – licytacja, w której informacje przekazuje jeden z graczy, a drugi, zwany prowadzącym licytację – pyta, po czym wybiera kontrakt końcowy.

Licytacja jednostronna[edytuj | edytuj kod]

Licytacja, w której bierze aktywny udział tylko jedna strona, a druga cały czas pasuje.

Longer[edytuj | edytuj kod]

Kolor co najmniej czterokartowy (z j. ang. long – długi).

Marka[edytuj | edytuj kod]

Zrzutka jakościowa, zachęcająca do kontynuacji wistu w kolor, w którym jest dawana.

Marka zastępcza[edytuj | edytuj kod]

Zrzutka jakościowa, dawana w kolorze innym, niż kolor, którego informacja nią przekazywana dotyczy.

Misfit[edytuj | edytuj kod]

Brak uzupełnienia w kolorze licytowanym partnera (mniej niż 7 kart na obu rękach). Patrz też: fit.

Nadróbka[edytuj | edytuj kod]

Wzięcie większej liczby lew niż wynikałoby to z wylicytowanego kontraktu.

Negat[edytuj | edytuj kod]

Odzywka, niejednokrotnie sztuczna, wskazująca najsłabszą rękę, mieszczącą się w ramach dotychczasowej licytacji; stosowana najczęściej na pozycji sforsowanej.

Niebezpieczny przeciwnik[edytuj | edytuj kod]

Ten z obrońców, z którego pozycji zagranie w jeden z kolorów będzie niebezpieczne dla rozgrywającego.

Odzywka[edytuj | edytuj kod]

Zagranie dowolnego gracza w licytacji.

Odzywka forsująca[edytuj | edytuj kod]

Odzywka, po której partner nie może spasować, nawet jeśli nie ma dostatecznej liczby punktów. Przykładem jest pytanie o asy.

Odzywka operacyjna[edytuj | edytuj kod]

Odzywka, służąca jedynie podtrzymaniu licytacji, nie niosąca żadnych informacji dla partnera, bądź informację o charakterze ogólnym.

Odzywka nieoperacyjna[edytuj | edytuj kod]

Odzywka, nie przekazująca partnerowi żadnych informacji, służąca jedynie podtrzymaniu licytacji (np. relay) lub wynikająca z przyjętych ustaleń licytacyjnych (np. 3♣ po lebensohlu).

Odzywka wznawiająca[edytuj | edytuj kod]

Odzywka zapobiegająca zbyt wczesnemu wygaśnięciu licytacji (po kolejnych 2 pasach).

One over one[edytuj | edytuj kod]

[czyt. wʌn `euvə wʌn] Jeden na jeden – odpowiedź nowym kolorem na wysokości jednego. Zobacz też Two over one.

Pas[edytuj | edytuj kod]

Rezygnacja z aktywnej licytacji na tym etapie (dosłownie; nie mam nic do powiedzenia w tym momencie). Kolejno następujące po sobie trzy odzywki pas zamykają fazę licytacji, a poprzedzająca ją odzywka staje się ostatecznym uzgodnionym kontraktem.

Parada[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywka, polegająca na wyimpasowaniu honoru atutowego, przy braku kart w kolorze impasu, przez podegranie kolorem bocznym.

Partia[edytuj | edytuj kod]

Uzyskanie 100 punktów "pod kreską" w grze robrowej.

Pas forsujący[edytuj | edytuj kod]

Pas, zobowiązujący partnera do wyższej licytacji lub skontrowania przeciwników, najczęściej stosowany jako zachęta do dalszej licytacji.

Potwierdzenie wistu[edytuj | edytuj kod]

Zasada rozgrywkowa określająca czy partner powinien zagrać w kolejnej lewie, kartą o samym kolorze co kolor wistu.

Pozycja sforsowana[edytuj | edytuj kod]

Sytuacja w licytacji, w której gracz, mający licytować, zgodnie z przyjętymi ustaleniami licytacyjnymi, bądź logika brydżową, nie może spasować.

