Tessitura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tessitura (wł. tessitura[1] − "tekstura") – zakres głosu (dźwięków) dominujący w utworze, najintensywniej używany wycinek skali[1][2]. Określenie jest używane do utworów wokalnych i instrumentalnych[2]. W przypadku śpiewaków tessitura jest mniejsza od skali śpiewaka i oznacza rejestr, w którym używa się danego głosu i brzmi najlepiej[1][2], dlatego m.in. dzieli się głosy na dramatyczne i liryczne. Przykładowo baryton operowy posiada skalę od G do g1, jednakże baryton dramatyczny posiada tessiturę niską, a baryton liryczny nie używa najniższych dźwięków[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Willy Apel: Harvard Dictionary of Music. Wyd. 8. Cambridge: Harvard University Press, 1974, s. 839. ISBN 0-674-37501-7. (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Andrzej Chodkowski (red.): Encyklopedia muzyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 899. ISBN 83-01-11390-1.
  3. Andrzej Chodkowski (red.): Encyklopedia muzyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 82. ISBN 83-01-11390-1.