The Open University

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

The Open University (powszechnie znany jako Open University lub OU, oficjalnie jednak przedimek „the” stanowi część nazwy) – uniwersytet oparty na nauczaniu na odległość, utworzony i finansowany przez rząd Wielkiej Brytanii. Uniwersytet znany jest z polityki „otwartych drzwi”, która oznacza, że przy rekrutacji studentów nie bierze się pod uwagę kwalifikacji ani wcześniejszego wykształcenia. Zdecydowana większość studentów mieszka w Wielkiej Brytanii, jednakże studia na Open University dostępne są dla mieszkających niemal w każdym zakątku świata.

Chociaż siedziba główna Uniwersytetu znajduje się Walton Hall w Milton Keynes w hrabstwie Buckinghamshire, instytucja ta posiada filie w każdym z trzynastu regionów Wielkiej Brytanii. Co więcej, uczelnia posiada oddziały w niemal wszystkich krajach europejskich. W Polsce, na chwilę obecną, interesy studentów reprezentuje tzw. osoba kontaktowa (ang. Point of Contact for Poland).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Open University został założony przez labourzystowski rząd Harolda Wilsona. Plany rozpoczęto w 1965 pod nadzorem minister edukacji państwowej Jennie Lee, która doprowadziła doradczy komitet składający się z uniwersyteckich wicekanclerzy do edukacji przez radio (nadawanie przez radio wykładów). Pomocnik dyrektora inżynierii BBC James Redmond zdobył większą część swoich kwalifikacji w szkole nocnej, dlatego jego naturalny entuzjazm dla projektu dokonał wiele dla pokonania technicznych trudności w użyciu telewizji i audycji radiowej w celu nadawania wykładów edukacyjnych.

Pierwszym wicekanclerzem OU został Walter Perry w styczniu 1969. Wybór nowego konserwatywnego rządu Edwarda Heath w 1970 doprowadził do redukcji budżetu przez kanclerza skarbu państwa Iain’a Macleod’a (który wcześniej nazwał ideę Open University „radosnym bezsensem”).

Metodologia nauczania[edytuj | edytuj kod]

OU wykorzystuje różnorodne środki nauczania w postaci książek, materiałów audio, internetu, płyt CD i programów telewizyjnych na DVD. Jednakże nauczanie nie odbywa się wyłącznie na odległość. Niektóre moduły wymagają obowiązkowego uczestnictwa w zajęciach praktycznych.

Metody ocen studentów[edytuj | edytuj kod]

Każdy moduł (przedmiot) składa się z dwóch komponentów oceny. Pierwszy oparty jest na regularnym przedkładaniu prac zaliczeniowych zwanych TMA (ang. Tutor Marked Assigment) w formie eseju, raportu, case study, ocenianych przez nauczyciela prowadzącego zajęcia z przedmiotu. Na drugą część oceny składa się trzygodzinny egzamin, przeprowadzany zwykle pisemnie w jednym z centrów egzaminacyjnych Uniwersytetu. Wyniki z modułów przedstawiane są zwykle w formie ocen (z kilkoma wyjątkami), gdzie stopień 1 przedstawia wynik celujący – 85%, 2 od 70-84%, 3 od 55-69, 4 od 40-54%, podczas wynik poniżej 40% jest oceną niedostateczną dla zaliczenia modułu.

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Undergraduate

The Open University oferuje certyfikaty, dyplomy i stopnie licencjatu, w zależności od ilości materiału i jego poziomu (1, 2 lub 3), które odpowiadają poziomowi pierwszego, drugiego lub trzeciego roku studiów. Kwalifikacje Open University wyrażane są w punktach CATS (ang. Credit Accumulation and Transfer Scheme).

Postgraduate

The Open University oferuje również stopnie magisterskie, jednakże w tym wypadku student musi mieć ukończone studia licencjackie. Uniwersytet również oferuje studia doktoranckie, które mogą być odbywane na miejscu lub na odległość.

Certificate

OU nadaje certyfikat osobom, które ukończyły 60 punktów (CATS) na poziomie 1, 2 lub 3.

Diploma

Nadawany jest zwykle po ukończeniu 120 punktów na poziomach drugim lub trzecim.

First degree

Oprócz stopni licencjata nadawanych na klasycznych kierunkach, Open University znany jest z unikalnego programu pozwalającego studiować przedmioty z różnych dziedzin edukacji wyższej, które uprawniają do uzyskania tytułu licencjata interdyscyplinarnego (ang. Open degree).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]