Termofor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwa współczesne, gumowe termofory z zatyczkami

Termofor – pojemnik napełniany gorącą wodą, który służy do miejscowego nagrzewania ciała. Nazwa powstała z połączenia termo- + gr. phorós = niosący od phoreín = nieść[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwowzorem termoforu były pojemniki z XVI wieku konstruowane z cyny i używane wyłącznie przez osoby zamożne. Bardzo często posiadały bogate zdobienia, monogramy właścicieli i daty powstania. Pojemniki te przyjmowały różnorodne kształty: okrągłe, kwadratowe, owalne bądź przypominające serce. Kiedy zaczęto je wytwarzać z miedzi i mosiądzu, ich popularność wzrosła. Następnym krokiem było wykorzystanie aluminium i umieszczanie porcelanowych i szklanych dodatków[2].

Gumowe termofory, które dzięki swoim zaletom wyparły poprzednie konstrukcje, pojawiły się na początku XX wieku[2]. Ich twórcą jest chorwacki inżynier Eduard Slavoljub Penkala, który opatentował swój wynalazek w 1903 roku[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mirosław Jarosz: Słownik Wyrazów Obcych. Wydawnictwo Europa, 2001. ISBN 83-87977-08-X.
  2. 2,0 2,1 Georg Huber: Geschichte Waermflasche (niem.). fashy.de. [dostęp 2011-03-27].
  3. Interesting Hot Water Bottles Facts (ang.). lovehotwaterbottles.com. [dostęp 2011-03-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Georg Huber: Wärmflaschen, Wärmesteine und Wärmepfannen. Zur Geschichte der Wärmespender von 1500 bis heute. Husum: Husum-Druck- und Verlags-Gesellschaft, 2000. ISBN 3-88042-961-8. (niem.)