Półpreferencja kolorów starszych[edytuj | edytuj kod]

Ustalenie licytacyjne, polegające na tym, że po otwarciu partnera 1 w kolor, z siłą odpowiedzi zapewniającą bilans na końcówkę i z układem 5+-4 (młodszy-starszy) licytujemy kolor młodszy a z siłą półpozytywną kolor starszy.

Półzatrzymanie[edytuj | edytuj kod]

Układ kart w ręce, który w połączeniu z drugim półzatrzymaniem daje zatrzymanie, np. są to Wxx i Dx; Dx i K.

Prawo 2 i 3[edytuj | edytuj kod]

Opracowana przez Culbertsona reguła, określająca wysokość otwarć zaporowych; według niej, otwierając na wysokości trzech lub czterech, posiadamy taka rękę, że bez pomocy partnera, przy przeciętnych układach, wpadniemy po partii nie więcej niż bez dwóch, a przed partią bez trzech.

Prawo 11[edytuj | edytuj kod]

Reguła, pozwalająca, po wyjściu z czwartej najlepszej, obliczyć, ile kart wyższych od karty wyjścia znajduje się poza ręką wychodzącego.

Preferencja kolorów starszych[edytuj | edytuj kod]

Ustalenie licytacyjne, polegające na tym, że po otwarciu partnera 1 w kolor, z siłą odpowiedzi co najmniej półpozytywnej, z układem czwórka starsza i dłuższy kolor młodszy, odpowiada się 1 w kolor starszy bez względu na posiadaną siłę.

Przebitka[edytuj | edytuj kod]

Zabicie karty przeciwnika, kartą koloru atutowego, dozwolone tylko w przypadku braku karty w kolorze wyjścia.

Przepuszczenie[edytuj | edytuj kod]

Podłożenie niższej karty do lewy w sytuacji posiadania wyższej, potencjalnie biorącej karty.

Przeskok[edytuj | edytuj kod]

Zgłoszenie w licytacji odzywki o co najmniej poziom wyżej niż dozwolony w licytacji w danym momencie (np. przeskokiem jest 1 trefl – 2 kier, gdyż licytujący mógłby równie dobrze zgłosić 1 kier). Przeskok ma na celu przekazanie informacji o długim kolorze, posiadanych punktach lub też ma znaczenie sztuczne (podwójny przeskok jest najczęściej Splinterem i uzgadnia licytowany kolor).

Rebid[edytuj | edytuj kod]

Druga odzywka. Jeśli nie zaznaczono inaczej, przez rebid rozumie się drugą odzywkę otwierającego.

Redukcja lew[edytuj | edytuj kod]

Oddanie lewy, bądź lew, mające na celu umożliwienie przeprowadzenia rozgrywki na przymus, do czego niezbędne jest posiadanie do wzięcia o jednej lewy mniej niż liczba kart w ręce.

Reguła ograniczonego wyboru[edytuj | edytuj kod]

Reguła logiczna pomocna w wyborze dalszego sposobu rozgrywania - wykonanie określonego zagrania przez obrońcę sugeruje, że nie miał on do wyboru równorzędnego zagrania alternatywnego.

Rekontra[edytuj | edytuj kod]

Zapowiedź w licytacji, odpowiedź na kontrę przeciwników. W podstawowym znaczeniu oznacza, że gracz zobowiązuje się wygrać zapowiedziany kontrakt mimo kontry przeciwnika. Premia za wygranie kontraktu z rekontrą jest odpowiednio wyższa. Rekontra jest również składnikiem konwencji, np. rekontra SOS, Blackwooda lub cue bidów.

Relay[edytuj | edytuj kod]

Patrz Odzywka nieoperacyjna.

Renons[edytuj | edytuj kod]

Brak karty w danym kolorze.

Rewers[edytuj | edytuj kod]

Odzywka nieekonomiczna, dana w drugim okrążeniu licytacji w sytuacji, gdy licytujący wcześniej zgłosił kolor, przekraczająca kolor wcześniej zgłoszony na najniższym szczeblu, na jakim można go jeszcze powtórzyć. Rewers sygnalizuje zwykle dużą nadwyżkę siły w stosunku do minimum znaczenia poprzedniej odzywki.

