Test doustnego obciążenia glukozą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Test doustnego obciążenia glukozą (ang. Oral Glucose Tolerance Test, OGTT) – badanie stosowane w diagnostyce cukrzycy, czasem też w innych chorobach (np. akromegalia). Według zaleceń WHO badanie polega na podaniu pacjentowi glukozy i obserwowaniu reakcji jego organizmu na nią: wydzielenia insuliny, szybkości regulacji poziomu cukru we krwi – szybkości wchłaniania glukozy do tkanek. W przypadku akromegalii dodatkowo dokonuje się pomiaru poziomu hormonu wzrostu i wpływu obciążenia glukozą na spadek poziomu hormonu wzrostu.

Badanie wykonuje się rano, na czczo, przynajmniej 8 godzin od spożycia ostatniego posiłku, po przespanej nocy.

Etapy testu:

  1. Pobranie próbki krwi wyjściowej (na czczo) – oznaczenie poziomu glukozy w osoczu krwi (zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego z 7 września 2011 roku nie pobiera się wyjściowej próbki krwi, a od razu obciąża pacjenta glukozą i po 120 minucie pobiera krew w celu oznaczenia glikemii)
  2. Obciążenie glukozą: dorośli 75,0 g bezwodnej glukozy (dzieci 1,75 g na kilogram masy ciała) rozpuszczone w 250-300ml wody – wypić w przeciągu 5 minut.
  3. Po obciążeniu, w trakcie badania (czyli 2 godziny) badany pozostaje w spoczynku, w pozycji siedzącej.
  4. Pobranie drugiej próbki krwi po 120 minutach celem ponownej oceny poziomu glukozy w osoczu krwi.

Interpretacja: zobacz: cukrzyca, akromegalia.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.