Tetrarch Mk VII
| Tetrarch Mk VII | |
 Light Tank Mark VII |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Metropolitan-Cammell |
| Typ pojazdu | czołg lekki |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 3 (dowódca, działonowy, mechanik-kierowca) |
| Historia | |
| Prototypy | 1938 |
| Produkcja | 1938–1940 |
| Wycofanie | 1950 |
| Wyprodukowano | 177 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy rzędowy, 12-cylindrowy Meadows Flat 12 o mocy 165 KM |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | grubość: 4–14 mm |
| Długość | 3,96 m |
| Szerokość | 1,84 m |
| Wysokość | 2,13 m |
| Masa | 7 600 kg (bojowa) |
| Osiągi | |
| Prędkość | 64 km/h (po drodze) 45 km/h (w terenie) |
| Zasięg | 225 km (po drodze) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 0,90 m |
| Rowy (szer.) | 2,20 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata 2 pdr. QFSA kal. 40 mm (zapas amunicji – 50 szt.) 1 karabin maszynowy Besa kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 2025 szt.) |
|
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, ZSRR | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Tetrarch Mk VII – brytyjski lekki czołg rozpoznawczy z okresu II wojny światowej.
[edytuj] Historia
Czołg Mk VII powstał w 1938 roku w zakładach Vickersa. Prototyp pojazdu otrzymał oznaczenie A17E1. Pod koniec 1938 roku uruchomiono, w zakładach Metropolitan-Cammell, produkcję serii 120 wozów. W chwili wybuchu wojny, zamówienie zwiększono. Pierwsze czołgi wyjechały z fabryki w listopadzie 1940 roku. Zniszczenie części zakładów Metropolitan-Camel przez naloty Luftwaffe spowodowało, że produkcja zakończyła się na 177 egzemplarzu.
[edytuj] Służba
Początkowo czołgów Tetrarch używano jedynie do szkolenia. Armia Brytyjska wprowadziła do jednostek rozpoznawczych, zamiast czołgów lekkich, samochody pancerne. Z powodu niewydolnego układu chłodzenia, nie powiodło się użycie ich w Afryce Północnej. Bojowo czołgi Mk VII zostały użyte dopiero w 1942 roku, kiedy Armia Czerwona użyła ich w walkach na Kaukazie i Krymie.
Pod koniec 1942 roku szwadron tych wozów został użyty podczas zajmowania Madagaskaru – operacji Ironclad.
W 1943 czołgi Mk VII zostały przystosowane do użycia przez wojska powietrznodesantowe. Miały tam być transportowane przez ciężkie szybowce desantowe General Aircraft Hamilcar. Jeden szwadron został użyty przez 6 Dywizję Powietrznodesantową, podczas lądowania w Normandii. Ponownie użyto ich w marcu 1945 roku podczas forsowania Renu.
Czołgi Tetrarch znajdowały się na uzbrojeniu wojsk spadochronowych do 1950 roku, do rozwiązania ostatnich jednostek szybowców desantowych.
[edytuj] Odmiany
- Tetrarch DD – czołg przystosowany do pływania. Wyposażony w wodoszczelny parawan i śrubę napędową. W czerwcu 1941 wykonano jeden pojazd przeznaczony do prób.
- Tetrarch CS – uzbrojony w haubicę kal. 76,2 mm. Zbudowano kilka pojazdów.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
