The Melvins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melvins
Melvins live 20061013.jpg
Rok założenia 1983[1]
Pochodzenie  Stany Zjednoczone (Montesano) (Waszyngton )
Gatunek rock alternatywny[2]
pop alternatywny[2]
indie rock[2]
metal alternatywny[2]
heavy metal[2]
grunge[2]
sludge metal
muzyka eksperymentalna[3]
noise[3]
hardcore punk
doom metal[4]
stoner metal[4]
punk rock[4]
Wytwórnia płytowa C/Z, Alchemy, Boner, Atlantic, Amphetamine Reptile, Man's Ruin,Ipecac, Your Choice Records, Alternative Tentacles, Slap A Ham
Powiązania Altamont, Big Business, Dead Kennedys, Fantômas, Fecal Matter, Lustmord, Nirvana, Green River, Porn, The Cows, The Murder City Devils, Shrinebuilder, Thrones, Tool
Współpracownicy
David Scott Stone, Adam Jones, Trevor Dunn, Jello Biafra, Mark Deutrom
Strona internetowa

Melvins – amerykańska grupa rockowa powstała na początku lat 80. w Montesano w stanie Waszyngton, występująca obecnie jako trio, sporadycznie jako kwartet.

Trzon grupy stanowią wokalista/gitarzysta Buzz Osborne oraz perkusista/wokalista Dale Crover wspierani przez wielokrotnie zmienianych gitarzystów basowych. Muzyka grupy początkowo inspirowana My War Black Flag oraz Black Sabbath z czasem jednak uległa zmianom i ich specyficzne poczucie humoru oraz improwizacje nie pozwalają jednoznacznie jej skategoryzować. Melvins wywarło wpływ na muzykę grunge, szczególnie na zespoły z Seattle, takie jak np. Nirvana. Sama grupa miała duży wpływ na sludge metalowe zespoły (m.in. Boris, Isis). Grupa przez pewien czas występowała z wokalistą Dead KennedysJello Biafrą w projekcie muzycznym popularnie zwanym Jelvins, współpraca ta zaowocowała nagraniem dwóch albumów i szeregiem tras koncertowych. W 2006, po odejściu z zespołu Kevina Rutmanisa, Melvins rozpoczęło współpracę z zespołem Big Business, i m.in. dzięki obecności na scenie dwóch perkusji, koncerty grupy stały się jeszcze bardziej widowiskowe.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

Znany również jako "King Buzzo". Udziela się w grupach Fantômas oraz Venomous Concept. Nagrał również partie drugiej gitary na album Salival grupy Tool do You Lied (Peach) (a nie No Quarter (Led Zeppelin), jak sugeruje albumowa wkładka) oraz występuje sporadycznie na ich koncertach.

Znany z partii perkusyjnych w kilku utworach na płycie Bleach zespołu Nirvana. Współzałożyciel zespołu Fecal Matter wraz z Kurtem Cobainem. Crover śpiewa i gra na gitarze w grupie Altamont oraz jest czynnym perkusista grupy The Men of Porn.

Muzycy sesyjni lub sporadycznie występujący z zespołem[edytuj | edytuj kod]

Byli członkowie[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Melvins rozpoczęło działalność na początku lat 80., w pierwszym składzie poza Buzzem Osbornem (gitara, śpiew), znalazł się również Matt Lukin (gitara basowa, później Mudhoney) oraz Mike Dillard (perkusja), grając kompozycje z repertuaru takich zespołów jak The Who czy Black Sabbath i powoli kreując własny styl. Gdy Dillard opuścił zespół, rolę bębniarza przejął Dale Crover i właśnie ta zmiana personalna zaważyła na jego brzmieniu, które stało się cięższe, szybsze i bardziej skomplikowane.
W tym okresie zespół poznał także Kurta Cobaina, który był ich wielkim fanem, kierowcą oraz tragarzem zarazem.
W 1985 roku C/Z Records nagrywa film dokumentalny o scenie rockowej stanu Waszyngton, zawiera on 4 utwory Melvins. W tym samym roku Crover wraz z Cobainem zakładają zespół nazwany później Fecal Matter. w 1986 r. zaś grupa wydaje swoje pierwsze EP zatytułowany Six Songs, a w grudniu tego samego roku wydaje swój pierwszy album (LP) – Gluey Porch Treatments.

