Tiazolidyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tiazolidyna
Tiazolidyna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C3H7NS
Masa molowa 89,16 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 504-78-9
PubChem 10444[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tiazolidynaheterocykliczny organiczny związek chemiczny, składający się z pięcioczłonowego pierścienia zawierającego trzy atomy węgla, oraz po jednym atomie azotu i siarki. Atomy tlenu i siarki są w pierścieniu heteroatomami. Tiazolidyna jest siarkowym analogiem oksazolidyny.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Pochodne tiazolidyny są stosowane w medycynie jak choćby lek o nazwie pioglitazon, który zawiera pierścień tiazolidynowy. Jest to lek stosowany w przypadku cukrzycy typu II, do obniżania poziomu cukru we krwi. Obniża on również poziom triglicerydów, ciśnienie krwi i zwiększa poziom HDL.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Tiazolidina może być otrzymana w wyniku reakcji kondensacji pomiędzy tiolami a aldehydami lub ketonami. Reakcja jest odwracalna, ponieważ wiele tiazolidyny są nietrwałe w kierunku hydrolizy w roztworze wodnym. Hydroliza tiazolidyny powoduje powstawanie tioli oraz aldehydów lub ketonów, z których ją zsyntetyzowano.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Tiazolidyna (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-04-30].
  2. Tiazolidyna (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-04-30].
  3. Tiazolidyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]