The McGuire Sisters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
The McGuire Sisters
Rok założenia 1952
Rok rozwiązania 1968
Pochodzenie Middletown, Ohio
Gatunek pop
Byli członkowie
Christine McGuire, Dorothy McGuire, Phyllis McGuire

The McGuire Sisters – amerykańska grupa wokalna składająca się z trzech śpiewających sióstr: Christine (ur. 1926), Dorothy (ur. 1928) i Phyllis (ur. 1931) McGuire. Ich najpopularniejszymi piosenkami są m.in. "Sincerely", "May You Always" i "Sugartime".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie trzy siostry urodziły się w Middletown, w stanie Ohio[1], a dorastały w Miamisburgu. Ich matka była w tamtejszym kościele prostestanckim ministrem i pozwalała córkom śpiewać w chórku. Siostry zaczęły śpiewać w 1935 (najmłodsza z nich, Phyllis, miała zaledwie cztery lata) i występowały na pogrzebach, ślubach i innych uroczystościach kościelnych. Później śpiewały także w bazach wojskowych i szpitalach polowych (do 1949).

W roku 1952 wystąpiły w show telewizyjnym Arthur Godfrey's Talent Scouts. Po tym występie Arthur Godfrey, jego pomysłodawca i prowadzący, zdecydował się zatrudnić je w innych programach telewizyjnych, gdzie występowały przez następne siedem lat, do roku 1959. Występowały m.in. w show Deana Martina, a także Danny'ego Kaye i Miltona Berle.

W swojej karierze śpiewały na żywo także przed znanymi politykami i osobami publicznymi - m.in. przed pięcioma prezydentami Stanów Zjednoczonych: Richardem Nixonem, Geraldem Fordem, Jimmym Carterem, Ronaldem Reaganem i George'em Bushem; a także przed królową brytyjską Elżbietą II.

Ich płyty odniosły w Stanach Zjednoczonych niemały sukces - Sincerely, Picnic i Sugartime sprzedały się w milionowym nakładzie[1]. W roku 1968 siostry zdecydowały o zakończeniu wspólnej działalności. Phyllis przez jakiś czas występowała jeszcze jako solistka, jednak po kilku latach zrezygnowała. Siostry dawały już tylko okazjonalne koncerty. W 2001 zostały wprowadzone na Vocal Group Hall of Fame, a także na Coca-Cola Hall of Fame oraz Headliners' Hall of Fame[2].

Dorothy McGuire zmarła 7 września 2012 w Paradise Valley, Arizona w wyniku powikłań choroby Parkinsona[3].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka Pozycja na listach przebojów
US US
AC
UK[4]
1954 "Pine Tree, Pine Over Me" 26 -
"Goodnight, Sweetheart, Goodnight" 7 -
"Muskrat Ramble" 10 -
"Lonesome Polecat" 28 -
"Christmas Alphabet" 25 -
1955 "Sincerely" 1 - 14
"No More" 17 - 20
"It May Sound Silly" 11 -
"Doesn't Anybody Want Me?" - -
"Something's Gotta Give" 5 -
"Rhythm 'n Blues" - -
"He" 10 -
"Give Me Love" 95 -
1956 "Missing" 44 -
"Picnic" 13 -
"Delilah Jones" 37 - 24
"Weary Blues" 32 -
"In the Alps" 63 -
"Ev'ry Day of My Life" 37 -
"Endless" 52 -
"Goodnight, My Love, Pleasant Dreams" 32 -
1957 "Sugartime" 1 - 14
"Ding Dong" 25 -
1958 "Volare" 80 -
1959 "May You Always" 11 - 15
"Summer Dreams" 55 -
"Peace" 85 -
1960 "Livin' Dangerously" 97 -
"The Last Dance" 99 -
1961 "Just For Old Time's Sake" 20 -
"Tears On My Pillow" 59 12
"Just Because" 99 -
1964 "I Don't Want To Walk Without You" (Solo Phyllis) 79 13
1966 "Truer Than You Were" - 30

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Ze względu na swą pozycję w kościele matka zabraniała siostrom McGuire słuchać muzyki świeckiej. Często musiały one przemycać płyty swoich ulubionych zespołów (jednym z nich były The Andrews Sisters) i po kryjomu ich słuchać.
  • Siostry zostały dostrzeżone przez Karla Taylora, menedżera i założyciela własnej orkiestry. Anegdota mówi, że Taylor przejeżdżał ze swoją żoną nieopodal kościoła, w którym Phyllis, Christine i Dorothy występowały, i usłyszał ich śpiew. Zachwycił się nim do tego stopnia, że zawrócił samochód na środku drogi i po wyjściu sióstr z kościoła wręczył im swoją wizytówkę ze słowami, że gdyby kiedykolwiek chciały zacząć śpiewać z jego zespołem, mogą w każdej chwili się z nim skontaktować i rozpocząć współpracę. Po niedługim czasie siostry McGuire śpiewały już z orkiestrą Taylora w Van Cleef Hotelu w Dayton[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Joseph Murrells: The Book of Golden Discs. Londyn: Barrie and Jenkins Ltd.. ISBN 0-214-20512-6.
  2. Kathy Shayna Shocket: 50th anniversary party reunites legendary trio (ang.). azcentral.com, 2008-12-10. [dostęp 2012-09-10].
  3. Peter Keepnews: Dorothy McGuire, of Singing Sister Act, Dies at 84 (ang.). nytimes.com, 2012-09-09. [dostęp 2012-09-10].
  4. David Roberts: British Hit Singles & Albums. London: Guinness World Records Limited, 2006. ISBN 1-904994-10-5.
  5. The McGuire Sisters Inductees

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]