The Shard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
The Shard
The Shard w maju 2012 roku.
The Shard w maju 2012 roku.
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Architekt Renzo Piano
Wysokość całkowita 309,6 m
Wysokość do dachu 306 m
Kondygnacje 72
Powierzchnia użytkowa 111400 m²
Rozpoczęcie budowy 2009
Ukończenie budowy 2012
Właściciel Mace Group
Położenie na mapie gminy Southwark
Mapa lokalizacyjna gminy Southwark
The Shard
The Shard
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
The Shard
The Shard
Ziemia 51°30′16″N 0°05′12″W/51,504444 -0,086667Na mapach: 51°30′16″N 0°05′12″W/51,504444 -0,086667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

The Shard (z ang. shard, „odłamek”, znany także jako Shard London Bridge, London Bridge Tower, Shard of Glass) – wieżowiec znajdujący się w Londynie, w Wielkiej Brytanii. Budynek ma 72 kondygnacje rozplanowane następująco[1]:

  • do 28 piętra znajdują się biura
  • 31-33 piętra przeznaczone są na gastronomię
  • 34-52 piętra przeznaczone są na hotel
  • 53-65 piętra na mieszkania
  • Powyżej 65 piętra mieści się taras widokowy przeznaczony dla zwiedzających

Wysokość budynku wynosi 309,6 metrów. Po zakończeniu prac w 2012 roku stał się najwyższym ukończonym wieżowcem w Europie[2][a].

Budynek został zaprojektowany przez słynnego włoskiego architekta Renzo Piano, laureata Nagrody Pritzkera z 1998 roku, który stworzył wiele projektów znaczących budowli na całym świecie m.in: Centre Georges Pompidou w Paryżu, czy New York Times Building w Nowym Jorku.

W kwietniu 2008 roku, rozpoczęła się rozbiórka budynków Southwark Towers, w miejsce których miał stanąć biurowiec The Shard. Rozbiórka trwała około 9 miesięcy i została zakończona na początku 2009 roku.

Przygotowania do budowy budynku zaczęły się w lutym 2009 roku, natomiast faktyczne rozpoczęcie robót nastąpiło 16 marca 2009 roku. Początkowo budowa opierała się głównie na wbijaniu kafarami w ziemię olbrzymich pali mających na celu podnieść stabilność terenu w ramach przygotowań do budowy rdzenia wieżowca.

W czasie od marca do końca października 2009 roku zamontowano pierwsze trzy żurawie pionowe przystosowane do wznoszenia żelbetowego rdzenia budynku.

W połowie czerwca 2010 roku główny rdzeń budowli osiągnął 33 piętro i wysokość niemal 143 metrów[3]. W połowie listopada 2010 roku trzeci i ostatni element głównego rdzenia wieżowca osiągnął poziom 68 kondygnacji (około 236 m), przewyższając tym samym wieżowiec One Canada Square[4], który nosił miano najwyższego w Wielkiej Brytanii[5] od 18 lat. Ostatecznie betonowy trzon budynku ukończono pod koniec listopada, a na jego szczycie na wysokości około 245 metrów, zawisła wiecha. W połowie grudnia 2010 roku zakończyła się budowa 70 z łącznych 72 kondygnacji nadziemnych wieżowca, średni okres pomiędzy "wylewaniem" kolejnych kondygnacji kształtował się w czasie jednego tygodnia.

Wieżowiec został oficjalnie otwarty w dniu 5 lipca 2012 roku przez premiera Kataru, Hamada ibn Dżassima ibn Dżabra as-Saniego, w uroczystości wziął również udział Andrzej, książę Yorku.

Według początkowych założeń łączny koszt budowy The Shard wynosił 350 mln funtów, później jednak został podniesiony o dodatkowe 85 mln funtów przez firmę Mace Group[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. W momencie otwarcia The Shard wyższy od niego był budowany w Moskwie wieżowiec Mercury City Tower (docelowo ma mierzyć 332 m). Budynek ten nie został jednak dotychczas otwarty

Przypisy

  1. Maciej Lewandowski: Wieżowiec Shard w Londynie - najwyższy budynek Wielkiej Brytanii i Europy Zachodniej (pol.). 2013. [dostęp 2013-28-05].
  2. The Shard, Europe's tallest building, unveiled in London (ang.). The Guardian, 2012-07-05. [dostęp 2012-07-08].
  3. By Stephen Kennett: The Shard: Foot of the mountain (ang.). www.building.co.uk, 2010-04-20. [dostęp 2010-07-09].
  4. skyscrapernews.com: Shard Overtakes One Canada Square (ang.). www.skyscrapernews.com, 2010-11-23. [dostęp 2010-12-31].
  5. Jonathan Glancey: Shard to become EU's tallest building – but will the market follow it up? (ang.). www.guardian.co.uk, 2010-11-23. [dostęp 2010-12-31].
  6. Michał Obiegło: Shard London Bridge – zobacz, jak powstaje najwyższy budynek w Unii Europejskiej (pol.). forsal.pl. [dostęp 2010-07-09].