Tetrastych
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tetrastych (kwarten, quatrain czyli czterowiersz lub czterowers) – najpopularniejszy typ strofy, zwłaszcza w poezji lirycznej. Składa się z czterech wersów, najczęściej izosylabicznych i połączonych rymami (parzystymi, okalającymi lub krzyżowymi). Typowy dla tetrastychu jest ośmio-, jedenasto- lub trzynastozgłoskowiec. Strofa tego typu jest często elementem składowym całych układów stroficznych. Tetrastych bardzo często pojawia się w liryce polskiej, na przykład:
- Jak się nie nudzić? gdy oto nad globem
- Milion gwiazd cichych się świeci,
- A każda innym jaśnieje sposobem,
- A wszystko stoi - i leci...
-
- (C.K. Norwid, Marionetki)
-
Odmiany tetrastychu [edytuj]
- strofa saficka – 3 w. x 11 (5+6), 4-y w. - 5 zgłosek (sylab)
- strofa stanisławowska – 1-y i 3-i wers = 10 (5+5)a, 2-i i 4-y = 8a
- strofa mickiewiczowska – 1-y i 3-i wers = 14 (7+7)a, 2-i i 4-y = 10b