Tess

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kinematografii. Zobacz też: TESS – planowany teleskop kosmiczny.
Tess
Gatunek melodramat kostiumowy
Data premiery 25 października 1979
Kraj produkcji  Francja
 Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 190 min
Reżyseria Roman Polański
Scenariusz Gerard Brach
John Brownjohn
Roman Polański
Główne role Nastassja Kinski
Peter Firth
Leigh Lawson
Muzyka Philippe Sarde
Zdjęcia Ghislain Cloquet
Geoffrey Unsworth
Scenografia Pierre Guffroy
Jack Stevens
Kostiumy Anthony Powell
Montaż Tom Priestley
Alastair McIntyre
Dystrybucja Columbia Pictures
Nagrody 3 Oscary
3 Cezary
2 Złote Globy
Wikicytaty Tess w Wikicytatach

Tessfilm fabularny Romana Polańskiego z 1979 roku, na podstawie książki Tessa d'Urberville Thomasa Hardy'ego.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Tess to historia pewnej ubogiej rodziny, która dowiaduje się, że ich nazwisko ma szlacheckie korzenie. Postanawiają wysłać swoją córkę Tess do swojej rzekomej rodziny, która mieszka w okolicy. Okazuje się, że ludzie ci nazwisko kupili, a pokrewieństwo z d'Urberville'ami jest znikome. Tess poznaje swojego "kuzyna" Aleca, który ją uwodzi.

Z tego krótkiego związku Tess rodzi się dziecko, które niedługo potem umiera. W jej wiosce ksiądz odmawia chrześcijańskiego pochówku dla jej dziecka. Dziewczyna w rozgoryczeniu opuszcza swoje strony rodzinne i znajduje pracę na farmie mlecznej. Odzyskuje ona spokój. Poznaje Angela i zakochują się w sobie. Młodzi biorą ślub. Tess jednak nie umie powiedzieć mężowi prawdy o swojej tajemnicy związanej z dzieckiem. W noc poślubną wyjawia mu ona swój sekret myśląc, że Angel jej wybaczy. Mężczyzna jest zdruzgotany. Opuszcza Tess i wyjeżdża do Brazylii. Przez długi czas Tess ciężko pracuje i tuła się po kraju. Jest smutna. Umiera jej ojciec,a tym samym matka z jej rodzeństwem nie ma środków na utrzymanie. Tess otrzymuje propozycję od "kuzyna" Aleca, aby została jego kochanką. W zamian za to, on będzie utrzymywał jej rodzinę. Tess przez długi czas odrzuca tą myśl kierując się dumą. W końcu ulega.

Jej mąż wraca z tułaczki i wybacza Tess. Jest jednak za późno. Jego żona została kochanką "pana d'Uberville" i żyje w nieszczęśliwym związku. Po spotkaniu z Angelem jej rozpacz kumuluje się do tego stopnia, że morduje ona Aleca, swojego kochanka i ucieka z Angelem. Nadziei jednak nie ma. Ostatnie chwile ukochani spędzają przy Stonehenge. To pradawne miejsce jest świadkiem upadku Tess, którą zabiera policja. Dziewczyna oddaje się w ręce sprawiedliwości bez oporu mówiąc: "Jestem gotowa"

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Stonehenge – ostatni postój Tess
  • 1982BAFTA w kategorii najlepsze zdjęcia dla Ghislaina Cloqueta
  • 1982BAFTA w kategorii najlepsze zdjęcia dla Geoffreya Unswortha
  • 1982 – nominacja do BAFTY w kategorii najlepsza scenografia dla Pierre'a Guffroya
  • 1982 – nominacja do BAFTY w kategorii najlepsze kostiumy dla Anthony'ego Powella
  • 1981 – nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepszy reżyser dla Romana Polańskiego
  • 1981Oscar w kategorii najlepsza scenografia dla Jacka Stevensa
  • 1981Oscar w kategorii najlepsza scenografia dla Pierre'a Guffroya
  • 1981Oscar w kategorii najlepsze zdjęcia dla Ghislaina Cloqueta
  • 1981Oscar w kategorii najlepsze zdjęcia dla Geoffreya Unswortha
  • 1981 – nominacja do Oscara w kategorii najlepsza muzyka dla Philippe'a Sarde'a
  • 1981Złoty Glob w kategorii najlepszy film zagraniczny
  • 1981 – nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepsza aktorka dramatyczna dla Nastassji Kinski
  • 1981Złoty Glob w kategorii najbardziej obiecująca aktorka dla Nastassji Kinski
  • 1981Oscar w kategorii najlepsze kostiumy dla Anthony'ego Powella
  • 1981 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy reżyser dla Romana Polańskiego
  • 1980César w kategorii najlepszy reżyser dla Romana Polańskiego
  • 1980 – César w kategorii najlepszy film dla Romana Polańskiego
  • 1980 – César w kategorii najlepsze zdjęcia dla Ghislaina Cloqueta
  • 1980 – nominacja do Cesara w kategorii najlepsza aktorka dla Nastassji Kinski
  • 1980 – nominacja do Cesara w kategorii najlepsza muzyka dla Philippe'a Sarde'a
  • 1980 – nominacja do Cesara w kategorii najlepsza scenografia dla Pierre'a Guffroya

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Klatka szaleńców
Złoty Glob dla Najlepszego Filmu Zagranicznego
1981
Następca
Rydwany ognia
Poprzednik
Cudze pieniądze
César dla Najlepszego Filmu
1980
Następca
Ostatnie metro