Tetrakameralizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tetrakameralizm (czteroizbowość) – element ustroju politycznego występujący w średniowiecznych monarchiach feudalnych. Chodziło o istnienie czterech izb w zalążkach parlamentów - Stanach Generalnych, gdzie zasiadali reprezentanci szlachty, kleru, mieszczaństwa i (rzadko) chłopstwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]