The McGuire Sisters
| The McGuire Sisters | |
| Rok założenia | 1952 |
| Rok rozwiązania | 1968 |
| Pochodzenie | Middletown, Ohio |
| Gatunek | pop |
| Poprzedni członkowie | |
| Christine McGuire, Dorothy McGuire, Phyllis McGuire | |
The McGuire Sisters – amerykańska grupa wokalna składająca się z trzech śpiewających sióstr: Christine (ur. 1926), Dorothy (ur. 1928) i Phyllis (ur. 1931) McGuire. Ich najpopularniejszymi piosenkami są m.in. "Sincerely", "May You Always" i "Sugartime".
Spis treści |
Historia [edytuj]
Wszystkie trzy siostry urodziły się w Middletown, w stanie Ohio[1], a dorastały w Miamisburgu. Ich matka była w tamtejszym kościele prostestanckim ministrem i pozwalała córkom śpiewać w chórku. Siostry zaczęły śpiewać w 1935 (najmłodsza z nich, Phyllis, miała zaledwie cztery lata) i występowały na pogrzebach, ślubach i innych uroczystościach kościelnych. Później śpiewały także w bazach wojskowych i szpitalach polowych (do 1949).
W roku 1952 wystąpiły w show telewizyjnym Arthur Godfrey's Talent Scouts. Po tym występie Arthur Godfrey, jego pomysłodawca i prowadzący, zdecydował się zatrudnić je w innych programach telewizyjnych, gdzie występowały przez następne siedem lat, do roku 1959. Występowały m.in. w show Deana Martina, a także Danny'ego Kaye i Miltona Berle.
W swojej karierze śpiewały na żywo także przed znanymi politykami i osobami publicznymi - m.in. przed pięcioma prezydentami Stanów Zjednoczonych: Richardem Nixonem, Geraldem Fordem, Jimmym Carterem, Ronaldem Reaganem i George'em Bushem; a także przed królową brytyjską Elżbietą II.
Ich płyty odniosły w Stanach Zjednoczonych niemały sukces - Sincerely, Picnic i Sugartime sprzedały się w milionowym nakładzie[1]. W roku 1968 siostry zdecydowały o zakończeniu wspólnej działalności. Phyllis przez jakiś czas występowała jeszcze jako solistka, jednak po kilku latach zrezygnowała. Siostry dawały już tylko okazjonalne koncerty. W 2001 zostały wprowadzone na Vocal Group Hall of Fame, a także na Coca-Cola Hall of Fame oraz Headliners' Hall of Fame[2].
Dorothy McGuire zmarła 7 września 2012 w Paradise Valley, Arizona w wyniku powikłań choroby Parkinsona[3].
Dyskografia [edytuj]
| Rok | Piosenka | Pozycja na listach przebojów | ||
|---|---|---|---|---|
| US | US AC |
UK[4] | ||
| 1954 | "Pine Tree, Pine Over Me" | 26 | - | — |
| "Goodnight, Sweetheart, Goodnight" | 7 | - | — | |
| "Muskrat Ramble" | 10 | - | — | |
| "Lonesome Polecat" | 28 | - | — | |
| "Christmas Alphabet" | 25 | - | — | |
| 1955 | "Sincerely" | 1 | - | 14 |
| "No More" | 17 | - | 20 | |
| "It May Sound Silly" | 11 | - | — | |
| "Doesn't Anybody Want Me?" | - | - | — | |
| "Something's Gotta Give" | 5 | - | — | |
| "Rhythm 'n Blues" | - | - | — | |
| "He" | 10 | - | — | |
| "Give Me Love" | 95 | - | — | |
| 1956 | "Missing" | 44 | - | — |
| "Picnic" | 13 | - | — | |
| "Delilah Jones" | 37 | - | 24 | |
| "Weary Blues" | 32 | - | — | |
| "In the Alps" | 63 | - | — | |
| "Ev'ry Day of My Life" | 37 | - | — | |
| "Endless" | 52 | - | — | |
| "Goodnight, My Love, Pleasant Dreams" | 32 | - | — | |
| 1957 | "Sugartime" | 1 | - | 14 |
| "Ding Dong" | 25 | - | — | |
| 1958 | "Volare" | 80 | - | — |
| 1959 | "May You Always" | 11 | - | 15 |
| "Summer Dreams" | 55 | - | — | |
| "Peace" | 85 | - | — | |
| 1960 | "Livin' Dangerously" | 97 | - | — |
| "The Last Dance" | 99 | - | — | |
| 1961 | "Just For Old Time's Sake" | 20 | - | — |
| "Tears On My Pillow" | 59 | 12 | — | |
| "Just Because" | 99 | - | — | |
| 1964 | "I Don't Want To Walk Without You" (Solo Phyllis) | 79 | 13 | — |
| 1966 | "Truer Than You Were" | - | 30 | — |
Ciekawostki [edytuj]
- Ze względu na swą pozycję w kościele matka zabraniała siostrom McGuire słuchać muzyki świeckiej. Często musiały one przemycać płyty swoich ulubionych zespołów (jednym z nich były The Andrews Sisters) i po kryjomu ich słuchać.
- Siostry zostały dostrzeżone przez Karla Taylora, menedżera i założyciela własnej orkiestry. Anegdota mówi, że Taylor przejeżdżał ze swoją żoną nieopodal kościoła, w którym Phyllis, Christine i Dorothy występowały, i usłyszał ich śpiew. Zachwycił się nim do tego stopnia, że zawrócił samochód na środku drogi i po wyjściu sióstr z kościoła wręczył im swoją wizytówkę ze słowami, że gdyby kiedykolwiek chciały zacząć śpiewać z jego zespołem, mogą w każdej chwili się z nim skontaktować i rozpocząć współpracę. Po niedługim czasie siostry McGuire śpiewały już z orkiestrą Taylora w Van Cleef Hotelu w Dayton[5].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Joseph Murrells: The Book of Golden Discs. Londyn: Barrie and Jenkins Ltd.. ISBN 0-214-20512-6.
- ↑ Kathy Shayna Shocket: 50th anniversary party reunites legendary trio (ang.). azcentral.com, 2008-12-10. [dostęp 2012-09-10].
- ↑ Peter Keepnews: Dorothy McGuire, of Singing Sister Act, Dies at 84 (ang.). nytimes.com, 2012-09-09. [dostęp 2012-09-10].
- ↑ David Roberts: British Hit Singles & Albums. London: Guinness World Records Limited, 2006. ISBN 1-904994-10-5.
- ↑ The McGuire Sisters Inductees
Bibliografia [edytuj]
- The McGuire Sisters (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-09-10].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Strona McGuire Sisters na National Broadcasters Hall of Fame
- Strona McGuire Sisters na Primarily A Cappella
- Strona McGuire Sisters na Vocal Group Hall of Fame
- Artykuł Cincinatti Enquirer
