Thomas Galbraith, 2. baron Strathclyde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thomas Galbraith, 2. baron Strathclyde
Lord Strathclyde.jpg
Zdjęcie z 2012 roku
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1960
Glasgow
Przewodniczący Izby Lordów
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 12 maja 2010
do 7 stycznia 2013
Poprzednik baronessa Royall
Następca lord Hill of Oareford
Kanclerz Księstwa Lancaster
Okres urzędowania od 12 maja 2010
do 7 stycznia 2013
Poprzednik baronessa Royall
Następca lord Hill of Oareford

Thomas Galloway Dunlop du Roy de Blicquy Galbraith, 2. baron Strathclyde (znany też jako Thomas Strathclyde oraz lord Strathclyde, ur. 22 lutego 1960 w Glasgow) – brytyjski arystokrata i polityk, działacz Partii Konserwatywnej, par dziedziczny. Od 12 maja 2010 do 7 stycznia 2013 był przewodniczącym Izby Lordów i Kanclerzem Księstwa Lancaster.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie i młodość[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o ogromnych tradycjach politycznych. Jego dziadek i imiennik, Thomas Galbraith, przez piętnaście lat (1940-55) zasiadał w Izbie Gmin, po czym otrzymał dziedziczny tytuł barona Strathclyde i resztę życia spędził w Izbie Lordów. Ojciec, znany jako Tom Galbraith, był członkiem parlamentu przez 34 lata (1948-82), lecz nie zdążył przed śmiercią odziedziczyć tytułu lordowskiego. W efekcie, gdy najstarszy Galbraith zmarł w 1985, jego tytuł i miejsce w Izbie Lordów przeszły na 25-letniego wówczas Thomasa.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Młody lord Strathclyde oficjalnie zaczął pracę w parlamencie w 1986, łącząc ją z karierą zawodową w sektorze ubezpieczeniowym, a później w branży nieruchomości, z którą związany jest do dziś. W 1988 został jednym z whipów ówczesnego konserwatywnego rządu w izbie wyższej. W 1989 został ministrem turystyki, nie wszedł jednak w skład gabinetu (w Wielkiej Brytanii jego członkami zostają jedynie najważniejsi z ok. stu powoływanych w każdym rządzie ministrów). Następnie, w latach 1990-1992 był wiceministrem ds. Szkocji, a później zajmował podobne stanowiska w resortach handlu i przemysłu oraz środowiska. W 1994 został głównym whipem Partii Konserwatywnej w Izbie Lordów.

W 1998 został mianowany szefem frakcji konserwatywnej i zarazem liderem opozycji w izbie wyższej. Po reformie Izby z 1999 roku, która radykalnie ograniczyła liczbę zasiadających w niej parów dziedzicznych, znalazł się wśród 92 arystokratów, którzy zachowali miejsce w parlamencie. Po wyborach w 2010 roku, gdy Partia Konserwatywna powróciła do władzy (w koalicji z Liberalnymi Demokratami), był naturalnym kandydatem na nowego przewodniczącego Izby Lordów w randze członka gabinetu. Odszedł z rządu w dniu 7 stycznia 2013, motywując to chęcią powrotu do biznesu[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2013 został odznaczony Orderem Kawalerów Honorowych za swoje zasługi dla Izby Lordów.

Przypisy

  1. Lord Strathclyde resigns from cabinet (ang.). BBC News, 2013-01-07. [dostęp 2014-02-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Thomas Galbraith, 1. baron Strathclyde
Baron Strathclyde
1985-
Następca
-