W roku 1988 Osborne i Crover przeprowadzają się do Kalifornii, co staje się bezpośrednim powodem odejścia z zespołu Matta Lukina, który zakłada zespół Mudhoney, w Melvins zastępuje go od tego czasu Lori Black (Lorax). Zespół nagrywa kolejną płytę, Ozma, w maju 1989 r., a w sesjach nagraniowych uczestniczy Mark Deutrom, późniejszy basista zespołu.
Na początku 1990 r. Nirvana wyrzuca swojego perkusistę i Cobain prosi o jego zastąpienie Dale'a Crovera, niedługo jednak jego miejsce w Nirvanie zajmuje Dave Grohl.
Po zakończeniu prac nad albumem Bullhead zespół wyjeżdża w trasę po Europie i dnia 23 stycznia 1991 r. zarejestrowany zostaje koncert, który później wydany zostaje jako Your Choice Live Series Vol. 12. Po powrocie z trasy Melvins rejestrują album Eggnog, który zostaje wydany w tym samym roku w Boner Rec.

Lorax, córka Shirley Temple opuszcza zespół, a jej miejsce zajmuje Joe Preston, który nagrywa z Melvins Salad of Thousand Delights (1992, Box Dog Video), album "solowy" z serii EPek Solo Albums (King Buzzo, Dale Crover, Joe Preston, 1992, Boner Records) i w 1992 r. album Lysol. Wtedy też następuje kolejna roszada na stanowisku basisty, Preston ponownie zastąpiony zostaje Lori Black, która ostatecznie opuszcza zespół po nagraniu albumu Houdini (1993, Atlantic Rec.). Wydanie albumu Houdini zbiega się w czasie z największym zainteresowaniem zespołem Nirvana, na czym niepomiernie zyskuje również Melvins.

Posadę basisty w zespole otrzymuje Mark Deutrom, realizator dźwięku na wcześniejszym albumie grupy, z nim w składzie zespół wydaje dwa albumy w roku 1994, Stoner Witch (Atlantic Rec.) oraz Prick (Atlantic Rec., wydany pod nazwą SNIVLEM), w 1996 r. Album Stagg, a w 1997 zespół opuszcza wytwórnię Atlantic Records, kończąc tym samym lata największych sukcesów, i wracając ponownie do podziemia (jest tym samym jednym z niewielu zespołów, które "odkupiły" swoją duszę od diabła, który w świecie muzyki alternatywnej utożsamiany jest z wielkimi, mainstreamowymi wytwórniami)
Powracając do wytwórni Amphetamine Records zespół wydaje album Honky (1996) oraz płytę Alive at the F*ckerclub in 1998, zarejestrowaną na żywo w Richmond w Australii w sierpniu 1997.

W 1999 r. Melvins rozpoczynają współpracę z wytwórnią Ipecac (której właścicielem jest Mike Patton). Pierwszym dzieckiem tej współpracy jest wydanie trylogii: The Maggot (1999), The Bootlicker (1999) i The Crybaby (2000) oraz reedycje płyt wcześniejszych (m.in Gluey Porch Treatments). Miłość Melvins do eksperymentów ujawnia się na kolejnych albumach, Electroretard (2001) oraz Collossus of Destiny (2001) a również na wspólnym albumie ze znanym DJ-em – LustmordemPigs of the Roman Empire (2004).
Uwieńczeniem współpracy Melvins z Jello Biafrą, wokalistą grupy Dead Kennedys, było wydanie dwóch albumów Never Breathe What You Can't See (2004) oraz Sieg Howdy! (2005) oraz szereg koncertów, w czasie których Kevin Rutmanis opuszcza zespół, a jego miejsce zajmuje Dave Scott Stone, występujący wcześniej sporadycznie jako drugi gitarzysta, w tym samym czasie zespół odbywa koncerty z Adamem Jonesem z zespołu Tool.

