The Lady of Shalott

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
The Lady of Shalott, obraz Johna Williama Waterhouse

The Lady of Shalott, poemat autorstwa lorda Alfreda Tennysona z roku 1842. Utwór ten nawiązuje do legend arturiańskich i jest zainspirowany legendą o Elaine z Astolat.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Poemat opisuje historię damy, mieszkającej w zamku na wyspie Shalott. Rzucono na nią klątwę, która zmusza ją do bezustannego tkania zaczarowanej sieci. Damie nie wolno bezpośrednio patrzeć na świat poza zamkiem, więc ogląda widok zza okna odbijający się w lustrze. Pewnego razu, widząc w lustrze przejeżdżającego obok zamku Lancelota, bohaterka zakochuje się w nim. Po raz pierwszy przestaje tkać i wygląda bezpośrednio przez okno, co sprowadza na nią klątwę. Lady opuszcza zamek, znajduje łódź, na której wypisuje swoje imię, wsiada do niej i śpiewając płynie z nurtem rzeki do Camelotu. Im bliżej celu się znajduje, tym bardziej słabnie i umiera zanim łódź dociera do zamku. Na przystani zbierają się rycerze oraz damy wraz z samym królem i ze zdziwieniem obserwują niezwykły widok. Wszyscy obecni żegnają się ze strachem, z wyjątkiem Lancelota, który jest przejęty jej urodą i prosi Boga o zbawienie Damy z Shalott.

Odniesienia[edytuj | edytuj kod]

Poemat wywarł duże wrażenie na malarzach z Bractwa Prerafaelickiego, którzy namalowali kilka obrazów przedstawiających sceny z wiersza. Dzieła te bywają mylone z obrazami ilustrującymi legendę o Elaine z Astolat. Za wyznacznik pozwalający odróżnić te dwa tematy uznaje się obecność służącego w łodzi.

Kanadyjska piosenkarka Loreena McKennitt napisała do słów poematu piosenkę, która trafiła na jej album The Visit, wydany w roku 1991. Amerykańska piosenkarka i poetka Emilie Autumn stworzyła piosenkę Shalott nawiązującą do treści poematu, która trafiła na jej album Opheliac, wydany w roku 2006.