Test pochyleniowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Test pochyleniowy (ang. tilt test) (używana jest również nazwa: test pionizacyjny) to badanie stosowane w diagnostyce omdleń wazowagalnych. Test pochyleniowy pozwala na ocenę układu krążenia pacjenta w warunkach zbliżonych występujących podczas pionizacji ciała.

Test wykonuje się na specjalnym stole z podpórką na nogi, na którym umieszcza się pacjenta i monitoruje się w sposób ciągły jego EKG oraz ciśnienie tętnicze.

Badanie przeprowadza się w trzech etapach (fazach):

  • faza wstępna przeprowadzona w pozycji leżącej - pacjent leży spokojnie aby uzyskać stabilizację układu krążenia. Czas trwania tej fazy wynosi 5-20 minut (ponad 20 minut, jeśli zachodzi konieczność założenia dojścia dożylnego)
  • faza bierna - wykonuje się pionizację około 60-70 stopni przy braku stosowania jakichkolwiek leków. Czas trwania tej fazy powinien wynieść 20-45 minut
  • faza aktywna - w przypadkach ujemnej fazy biernej stosuje się prowokację farmakologiczną podając izoproterenol dożylnie lub nitroglicerynę podjęzykowo. Czas trwania tej fazy (obserwacji pacjenta) wynosi 15-20 minut.

Badanie kończy się po przeprowadzeniu wszystkich faz badania lub po wystąpieniu omdlenia.

Z uwagi na to, że badanie może zakończyć się utratą przytomności, w trakcie jego wykonywania konieczne jest zapewnienie dostępu do żyły (np. venflon). W celu niedopuszczenia do wypadnięcia z łóżka w pozycji prawie pionowej pacjent jest przypięty pasami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.