The Voice of Poland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
The Voice of Poland
Rodzaj programu talent show
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Tomasz Kammel (od 2)
Marika (od 2)
Maciej Musiał (od 2)
Iga Krefft (2)
Hubert Urbański (1)
Magdalena Mielcarz (1)
Mateusz Szymkowiak (1)
Jury Maria Sadowska (od 3)
Marek Piekarczyk (od 2)
Tomson i Baron (od 2)
Justyna Steczkowska (2, 4)
Edyta Górniak (3)
Patrycja Markowska (2)
Nergal (1)
Andrzej Piaseczny (1)
Kayah (1)
Ania Dąbrowska (1)
Data premiery 3 września 2011
Lata emisji 2011, od 2013
Emisja sobota o 20:05
Liczba odcinków 77 (4 edycje)
Czas trwania odcinka 45 minut/90 minut/120 minut
Format nadawania 16:9 (SDTV); TVP2
16:9 (HDTV); TVP2 HD, TVP HD
Od lat dozwolone od 12 lat (wg KRRiT) (1 edycja)
dozwolone bez ograniczeń (wg KRRiT) (od 2 edycji)
Produkcja
Produkcja Rochstar
Reżyseria Rinke Rooyens
Stacja telewizyjna TVP2

The Voice of Polandpolski program telewizyjny typu talent show, emitowany przez stację telewizyjną TVP2. Jego premiera odbyła się 3 września 2011 roku[1].

The Voice of Poland jest adaptacją formatu The Voice[2]. Celem programu jest odkrycie talentów wokalnych z warunkiem ukończenia przez uczestników 15 lat[3]. Nagrodę główną stanowi propozycja kontraktu fonograficznego z wytwórnią muzyczną Universal Music Polska oraz tytuł Najlepszego głosu w Polsce[3], a od trzeciej edycji zwycięzca otrzymuje również nagrodę pieniężną w wysokości 50 tysięcy złotych[4]. Program od I edycji emitowany jest w sobotę o 20:05. Powtórki emitowane są w niedzielę o godzinie 14:40.

Program produkowany jest przez Rochstar na zlecenie Telewizji Polskiej. Wszystkie odcinki realizowane są w Warszawie – tytuły poszczególnych części "Przesłuchań w ciemno", odwołujące się do regionów Polski, dotyczą jedynie miejsca pochodzenia uczestników. W pierwszej edycji etap przesłuchań w ciemno kręcony był w siedzibie TVP przy ul. Woronicza, zaś etapy bitew i koncertów na żywo w warszawskim ośrodku ATM Grupy przy ul. Wał Miedzeszyński. Od drugiej edycji wszystkie etapy realizowane są w ostatnim z tych miejsc.

Zwycięzcy[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzcy polskiej edycji The Voice of Poland
Imię i nazwisko zwycięzcy Edycja Data finału Trener Źródło
Damian Ukeje I 10 grudnia 2011 Adam Darski [5]
Natalia Sikora II 18 maja 2013 Marek Piekarczyk [6]
Mateusz Ziółko III 30 listopada 2013 Maria Sadowska [7]
Juan Carlos Cano IV 24 maja 2014 Maria Sadowska [8]

Jurorzy i grupy[edytuj | edytuj kod]

     – I miejsce

     – II miejsce

     – III miejsce

     – IV miejsce

Edycja Andrzej Piaseczny Kayah Nergal Ania Dąbrowska
I
  • Mateusz Krautwurst
  • Filip Moniuszko
  • Edyta Strzycka
  • Kaja Domińska
  • Maciej Moszyński
Edycja Justyna Steczkowska Tomson i Baron Patrycja Markowska Marek Piekarczyk
II
  • Michał Sobierajski
  • Monika Szczot
  • Beata Dobosz
  • Michalina Brudnowska
  • Bartłomiej Kawałek
  • Dorota Osińska
  • Katarzyna Dereń
  • Michał Jabłoński
  • Mateusz Grędziński
  • Anna Ozner
  • Natalia Sikora
  • Juliusz Kamil
  • Wojciech Gruszczyński
  • Magdalena Bałdych
  • Barbara Janyga
Edycja Edyta Górniak Tomson i Baron Maria Sadowska Marek Piekarczyk
III
  • Jagoda Kret
  • Olga Jankowska
  • Maja Lasota
  • Maria Rodriguez
  • Ernest Staniaszek
  • Marzena Ugorna
  • Nella Marczewski
  • Magdalena Meisel
Edycja Justyna Steczkowska Tomson i Baron Maria Sadowska Marek Piekarczyk
IV
  • Maja Gawłowska
  • Kamil Bijoś
  • Paulina Romaniuk
  • Wojciech Baranowski
  • Juan Carlos Cano
  • Monika Pilarczyk
  • Marta Dryll
  • Sandra Mika
  • Aleksandra Węglewicz
  • Michał Karpacki
  • Dominika Kobiałka
  • Justyna Kunysz

Części programu[edytuj | edytuj kod]

Pre-Castingi[edytuj | edytuj kod]

Precastingi produkcyjne polegają na wyłonieniu 100 uczestników, którzy wezmą udział w nagraniach 2 etapu, nie są one emitowane.

