Terytorium Orleanu
| Territory of Orleans Terytorium Orleanu |
||||
|
||||
| Państwo | Stany Zjednoczone | |||
| Język urzędowy | angielski, francuski, języki indiańskie | |||
| Status terytorium | zorganizowane terytorium inkorporowane | |||
| Ostatnia głowa terytorium | prezydent USA John Quincy Adams | |||
| gubernator | William Charles Cole Claiborne | |||
| Organizacja części ziem kupionych od Francji | 1 października 1804[1] | |||
| Przekształcenie w stan Luizjana | 30 kwietnia 1812[2] | |||
 |
||||
Terytorium Orleanu (ang. Territory of Orleans) − zorganizowane terytorium inkorporowane USA istniejące w latach 1804-1812.
W roku 1804 teren kupiony od Francji i położony na południe od równoleżnika 33°N zorganizowano w Terytorium Orleanu, natomiast pozostałe ziemie pofrancuskie w Dystrykt Luizjany.
10 kwietnia 1805 Legislatywa Terytorialna zorganizowała 12 hrabstw: Orleans, LaFourche, German Coast, Acadia, Iberville, Attakapas, Pointe Coupée, Opelousas, Rapides, Concordia, Natchitoches i Ouachita. Aż do czasu podpisania Traktatu Adams-Onís w 1819 roku granica południowo-zachodnia pozostawała nieokreślona.
Terytorium Orleanu było w 1811 roku miejscem największego w historii Stanów Zjednoczonych powstania niewolników, tzw. powstania w German Coast.
