Three Imaginary Boys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Three Imaginary Boys
Okładka
Album studyjny grupy The Cure
Wydany 8 maja 1979 (Wielka Brytania)

7 grudnia 2004 (wydanie luksusowe)

Nagrywany jesień, 1978
Gatunek post punk
Długość 33:44
Wytwórnia Fiction Records
Producent Chris Parry
Oceny
Płyta po płycie

Three Imaginary Boys – pierwszy studyjny album zespołu The Cure wydany w 1979 roku. W 1980 roku został wydany w USA, z nieznacznie zmienioną listą utworów, jako Boys Don't Cry.

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Grupa szkolnych kolegów założyła zespół i niedługo potem podpisała kontrakt z wytwórnią Fiction. Pierwsze materiały z sesji pojawiły się już w 1976r. to do tej sesji należy niesłusznie kontrowersyjny Killing an Arab oparty na powieści ,,Obcy" (stranger). Początkowo utwór Foxy Lady (zaśpiewany przez Michaela Dempseya) był próbą dźwięku i nie miał pojawić się na albumie, lecz wytwórnia nalegała by jednak pojawił się na krążku, lecz został usunięty z amerykańskiego wydania płyty, czyli Boys Don't Cry. Wytwórnia płytowa decydowała o wyglądzie okładki płyty oraz o tym, które piosenki miały się na niej znaleźć. Od tej pory Robert Smith zapewnił sobie całkowitą kontrolę nad kompozycją kolejnych płyt.

Ponowne wydanie w 2004 roku[edytuj | edytuj kod]

Album został ponownie wydany 29 listopada 2004 roku w Wielkiej Brytanii (7 grudnia w Stanach Zjednoczonych) i zawierał drugą płytę, na której ukazał się niewykorzystany materiał – utwory nagrane z Porlem Thompsonem, jeszcze pod wczesną nazwą zespołu, "Easy Cure". Jest to jedyne wydanie luksusowe zespołu, które nie zawiera alternatywnych wersji wszystkich utworów z pierwszej płyty. W niektórych z książeczek (dodawanych do płyt) brakowało tekstów piosenek, które później były dostępne na stronie internetowej The Cure w formacie pdf. Wszystkie kopie od tamtego czasu zawierają prawidłowe książeczki.

Pierwszy singel, Killing an Arab, zostały usunięty z wydania luksusowego z powodu kontrowersji, które wywołał.

Planowano wydać płytę luksusową na początku 2004 roku (razem z Seventeen Seconds, Faith i Pornography), ale zostało to kilkakrotnie opóźnione i w rezultacie ukazała się ona pod koniec 2004 roku.

Istnieje też jednopłytowe wydanie. Zostało wydane 5 września 2005 roku w Wielkiej Brytanii i 28 marca 2006 roku w Stanach Zjednoczonych. Płyta zawiera oryginalny album, ale nie zawiera dodatkowej płyty. W niektórych krajach "Deluxe Edition" stała się przedmiotem kolekcjonerskim i została wycofana z produkcji. Została zastąpiona przez bardziej ekonomiczną wersję jednopłytową.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie utwory, oprócz specjalnie oznaczonych, skomponowane przez Michaela Dempseya, Roberta Smitha i Lola Tolhursta.

Oryginalne wydanie z 1979 roku[edytuj | edytuj kod]

  1. "10.15 Saturday Night" – 3:42
  2. "Accuracy" – 2:17
  3. "Grinding Halt" – 2:49
  4. "Another Day" – 3:44
  5. "Object" – 3:03
  6. "Subway Song" – 2:00
  7. "Foxy Lady" (Jimi Hendrix) – 2:29
  8. "Meathook" – 2:17
  9. "So What" – 2:37
  10. "Fire in Cairo" – 3:23
  11. "It's Not You" – 2:49
  12. "Three Imaginary Boys" – 3:17
  13. Niezatytułowany (znany też jako "The Weedy Burton", ukryty utwór) – 1:04

Album zawierał ukryty, końcowy utwór instrumentalny znany jako The Weedy Burton. Ten fakt nie został oficjalnie potwierdzony do czasu ponownego wydania płyty.

Wydanie luksusowe z 2004 roku[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza płyta[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy dysk zawiera oryginalny album. Jedyne różnice to dodanie The Weedy Burton jako trzynastego utworu i nieznaczna zmiana długości utworów. Wbrew oczekiwaniom, nie dołączono do wydania zremasterowanej wersji kontrowersyjnego singla Killing an Arab.

  1. "10:15 Saturday Night" – 3:42
  2. "Accuracy" – 2:17
  3. "Grinding Halt" – 2:49
  4. "Another Day" – 3:44
  5. "Object" – 3:03
  6. "Subway Song" – 2:00
  7. "Foxy Lady" (Jimi Hendrix) – 2:29
  8. "Meathook" – 2:17
  9. "So What" – 2:39
  10. "Fire in Cairo" – 3:23
  11. "It's Not You" – 2:52
  12. "Three Imaginary Boys" – 3:32
  13. "The Weedy Burton" – 0:53

Druga płyta[edytuj | edytuj kod]

Drugi dysk zawiera trudno dostępne materiały z lat 1977-1979.

  1. "I Want to Be Old" (SAV demo ze studia, październik 1977, wcześniej nie publikowane) – 2:36
  2. "I'm Cold" (SAV demo ze studia, listopad 1977) – 3:21
  3. "Heroin Face" (na żywo w The Rocket, Crawley, grudzień 1977, wcześniej dostępne na Curiosity) – 2:40
  4. "I Just Need Myself" (PSL demo ze studia, styczeń 1978, wcześniej nie publikowane) – 2:14
  5. "10:15 Saturday Night" (domowe demo Roberta Smitha, luty 1978) – 4:36
  6. "The Cocktail Party" (domowe demo zespołu, marzec 1978, wcześniej nie publikowane) – 4:17
  7. "Grinding Halt" (domowe demo zespołu, kwiecień 1978) – 3:31
  8. "Boys Don't Cry" (Chestnut demo ze studia, maj 1978, wcześniej dostępne na Curiosity) – 2:45
  9. "It's Not You" (Chestnut demo ze studia, maj 1978) – 3:16
  10. "10:15 Saturday Night" (Chestnut demo ze studia, maj 1978) – 3:41
  11. "Fire in Cairo" (Chestnut demo ze studia, maj 1978) – 3:42
  12. "Winter" (nagrany w studio, nie został wydany na oryginalnej wersji albumu, październik 1978, wcześniej nie publikowane) – 3:46
  13. "Faded Smiles" (znany też jako "I Don't Know") (nagrany w studio, nie został wydany na oryginalnej wersji albumu, październik 1978, wcześniej nie publikowane) – 2:16
  14. "Play with Me" (nagrany w studio, nie został wydany na oryginalnej wersji albumu, październik 1978, wcześniej nie publikowane) – 3:30
  15. "World War" (publikowany na wczesnych kopiach Boys Don't Cry) – 2:38
  16. "Boys Don't Cry" (publikowany też na Boys Don't Cry) – 2:37
  17. "Jumping Someone Else's Train" (publikowany też na Boys Don't Cry) – 2:59
  18. "Subway Song" (na żywo w Nottingham, październik 1979, wcześniej dostępne na Curiosity) – 2:27
  19. "Accuracy" (na żywo w Nottingham, październik 1979) – 2:36
  20. "10:15 Saturday Night" (na żywo w Nottingham, październik 1979) – 4:38

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Nagrane i zmiksowane w Morgan Studios, Londyn, Anglia.

Przypisy