Przesłuchania w ciemno[edytuj | edytuj kod]

Jurorzy odwróceni są tyłem do uczestników. Jeżeli któryś z trenerów chce przyjąć uczestnika do siebie, odwraca się do niego i śpiewający automatycznie trafia do jego drużyny. Jeżeli odwróci się więcej niż jeden juror, wokalista może wybrać sobie trenera, z którym będzie pracować. W pierwszej edycji, etap ten kończył się skompletowaniem przez każdego trenera jedenastoosobowej drużyny. Następnie odbywał się specjalny odcinek drugich szans, w którym najciekawsze osoby, które nie zostały wybrane, dostawały drugą szansę na zaprezentowanie się. Ostatecznie, każdy z trenerów dobierał do swojej drużyny dodatkową, dwunastą osobę. Od drugiej edycji, przesłuchania w ciemno kończą się wyborem dwunastoosobowych drużyn, a odcinek z drugimi szansami nie odbywa się.

Bitwy[edytuj | edytuj kod]

Trenerzy wybierają ze swojej drużyny po dwie osoby. Następnie wychodzą na ring muzyczny i śpiewają przeciwko sobie. Trener musi zdecydować, który był lepszy i przechodzi z nim dalej, przegrany natomiast odpada z drużyny, ale (od 2 edycji) jeżeli uczestnik zachwycił innego jurora swoim głosem, trener może go skraść do swojej drużyny. W 2 edycji każdy trener miał możliwość skradzenia jednego uczestnika, zaś w następnych, mógł podkraść dwóch.

Dogrywka/Nokaut[edytuj | edytuj kod]

Po skończonych "bitwach", każdy trener musi wyeliminować kolejne osoby, które nie dostaną się do odcinków na żywo.

  • W pierwszej edycji, etap ten nosił nazwę "Dogrywka": każdy z trenerów wybierał ze swojej sześcioosobowej grupy (zwycięzcy "bitew") dwie najsłabsze osoby, które musiały zmierzyć się ze sobą wykonując raz jeszcze swoje piosenki z Przesłuchań w Ciemno. Ostatecznie, do odcinków na żywo mogła, decyzją trenera, trafić tylko jedna z tych osób.
  • W drugiej edycji, etap ten nosił nazwę "Nokaut": każdy trener wybierał ze swojej siedmioosobowej grupy (sześcioro zwycięzców "bitew" i jedna osoba "ukradziona" z którejś z grup przeciwnych) trzy osoby, które automatycznie dostawały się do odcinków na żywo. Pozostała czwórka dzielona była na dwie rywalizujące ze sobą dwójki. Z każdej dwójki, do odcinków na żywo, przejść mogła tylko jedna osoba. Tym razem, uczestnicy śpiewali zupełnie nowe piosenki.
  • Od trzeciej edycji (również pod nazwą "Nokaut") każdy trener wybiera ze swojej ośmioosobowej grupy (sześcioro zwycięzców "bitew" i dwie osoby "ukradzione z grup przeciwnych) dwie osoby, które automatycznie kwalifikują się do odcinków na żywo. Pozostała szóstka dzielona jest na dwie rywalizujące ze sobą trójki. Z każdej trójki, do odcinków na żywo może przejść tylko jedna osoba. Podobnie jak w drugiej edycji, każdy z rywalizujących wykonuje zupełnie nową piosenkę.

Odcinki na żywo[edytuj | edytuj kod]

  • W pierwszej edycji, do odcinków na żywo kwalifikowało się po pięć osób z każdej grupy. Dwa pierwsze etapy trwały w praktyce przez cztery odcinki (uczestnicy z grup Kayah i Andrzeja Piasecznego występowali co dwa tygodnie na przemian z uczestnikami z grup Nergala i Ani Dąbrowskiej). Każdy etap kończył się eliminacją jednej osoby z każdej grupy - widzowie swoimi głosami zabezpieczali najlepszych zawodników, zaś dwójka z najmniejszą ilością głosów śpiewała swoją piosenkę powtórnie, po czym wyeliminowanego wybierał trener. Od piątego odcinka, wszyscy uczestnicy śpiewali już na jednej scenie. W piątym odcinku, widzowie zabezpieczali jedną osobę z każdej grupy, a pomiędzy pozostałą dwójką wyboru dokonywał trener. W szóstym odcinku (półfinał) procenty głosów widzów sumowane były z procentami punktowymi, które przyznawał trener oceniając swoją pozostałą w grze dwójkę. Osoba, która po zsumowaniu tych liczb otrzymywała lepszy wynik, awansowała do finału. W finale, zwycięzcę wybierali już tylko widzowie, pomiędzy czworgiem ostatnich pozostałych w grze uczestników (jeden reprezentant od każdego trenera).
  • Od drugiej edycji, odbywają się jedynie cztery odcinki na żywo. W drugiej edycji, podobnie jak w pierwszej, każdy trener miał w odcinkach na żywo pięcioosobową drużynę. W pierwszym z nich, widzowie swoimi głosami zabezpieczali po dwie osoby z każdej grupy, a trener trzecią. Dwie pozostałe osoby żegnały się z programem. W drugim odcinku, widzowie zabezpieczali jedną osobę, a trener dokonywał wyboru pomiędzy pozostałymi dwiema. Półfinał i finał odbywały się analogicznie do edycji pierwszej.
  • Od trzeciej edycji, schemat odcinków na żywo jest analogiczny do edycji drugiej, z tą różnicą, że występują z nich jedynie czteroosobowe drużyny (w pierwszym odcinku odpada po jednej osobie z każdej drużyny zamiast dwóch).