W 2006 Dale Crover potwierdza w wywiadzie przyjęcie do zespołu basisty i perkusisty zespołu Big Business. Od tego czasu zespół odbywa próby z dwoma perkusjami, chcąc stworzyć na scenie efekt "lustra" (Dale Crover jest prawo-, a Coady Willis leworęczny).

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy Studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia płytowa
1987 Gluey Porch Treatments Boner Records
1989 Ozma Boner Records
1991 Bullhead Boner Records
1992 Lysol Boner Records
1993 Houdini Boner Records
1994 Prick Reptile Records
1994 Stoner Witch Atlantic Records
1996 Stag Atlantic Records
1997 Honky Amphetamine Reptile Records
1999 The Maggot Ipecac Recordings
1999 The Bootlicker Ipecac Recordings
2000 The Crybaby Ipecac Recordings
2001 Electroretard Man's Ruin Records
2002 Hostile Ambient Takeover Ipecac Recordings
2004 Pigs of the Roman Empire Ipecac Recordings
2004 Never Breathe What You Can't See w. Jello Biafra Alternative Tentacles Records
2005 Sieg Howdy w. Jello Biafra Alternative Tentacles Records
2006 (A) Senile Animal Ipecac Recordings
2008 Nude With Boots Ipecac Recordings
2010 The Bride Screamed Murder Ipecac Recordings
2012 Freak Puke Ipecac Recordings

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia płytowa
1997 Singles 1-12 Amphetamine Reptile
2000 The Trilogy Vinyl Ipecac Recordings
2003 26 songs Ipecac Recordings
2003 Melvinmania: Best of the Atlantic Years 1993–1996 Atlantic Records
2004 Neither Here nor There Ipecac Recordings
2005 Mangled Demos from 1983 Ipecac Recordings
2007 The Making Love Demos Bifocal Media
2009 Chicken Switch Ipecac records

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia płytowa
1986 Six Songs C/Z Records
1991 Eggnog Boner Records
1992 King Buzzo Boner Records
1992 Dale Crover Atlantic Records
1992 Joe Preston Boner Records
1995 Tora Tora Tora (album) X-Mas
2007 Smash The State Amphetamine Reptile Records

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia płytowa
1986 10 Songs C/Z Records
1991 Your Choice Live Series Vol.12 Your Choice Records
1998 Alive at the Fucker Club Amphetamine Reptile Records
1999 Live at Slim's 8-Track Tape Life is Abuse Records
2001 Colossus of Destiny Ipecac Recordings
2002 Millennium Monsterwork 2000 Ipecac Recordings
2006 A Live History of Gluttony and Lust Ipecac Recordings
2008 The End (album Melvins) Enturruption
2008 Melvins vs. Minneapolis Amphetamine Reptile Records
2009 Manchild 4/Pick Your Battles Bifocal Media

DVD[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia płytowa
1992 Salad of a Thousand Delights Box Dog Video
2008 Live From London 2006 Ipecac Recordings

Przypisy

  1. The Melvins' King Buzzo Lays Down the Rules on Guitar Playing, "Hot Topic" Punk and What You Ought to Know About Music (ang.). gibson.com. [dostęp 18 maja 2013].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Stephen Thomas Erlewine, Greg Prato: Melvins Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2010-03-06].
  3. 3,0 3,1 Melvins (ang.). www.metalstorm.ee. [dostęp 2010-03-06].
  4. 4,0 4,1 4,2 Melvins (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2010-03-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]