Thomas de Maizière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thomas de Maizière
Thomas de Maiziere Dresden.jpg
Thomas de Maizière podczas wykładu w Drezdeńskim Uniwersytecie Technicznym w grudniu 2007 r.
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1954
Bonn
Minister obrony Niemiec
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Okres urzędowania od 3 marca 2011
do 17 grudnia 2013
Poprzednik Karl-Theodor zu Guttenberg
Następca Ursula von der Leyen
Minister spraw wewnętrznych Niemiec
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Okres urzędowania od 17 grudnia 2013
Poprzednik Hans-Peter Friedrich
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Karl Ernst Thomas de Maizière (ur. 21 stycznia 1954 w Bonn) – polityk niemiecki, działacz CDU, szef Urzędu Kanclerskiego i minister ds. nadzwyczajnych w pierwszym rządzie Angeli Merkel (2005–2009). W drugim rządzie Angeli Merkel: minister spraw wewnętrznych (2009–2011) i minister obrony (2011-2013). Od 17 grudnia 2013 minister spraw wewnętrznych Niemiec w trzecim rządzie Angeli Merkel.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Potomek hugenockiej rodziny, jest synem Ulricha (generalnego inspektora Bundeswehry) i stryjecznym bratem Lothara (ostatniego premiera NRD). Do CDU wstąpił w 1971 jeszcze jako uczeń. Ukończył studia prawnicze i historyczne we Fryburgu Bryzgowijskim i w Münster (tam obronił w 1986 doktorat praw na podstawie pracy Die Praxis der informellen Verfahren beim Bundeskartellamt – Darstellung und rechtliche Würdigung eines verborgenen Vorgehens). Pracował w urzędzie nadburmistrza Berlina Zachodniego w czasie pełnienia tej funkcji przez Richarda von Weizsäckera i Eberharda Diepgena, później kierował departamentem prawnym Kancelarii Senatu landu Berlin.

W listopadzie 1990 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury rządu stanowego Meklemburgii-Pomorza Przedniego, a od grudnia 1994 był szefem kancelarii premiera tego rządu Berndta Seite. Po porażce CDU w wyborach lokalnych w Meklemburgii w 1998 przeszedł do pracy w rządzie Saksonii; był kolejno szefem kancelarii premiera (Kurta Biedenkopfa, 1999–2001), ministrem finansów (2001–2002), ministrem sprawiedliwości (2002–2004), ministrem spraw wewnętrznych (2004–2005). Od 2004 jest również deputowanym do Landtagu Saksonii.

W powołanym w listopadzie 2005 gabinecie wielkiej koalicji CDU–SPD objął stanowisko ministra ds. nadzwyczajnych (ministra bez teki) i szefa Urzędu Kanclerskiego. W zaprzysiężonym w październiku 2009 rządzie koalicyjnym CDU-FDP zajął stanowisko ministra spraw wewnętrznych. 3 marca 2011 został mianowany przez prezydenta Christiana Wulffa ministrem obrony[1].

Żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy

  1. Guttenberg geht, de Maizière kommt, spiegel.de z 3 marca 2011 (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]