Thomas Powys, 4. baron Lilford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lord Lilford przy pracy

Thomas Littleton Powys (18 marca 1833 - 17 czerwca 1896), brytyjski arystokrata i ornitolog, syn Thomasa Powysa, 3. baron Lilford i Mary Fox, córki 3. barona Holland.

Był jednym z ośmiu naukowców, którzy w 1858 r. założyli Brytyjską Unię Ornitologistyczną (British Ornithologists' Union). Od 1867 r. aż do śmierci był jej przewodniczącym. Był również jednym z członków-założycieli oraz pierwszym przewodniczącym Towarzystwa Historii Naturalnej Northamptonshire (Northamptonshire Natural History Society).

Często podróżował, głównie w rejonie Morza Śródziemnego. Zebrał bogatą kolekcję ptaków, która do 1991 r. była przechowywana w jego rodowej rezydencji, Lilford Hall. Znajdowały się w niej ptaki ze wszystkich zakątków globu, min. nandu, kiwi, kaczki różowogłowe oraz orłosępy brodate. Lilford sprowadził również w latach 80. XIX w. do Wielkiej Brytanii pójdźki.

Napisał również wiele książęk o ptakach, min. Notes on the Birds of Northamptonshire and Neighbourhood w 1895 r. oraz Coloured Figures of the Birds of the British Islands, uzupełniona po jego śmierci przez Osberta Salvina.

14 czerwca 1859 r. w Londynie poślubił Emmę Elisabeth Brandling (zm. 9 lipca 1884), córkę Roberta Williama Brandlinga. Thomas i Emma mieli razem trzech synów:

21 lipca 1885 r. w Hawthorne Hill w Berkshire, poślubił Clementine Hamilton (1839 - 7 kwietnia 1929), córkę Kera Baillie-Hamiltona i Emmy Blair, córki Charlesa Blaira. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

Poprzednik
Thomas Powys, 3. baron Holland
Baron Lilford
1861-1896
Następca
John Powys, 5. baron Holland