Test Amesa

Test Amesa – metoda diagnostyczna służąca do wykrywania siły mutagenu, czyli odpowiadająca na pytanie, czy badany czynnik wywołuje mutację. Test ten został stworzony w latach 70. XX wieku przez amerykańskiego biologa Bruce'a Amesa.

Przebieg testu: Tworzy się szczep komórek, która już posiada pojedynczą mutację - np. taką, która blokuje produkcję histydyny - aminokwasu niezbędnego do życia bakterii. Kolonię pasażuje się i każdą z hodowli potomnych poddaje działaniu różnych mutagenów bądź zróżnicowanemu natężeniu danego mutagenu. Obserwuje się ilość kolonii, które po zadziałaniu mutagenu są zdolne do wzrostu w hodowlach potomnych i jest to podstawą wnioskowania o sile mutagenu.

Szczepy bakterii używane do testów to Salmonella typhimurium niosące uniemożliwiające im produkcję histydyny mutacje różnych typów - zarówno substytucje pojedynczych nukleotydów, jak i mutacje przesuwające otwartą ramkę odczytu. Ponadto szczepy posiadają dodatkowe mutacje, które zwiększają ich wrażliwość na czynniki mutagenne, np. mutacje zwiększające przepuszczalność ściany komórkowej czy zmniejszające zdolność naprawy DNA.

Istnieją też testy na rewersję mutacji w systemie Escherichia coli, np. wykorzystujące szczepy wymagające do wzrostu obecności tryptofanu w podłożu, albo nie potrafiące wykorzystać laktozy jako jedynego źródła węgla.