Music from Big Pink

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z The Weight)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Music from Big Pink
Album studyjny grupy The Band
Wydany lipiec 1968
Nagrywany 1968
Gatunek rock
Długość 42:22 (1968) / 74:03 (2003)
Wytwórnia Capitol
Producent John Simon
Album po albumie

Music from Big Pink – debiutancki album kanadyjskiej grupy rockowej The Band, wydany w lipcu 1968 roku.

Stylistycznie płyta utrzymana jest w konwencji rocka połączonego z bluesem, folkiem, country i psychodelią. Zawiera najsłynniejszy przebój zespołu, The Weight, którego popularność przypieczętowało umieszczenie go w kultowym filmie Easy Rider z 1969 roku.

W momencie wydania płyta nie osiągnęła wielkiego sukcesu komercyjnego, osiągając miejsce 30. na amerykańskiej liście przebojów. Dzisiaj jednak uznawana jest za jeden z najlepszych albumów grupy i rocka w ogóle. Magazyn Rolling Stone umieścił album na 34. pozycji listy 500 albumów wszech czasów[1].

Autorem części utworów jest Bob Dylan, którego grupa wspomagała podczas koncertów i sesji nagraniowych od 1965 roku (owocem ich wspólnej pracy był m.in. album The Basement Tapes).

W 2004 utwór "The Weight" został sklasyfikowany na 41. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone[2].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. "Tears of Rage" (Bob Dylan, Richard Manuel) – 5:23
  2. "To Kingdom Come" (Robbie Robertson) – 3:22
  3. "In a Station" (Manuel) – 3:34
  4. "Caledonia Mission" (Robertson) – 2:59
  5. "The Weight" (Robertson) – 4:38
  6. "We Can Talk" (Manuel) – 3:06
  7. "Long Black Veil" (Marijohn Wilkin, Danny Dill) – 3:06
  8. "Chest Fever" (Robertson) – 5:18
  9. "Lonesome Suzie" (Manuel) – 4:04
  10. "This Wheel's on Fire" (Dylan, Rick Danko) – 3:14
  11. "I Shall Be Released" (Dylan) – 3:19

Album został wydany ponownie w 2003 roku w wersji zremasterowanej i z 9 utworami bonusowymi:

  1. "Yazoo Street Scandal" (Robertson) – 4:01
  2. "Tears of Rage" (Dylan, Manuel) – 5:32
  3. "Katie's Been Gone" (Manuel, Robertson) – 2:46
  4. "If I Lose" (Ralph Stanley) – 2:29
  5. "Long Distance Operator" (Dylan) – 3:58
  6. "Lonesome Suzie" (Manuel) – 3:00
  7. "Orange Juice Blues (Blues for Breakfast)" (Manuel) – 3:40
  8. "Key to the Highway" (Big Bill Broonzy) – 2:28
  9. "Ferdinand the Imposter" (Robertson) – 3:59

Caledonia Mission[edytuj | edytuj kod]

Utwór w sposób tragikomiczny, nieco groteskowy i ironiczny przedstawia konflikt między romantycznym widzeniem miłości, a rzeczywistością. Zwrotki zaczynają się w wolnym, melancholijnym tempie, a kończą na szybkim. Wpierw słyszmy: She reads the leaves and she leads the life (...) But hear me if you're near me (Ona czyta z liści i panuje nad życiem. Usłysz mnie, jeśli jesteś blisko), a potem: The watchman covers me with his remedy, I can't see and it's hard to feel, I think his magic might be real (Jej strażnik zastępuje mi drogę ze swoim "lekiem", nic nie widzę i nic nie czuję, widocznie jego lek działa). Z każdą następną zwrotką podmiot znajduje nowe określenia i metafory na zobrazowanie swej wyidealizowanej wybranki (hexagram, I can't get to you from your garden gate) W końcowych frazach piosenki romantyczne uczucie i starania podmiotu o serce ukochanej spotykają się ze wzgardą, a podmiot postanawia ruszać dalej, do Arkansas (możliwe, że dlatego, iż miasto to kojarzy się z bluesem).

The Weight[edytuj | edytuj kod]

Piosenka napisana przez Robbie Robertsona. Ukazała się na pierwszym albumie zespołu Music from Big Pink, wydanym w 1968. Piosenka zajęła 41 miejsce w rankingu magazynu Rolling Stone 500 Greatest Songs of All Time.

Treść piosenki przywołuje liczne aluzje biblijne. Bohater utworu odbywa alegoryczną podróż z Nazareth (region w Pensylwanii) w poszukiwaniu miejsca spoczynku. Po drodze spotyka: człowieka, który odmawia pomocy (Hey, mister, can you tell me where a man might find a bed?", He just grinned and shook my hand, and "No!", was all he said); Carmen, która nie może wybrać się w podróż ze względu na swojego Diabła (I gotta go, but my friend [Devil] can stick around); Crazy Chestera, który chce wskazać drogę do hotelu w zamian za zaopiekowanie się jego psem oraz Luka, który w oczekiwaniu Apokalipsy porzuca swoich bliskich. Absurdowi zachowań napotkanych ludzi przeciwstawiona zostaje samotność, ale i indywidualizm wędrującego bohatera. Zdaniem wielu krytyków bohater jest również symboliczną postacią przedstawiającą kontrkulturę, a także archetypem zbuntowanego rockersa.

Utwór wszedł w skład soundtracku do filmu Easy Rider.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rolling Stone (USA) Lists - The Rolling Stone Top 500 Albums (ang.). rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22].
  2. Rolling Stones Magazine's Top 500 Songs (ang.). metrolyrics.com. [dostęp 2010-07-03].