Theodor Meynert
Theodor Hermann Meynert (ur. 15 czerwca 1833 w Dreźnie, zm. 31 maja 1892 w Klosterneuburgu) – niemiecki lekarz, psychiatra, neuropatolog i neuronatom. Wprowadził do medycyny termin amencji.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Urodził się 15 czerwca 1833 w Dreźnie, jako syn Hermanna Günthera Meynerta (1808–1895) i jego żony Marie z domu Emmering. Uczył się w wiedeńskim Piaristengymnasium, a następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim. Studia ukończył w 1861, w 1865 habilitował się. Od 1870 profesor psychiatrii i dyrektor uniwersyteckiej kliniki psychiatrycznej.
Uczniami Meynerta byli m.in. Siergiej Korsakow, Carl Wernicke, Auguste Forel, Władimir Serbski, Gabriel Anton, Carl Meyer, Karel Kuffner, Károly Schaffer, Franz Chvostek młodszy i Sigmund Freud. Freud pracował w Klinice Psychiatrycznej Meynerta w Wiedniu w 1883 roku. Meynert w późniejszym czasie zdystansował się do ucznia, krytykując jego zainteresowanie praktykami takimi jak hipnoza i ośmieszając pojęcie męskiej histerii. Meynert w znacznym stopniu wpłynął na prace niemieckiego neuropatologa Paula Flechsiga.
Dorobek naukowy [edytuj]
Meynert zajmował się anatomią mózgu, patologią i fizjologią. Prowadził pionierskie badania nad topografią kory mózgu i szlaków nerwowych, dając podstawy pod cytoarchitektonikę ośrodkowego układu nerwowego. Zasługą Meynerta było też nadanie psychiatrii rangi nauki ścisłej, i powiązanie jej z neuroanatomią[1].
Wybrane prace [edytuj]
- Anatomie der Hirnrinde als Träger des Vorstellungslebens und ihrer Verbindungsbahnen mit den empfindenden Oberflächen und den bewegenden Massen. W: Lehrbuch der psychiatrischen Krankheiten, 1865
- Die Bloßlegung des Bündelverlaufs im Großhirnstamme. Österreichische Zeitschrift füt praktische Heilkunde 1865
- Studien über die Bestandtheile der Vierhügel in den nächst unterhalb gelegenen Querschnitten der Brücke. Zeitschrift für wissenschaftliche Zoologie 17
- Ein Fall von Sprachstörung anatomisch begründet. Jahrbuch der Gesellschaft der Aerzte in Wien (1866)
- Der Bau der Großhirnrinde und seine örtliche Verschiedenheiten nebst einem pathologisch-anatomischen Korollarium. Leipzig 1868
- Vom Gehirn der Säugetiere. W: Stricker: Handbuch der Lehre von den Geweben der Menschen und Tiere. 1869
- Die centrale Projection der Sinnesoberflächen. Wiener Akademie der Wissenschaften (1869).
- Klinik der Erkrankungen des Vorderhirns. 1884
- Psychiatrie. Klinik der Erkrankungen des Vorderhirns. Wien, W. Braumüller, 1884.
- Klinische Vorlesungen über Psychiatrie aud wissenschaftlichen Grundlagen. Wien, Braumüller, 1890
- Gedichte. Veröffentlicht postum von Dora v. Stockert-Meynert. Wien-Leipzig: Wilhelm Braumüller, 1905.
Przypisy
- ↑ Seitelberger F. Theodor Meynert (1833–1892), pioneer and visionary of brain research. „J Hist Neurosci”. 6. 3, s. 264-74, 1998. PMID 11619863.
Bibliografia [edytuj]
- Manfred Skopec. Meynert Theodor W: Neue Deutsche Biographie Bd.: 17, Melander – Moller, Berlin, 1994 ss. 400–401
- Pearce JM. The nucleus of Theodor Meynert (1833–1892). „Journal of neurology, neurosurgery, and psychiatry”. 74 (9), s. 1358, 2003. doi:10.1136/jnnp.74.9.1358. PMID 12933963.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Theodor Hermann Meynert w bazie Who Named It (ang.)
- Prof. Theodor Meynert. [dostęp 2010-08-03].
