Terek
| Terek | |
Terek w północnej Gruzji |
|
| Lokalizacja | Azja |
| Źródło | Wielki Kaukaz |
| Ujście | Morze Kaspijskie |
| Długość | 623 km |
| Powierzchnia zlewni | 42 300 km² |
| Rzeki Azji | |
Terek (gruz.: თერგი, Tergi; ros.: Терек, Tieriek; czecz. Теркa, Terka) – rzeka na Przedkaukaziu. Jej długość wynosi 623 km; dorzecze zajmuje powierzchnię 43,2 tys. km².
Źródła znajdują się w Wielkim Kaukazie na stokach Pasma Głównego (Wododziałowego). Rzeka przepływa przez terytorium Gruzji i Rosji (Osetia Północna, Czeczenia i Dagestan). Uchodzi do Morza Kaspijskiego deltą o powierzchni ok. 4 tys. km². W Pasmie Bocznym tworzy przełom zwany Wąwozem Darialskim (dł. ok. 3 km, głębokość do 1000 m).
Główne dopływy Tereku to Małka, Ardon, Uruch (l.) oraz Sunża (pr.).
Rocznie rzeka przenosi od 9 do 26 mln ton materiału zawiesinowego. Jest wykorzystywana do nawadniania (kanał Terek-Kuma) i produkcji energii (hydroelektrownie w górnym biegu).
Główne miasta leżące nad rzeką to Kizlar, Mozdok i Władykaukaz. Doliną rzeczną przechodzi Gruzińska Droga Wojenna (Władykaukaz–Tbilisi).
Bibliografia [edytuj]
- * Терек (река) (ros.). Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2012-05-21].