Thomas Inskip, 1. wicehrabia Caldecote

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Thomas Walker Hobart Inskip, 1. wicehrabia Caldecote CBE (ur. 5 marca 1876 w Bristolu, zm. 11 października 1947 w Greystones w hrabstwie Surrey), brytyjski prawnik i polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Andrew Bonar Lawa, Stanleya Baldwina, Ramsaya MacDonalda, Neville'a Chamberlaina i Winstona Churchilla.

Był synem Jamesa Inskipa i Constance Hampden, córki Johna Hampdena. Wykształcenie odebrał w Clifton College w Bristolu, oraz King's College na Uniwersytecie Cambridge. W 1899 r. rozpoczął praktykę adwokacką w Inner Temple. W 1914 r. został Radcą Króla. Od 1915 r. pracował w Wydziale Wywiadowczym Admiralicji, a w latach 1918-1919 stał na czele departamentu prawnego Admiralicji. W latach 1920-1922 był kanclerzem diecezji Truro.

30 lipca 1914 r. poślubił lady Augustę Boyle (25 sierpnia 187612 maja 1967), córkę Davida Boyle'a, 7. hrabiego Glasgow, i Dorothei Hunter-Blair, córki sir Edwarda Huntera-Blaira, 4. baroneta. Thomas i Augusta mieli razem jednego syna:

W 1918 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Bristol Central. W latach 1922-1928, z krótką przerwą w 1924 r., był Radcą Generalnym. W 1928 r. został prokuratorem generalnym i utrzymał się na tym stanowisku do wyborczej porażki konserwatystów w 1929 r. W tamtych wyborach Inskip poniósł porażkę i do parlamentu wrócił dopiero w 1931 r. po wyborach uzupełniających w okręgu Fareham. W 1932 r. powrócił na stanowisko prokuratora generalnego. W 1935 r. był oskarżycielem lorda de Clifford w ostatnim sądzie parów w historii Wielkiej Brytanii.

Członkiem gabinetu Inskip został w 1936 r., kiedy to otrzymał tekę ministra koordynacji obrony. Inskip pozostał na tym stanowisku do pierwszych miesięcy 1939 r. Następnie otrzymał stanowisko ministra ds. dominiów. Jeszcze w tym samym roku otrzymał tytuł parowski 1. wicehrabiego Caldecote i zasiadł w Izbie Lordów. Otrzymał również stanowisko Lorda Kanclerza. W maju 1940 r., kiedy premierem został Churchill, Caldecote powrócił na stanowisko ministra ds. dominiów. Został także przewodniczącym Izby Lordów.

Caldecote pozostał w rządzie do października 1940 r. Przez kolejnych 6 lat był Lordem Najwyższym Sędzią Anglii i Walii. W 1943 r. został również skarbnikiem Inner Temple oraz Wysokim Stewardem Kingston-upon-Thames. Był honorowym doktorem praw Uniwersytetu w Bristolu. Zmarł w 1947 r. Tytuł wicehrabiego odziedziczył jego jedyny syn.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia Caldecote
1939-1947
Następca
Robert Inskip, 2. wicehrabia Caldecote