Termodynamika klasyczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Termodynamika klasyczna, nazywana też fenomenologiczną, zajmuje się makroskopowymi, równowagowymi zjawiskami termodynamicznymi w oparciu o pewne aksjomaty poparte doświadczeniami. Ze względu na fakt, że nauka ta zajmuje się układami w stanie równowagi, w związku z czym nie zajmuje się zmiennością w czasie, niektórzy uważają, że powinna nosić nazwę termostatyki (określenie to nie przyjęło się, pomimo że jego wprowadzenie postulowano już w latach 70). Zajmuje się badaniem wcześniej wspomnianych zjawisk, tylko z punktu widzenia energetycznych efektów makroskopowych, nie wnikając w naturę tych przemian na poziomie pojedynczych cząsteczek.
[edytuj] Podstawowe pojęcia termodynamiki klasycznej
- układ termodynamiczny
- otoczenie
- parametr fizyczny
- parametr termodynamiczny
- stan układu
- przemiana termodynamiczna
- przemiana politropowa (pVn = const, gdzie n wykładnik politropy)
- przemiana izobaryczna (stałe ciśnienie p = const)
- przemiana izotermiczna (stała temperatura T = const)
- przemiana adiabatyczna (brak wymiany ciepła z otoczeniem Q = const)
- przemiana izochoryczna (stała objętość V = const)
- przemiana izentalpowa (stała entalpia H = const)
- przemiana politropowa (pVn = const, gdzie n wykładnik politropy)
- równowaga termodynamiczna
- przemiana kwazistatyczna