Ręka[edytuj | edytuj kod]

Karty trzymane w ręce, w przeciwieństwie do kart leżących na stole w trakcie rozgrywki.

RHO[edytuj | edytuj kod]

Z ang. Right Hand Opponent, przeciwnik po prawej stronie rozgrywającego.

Rober[edytuj | edytuj kod]

Faza gry w brydża, która kończy się podsumowaniem punktów. Inaczej wygranie 2 partii przez jedną z par co kończy rozgrywkę.

Rozkład[edytuj | edytuj kod]

Sposób dystrybucji kart danego koloru na ręce.

Rozgrywka wywiadowcza[edytuj | edytuj kod]

Odłożenie rozegrania kluczowego koloru, do momentu, kiedy uzyskamy jak najwięcej informacji do odtworzenia układu rąk obrońców, co niejednokrotnie pozwala na znalezienie dodatkowych przesłanek co do sposobu rozegrania tego koloru.

Sec[edytuj | edytuj kod]

[czyt. sek] Określenie oznaczające brak blotek w danym kolorze przy parze określonych kart honorów, np. AK sec to as z królem bez blotki. Często błędnie używane w określeniu do 3 honorów, np. DW10 sec jest określeniem niepoprawnym

Sekwens[edytuj | edytuj kod]

Trzy lub więcej kolejnych kart np. AKD, KDW, DW10.

Sign off[edytuj | edytuj kod]

[czyt. saɪn of] Odzywka nieforsująca, informująca partnera o braku jakichkolwiek nadwyżek, brak chęci dalszego podtrzymywania licytacji (z j. ang. sign off – wycofać się).

Singel[edytuj | edytuj kod]

Posiadanie dokładnie jednej karty w danym kolorze.

Stół[edytuj | edytuj kod]

Karty dziadka leżące na stole.

Sygnał krakowski[edytuj | edytuj kod]

Ustalenie wistowe, odmiana lavinthala, według którego przy zrzutce nie do koloru, zrzuca się kartę z koloru bezwartościowego, a jej wysokość sugeruje wartości w pozostałych kolorach: wysoka karta – w wyższym, niska – w niższym.

Szlem[edytuj | edytuj kod]

Kontrakt na poziomie 7.

Szlemik[edytuj | edytuj kod]

Kontrakt na poziomie 6.

Sztuczna odzywka[edytuj | edytuj kod]

Odzywka mająca inne znaczenie niż w naturalnym systemie licytacji (gdzie kolor i poziom odzywki oznacza wyłącznie chęć wzięcia określonej liczby lew w grze o wybranym kolorze atutowym).

Trapping pas[edytuj | edytuj kod]

Pas wciągającypas, licytowany w sytuacji, gdy kontra nie byłaby kontrą karną, a miała znaczenie informacyjne (kontra wywoławcza, kontra negatywna). Licytujący trapping pas ma nadzieję, że przeciwnicy nie będą licytować dalej, a licytacja będzie wznowiona przez partnera kontrą, która zostanie ukarniona ponownym, tym razem karnym pasem

Trzecia ręka[edytuj | edytuj kod]

Dołożenie trzeciej karty do lewy lub też zalicytowanie odzywki po dwóch pasach (czyli partner otwierającego licytację (rozdającego), lub wistującego w danej lewie).

Two over one[edytuj | edytuj kod]

[czyt. tu: `euvə wʌn] Dwa na jeden – odpowiedź nowym kolorem na wysokości dwóch po otwarciu 1 w kolor, także nazwa popularnego w Ameryce systemu licytacyjnego 2/1. Zobacz też One over one.

Wist[edytuj | edytuj kod]

Zagranie pierwszej karty rozpoczynające rozgrywkę.

Wist naturalny[edytuj | edytuj kod]

Alfabet sygnałów wistowych, jego zasadniczą cechą jest wychodzenie z sekwensów najstarszą kartą, a z blotek – najstarszą.

Wist odmienny[edytuj | edytuj kod]

Alfabet sygnałów wistowych, zgodnie z którym wyjście w figurę jest dokonywane według zasad wistu naturalnego, a w blotkęodwrotnego.

Wist odwrotny[edytuj | edytuj kod]

Alfabet sygnałów wistowych, według którego z sekwensów honorowych wychodzi się drugą kartą od góry, a z blotek drugą, bądź czwartą najlepszą.

Wpadka[edytuj | edytuj kod]

Wzięcie mniejszej liczby lew niż zadeklarowana w licytacji.

Wpustka[edytuj | edytuj kod]

Sposób rozgrywki, polegający na zmuszeniu obrońcy do zagrania w sposób korzystny dla rozgrywającego, najczęściej polegający na oddaniu mu lewy w momencie, w którym nie posiada już kart, w które mógłby zagrać ("odejść") bezpiecznie.

Wygaśnięcie licytacji[edytuj | edytuj kod]

Zgłoszenie trzech kolejnych odzywek pas w licytacji, po dowolnej odzywce - co kończy tą licytację.

Wypuszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umożliwienie przeciwnikom realizacji kontraktu, najczęściej poprzez nieuważne zagranie.

Wywiad bezatutowy[edytuj | edytuj kod]

Konwencja, według której, w pewnych sytuacjach licytacyjnych, najczęściej po uzgodnieniu koloru młodszego, zgłoszenie nowego koloru lub koloru, licytowanego przez przeciwnika, jest pytaniem o zatrzymanie do bez atu w kolorze licytowanym.

Wziątka[edytuj | edytuj kod]

Inaczej – lewa.

Zagranie z dołu[edytuj | edytuj kod]

Zagranie najniższej karty w danym kolorze (najczęściej blotki o najniższej wartości), powodujące oddanie lewy.

Zagranie z góry[edytuj | edytuj kod]

Zagranie wysokiej karty w danym kolorze (najczęściej asa lub króla), powodujące wzięcie lewy.

Zagranie z ręki[edytuj | edytuj kod]

Zagranie przez rozgrywającego jednej z kart spośród trzymanych przez rozgrywającego w swojej ręce.

Zagranie ze stołu[edytuj | edytuj kod]

Zagranie przez rozgrywającego jednej z kart spośród leżących na stole i widocznych dla przeciwników.

Zapis nad kreską[edytuj | edytuj kod]

Punkty przyznawane za wzięcie nadmiarowych lew lub za wpadkę przeciwników oraz wszelkie premie w zapisie robrowym.

Zapis pod kreską[edytuj | edytuj kod]

Punkty przyznawane za wylicytowane i wzięte lewy (w zapisie robrowym).

Zasada antycypacji[edytuj | edytuj kod]

Zasada, nakazująca przy wyborze odzywki branie pod uwagę możliwego dalszego przebiegu licytacji, na przykład z ręką w układzie 1=3=4=5 w sile 12-14 PC należy otworzyć 1 a nie 1♣, gdyż po odpowiedzi 1♠ będziemy mogli zalicytować 2♣, a po otwarciu 1♣ nie mamy sensownego rebidu.

Zatrzymanie[edytuj | edytuj kod]

Posiadanie takiego układu kart, który w danym kolorze powinien pozwolić na wzięcie lewy. Zatrzymaniem jest również nieposiadanie żadnej karty w kolorze dzięki czemu można wziąć lewę na przebitkę. Rozróżniamy zatrzymania I klasy (as lub brak kart w danym kolorze innym niż atutowy), II klasy (król z blotką lub singel w danym kolorze) oraz III klasy (dama z dwiema blotkami). Także, karta lub karty trzymane przez obrońcę (lub obrońców) w sytuacji przymusowej.

Zrzutka[edytuj | edytuj kod]

Karta zrzucana przez partnera obrońcy. Często może to być sygnał dla partnera (ale też dla rozgrywającego) – wartość karty oraz kolor może być informacją o posiadanych atutach, ich rozłożeniu, liczbie kart (ilościówka) w danym kolorze czy informacji o chęci zmiany wistu (zależnie od ustaleń).

Zrzutka krakowska[edytuj | edytuj kod]

Zob. sygnał krakowski.

Przypisy

  1. Polityka systemowa PZBS (pol.).
  2. 2,0 2,1 Encyklopedia brydża. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. ISBN 83-01-12211-0.