Theodore Flournoy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Théodore Flournoy (ur. 15 sierpnia 1854, zm. 5 listopada 1920) – profesor psychologii fizjologicznej i eksperymentalnej Uniwersytetu Genewskiego. Studiował medycynę i teologię, zajmował się także filozofią nauki i parapsychologią. Jako klinicysta badał zjawiska związane z hipnozą. Rezultatem tego był słynne studium Des Indes à la Planète Mars (Z Indii na planetę Mars) o Hélène Smith, znanym medium, której praktyki zdezawuował z charakterystycznym poczuciem humoru). Jako materialista i racjonalista zaproponował dwie zasady naukowego podejścia do badań religijności. Zasada wyłączania transcendencji mówi o konieczności powstrzymania się od założeń na temat istnienia lub nieistnienia niezależnego bytu religijnego. Zasada interpretacji biologicznej postuluje fizjologiczną podstawę psychologii religii: gdzie to możliwe, powinna odwoływać się do organicznych uwarunkowań zjawisk religijnych, wyjaśniać zjawiska religijne jako uwarunkowane wewnętrznie i zewnętrznie. Ponadto Flournoy uważał psychologię religii za naukę porównawczą (poprzez opis różnic indywidualnych) oraz dynamiczną (życie religijne to proces). Flournoy współpracował z takimi badaczami, jak William James (który cytował materiały z jego badań w Doświadczeniach religijnych), Wilhelm Wundt i Frederick Meyers, zaś jego uczniem był Edouard Claparéde.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wulff David M. (1999) Psychologia religii. Klasyczna i współczesna. Redakcja naukowa: Paweł Socha. Przekład: Przemysław Jabłoński, Małgorzata Sacha-Piekło, Paweł Socha. Warszawa: WSiP. ISBN 83-02-07030-0.
  • Socha Paweł M. (2003) Théodore Flournoy. Hasło w: Religia. Encyklopedia PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA.