Thermus thermophilus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thermus thermophilus
Systematyka
Królestwo Bakterie
Typ Deinococcus-Thermus
Klasa Deinococci
Rząd Thermales
Rodzina Thermaceae
Rodzaj Thermus
Gatunek T. thermophilus
Nazwa systematyczna
Thermus thermophilus
Oshima & Imahori (1974)

Thermus thermophilusGram-ujemna eubakteria będąca organizmem skrajnie termofilnym (optymalna temperatura wzrostu to 65 °C). Używana jako organizm modelowy w biotechnologii, biologii molekularnej, inżynierii genetycznej i pokrewnych naukach, a także jako źródło termostabilnych enzymów i innych substancji biologicznych.

Po raz pierwszy odkryta i wyizolowana z gorących źródeł w Japonii przez Tairo Oshime i Kazutomo Imahoriego[1].

Wyróżnia się kilka szczepów T. thermophilus; najpowszechniej używanymi są szczepy HB8 i HB27, których genomy zostały niezależnie zsekwencjonowane w 2004 roku[2].

Z tego organizmu pochodzi używany w nauce enzym – polimeraza DNA rTh (a także zbliżona do niej polimeraza DNA Tth) – rekombinowana, termostabilna polimeraza DNA. Jej temperaturowe optimum aktywności wynosi 70-80 °C. Używana w niektórych reakcjach PCR[3]. W obecności jonów manganu posiada także aktywność odwrotnej transkryptazy[4], co pozwala na przeprowadzenie reakcji syntezy DNA na matrycy RNA (odwrotna transkrypcja), a następnie powielenie powstałego produktu w rekacji PCR (po usunięciu jonów manganu za pomocą czynnika chelatującego), przy pomocy jednego enzymu i mieszaniny reakcyjnej[5].

Ekstrakty (wyciągi, enzymy) z Thermus thermophilus (na etykietach produktów najczęściej jako Thermus thermophilus ferment) są także dodatkami do niektórych kosmetyków, w których mają pełnić rolę antyoksydantów[6] potencjalnie aktywowanych cieplnie (np. podczas mycia, masażu etc.)[7].

Przypisy

  1. T. Oshima, K. Imahori. Description of Thermus thermophilus (Yoshida and Oshima) comb. nov., a nonsporulating thermophilic bacterium from Japanese thermal spa. „Int J Syst Bacteriol.”. 24, s. 102–112, 1974. 
  2. A. Henne, H. Brüggemann, C. Raasch, A. Wiezer, T. Hartsch, H. Liesegang, A. Johann, T. Lienard, O. Gohl, R. Martinez-Arias, C. Jacobi, V. Starkuviene, S. Schlenczeck, S. Dencker, R. Huber, H.P. Klenk, W. Kramer, R. Merkl, G. Gottschalk, H.J. Fritz. The genome sequence of the extreme thermophile Thermus thermophilus. „Nature biotechnology”. 5 (22), s. 547–53, maj 2004. DOI: 10.1038/nbt956. PMID: 15064768. 
  3. N. Carballeira, M. Nazabal, J. Brito, O. Garcia. Purification of a thermostable DNA polymerase from Thermus thermophilus HB8, useful in the polymerase chain reaction. „BioTechniques”. 3 (9), s. 276–81, wrzesień 1990. PMID: 2223065. 
  4. T.W. Myers, D.H. Gelfand. Reverse transcription and DNA amplification by a Thermus thermophilus DNA polymerase. „Biochemistry”. 31 (30), s. 7661–7666, sierpień 1991. PMID: 1714296. 
  5. V. Uhlmann, A. Rolfs, E. Mix, I. Silva, J. Hully, L. Lu, K. Lohman, D. Howells, S. Picton, J.J. O’Leary. A novel, rapid in cell RNA amplification technique for the detection of low copy mRNA transcripts. „Molecular pathology”. 3 (51), s. 160–3, czerwiec 1998. PMID: 9850340. 
  6. Education & Science - gloMininerals. Ingredient Glossary (ang.). Skinologic Ltd. [dostęp 28-07-2008].
  7. F. Mohammadi, A. Czarnota, I. Syed. Compositions containing internally activated antioxidant. „United States Patent”, 2005. 20050214242. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]