I edycja[edytuj | edytuj kod]

Emisja pierwszej edycji rozpoczęła się 3 września 2011 roku, na antenie stacji telewizyjnej TVP2. Funkcję jurorów w programie objęli: piosenkarki Kayah i Ania Dąbrowska wokalista Andrzej Piaseczny, oraz gitarzysta Adam "Nergal" Darski. Natomiast prowadzącymi program zostali: Hubert Urbański, Magdalena Mielcarz i Mateusz Szymkowiak.

Pierwszą edycję wygrał Damian Ukeje z drużyny Nergala.

II edycja[edytuj | edytuj kod]

Emisja drugiej edycji rozpoczęła się 2 marca 2013 roku, na antenie stacji telewizyjnej TVP2. Funkcję jurorów w programie objęli: piosenkarki Justyna Steczkowska i Patrycja Markowska, wokalista Marek Piekarczyk, członek zespołu TSA, a także Tomson i Baron, wokalista i gitarzysta zespołu Afromental[9]. Natomiast prowadzącymi program zostali: Tomasz Kammel, Marika, Maciej Musiał[10] i Iga Krefft[11].

Drugą edycję wygrała Natalia Sikora z drużyny Marka Piekarczyka.

III edycja[edytuj | edytuj kod]

Emisja trzeciej edycji rozpoczęła się 7 września 2013 roku, na antenie stacji telewizyjnej TVP2. Funkcję jurorów ponownie objęli Marek Piekarczyk oraz Tomson i Baron, do których dołączyły piosenkarki Edyta Górniak i Maria Sadowska. Prowadzący z kolei pozostali bez zmian[12].

Trzecią edycję wygrał Mateusz Ziółko z drużyny Marii Sadowskiej.

IV edycja[edytuj | edytuj kod]

Emisja czwartej edycji rozpoczęła się 1 marca 2014 roku, na antenie stacji telewizyjnej TVP2[13]. Funkcję jurorów ponownie objęli Marek Piekarczyk, Tomson i Baron oraz Maria Sadowska, natomiast po roku nieobecności do show powraca Justyna Steczkowska. Prowadzący z kolei pozostali bez zmian[14].

Czwartą edycję wygrał meksykanin Juan Carlos Cano z drużyny Marii Sadowskiej.

V edycja[edytuj | edytuj kod]

Emisja piątej edycji rozpocznie się we wrześniu 2014 roku.

Przypisy

  1. Hubert Urbański: Nergal zostanie ulubieńcem mojej mamy (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-09-04].
  2. "The Voice of Poland": nadchodzi bitwa! (pol.). wideo.onet.pl. [dostęp 2013-04-02].
  3. 3,0 3,1 REGULAMIN KONKURSU WOKALNEGO POD TYTUŁEM „THE VOICE OF POLAND. NAJLEPSZY GŁOS” (pol.). edycja2.voice.tvp.pl. [dostęp 2011-09-04].
  4. Kayah, Justyna Steczkowska, Patrycja Markowska i Ania Dąbrowska wracają do „The Voice Of Poland”! (pol.). rochstar.tv. [dostęp 2013-12-01].
  5. "The Voice Of Poland": Znamy zwycięzcę! (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2011-12-10].
  6. "The Voice of Poland": Natalia Sikora zwyciężczynią drugiej edycji (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-05-18].
  7. "The Voice of Poland": Mateusz Ziółko wygrał program; Edyta Górniak przyznała, że ktoś śpiewa lepiej niż ona (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-11-30].
  8. "The Voice Of Poland": Zwycięzcą Juan Carlos Cano. interia.pl. [dostęp 2014-05-24].
  9. Znamy trenerów 2. edycji „The Voice of Poland. Najlepszy głos” (pol.). www.tvp.pl. [dostęp 2013-01-24].
  10. Znamy prowadzących „The Voice of Poland. Najlepszy głos” (pol.). tvp.pl. [dostęp 2013-02-06].
  11. Prowadzący (pol.). edycja2.voice.tvp.pl. [dostęp 2013-04-20].
  12. "The Voice of Poland": Edyta Górniak i Maria Sadowska trenerkami trzeciej edycji (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2013-07-29].
  13. "The Voice of Poland": Justyna Steczkowska powraca (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2014-02-01].
  14. Justyna Steczkowska powraca! (pol.). voice.tvp.pl. [dostęp 2014-02-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]