Timothy Bradley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Timothy Bradley
Pseudonim Desert Storm
Data urodzenia 29 sierpnia 1983
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 34
Zwycięstwa 31
Przez nokauty 12
Porażki 0
Remisy 1
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 13 grudnia 2014.

Timothy Bradley (ur. 29 sierpnia 1983) – amerykański bokser, aktualny zawodowy mistrz świata organizacji WBO w wadze półśredniej oraz były mistrz federacji WBC i WBO w kategorii junior półśredniej (do 140 funtów).

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą zawodową walkę stoczył w sierpniu 2004 roku. Na zawodowym ringu nie zaznał jeszcze porażki. 10 maja 2008 roku, w swojej 22 walce, zmierzył się z Juniorem Witterem i niespodziewanie pokonał go na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów, odbierając mu jednocześnie pas mistrzowski organizacji WBC[1]. 13 września tego samego roku, w pierwszej obronie tytułu, pokonał zdecydowanie na punkty Ednera Cherry[2].

4 kwietnia 2009 roku w walce unifikacyjnej pokonał na punkty mistrza świata WBO, Kendalla Holta[3]. Pod koniec kwietnia tego samego roku federacja WBC odebrała mu tytuł, gdy odmówił wzięcia udziału w obowiązkowej obronie z Devonem Alexandrem[4]. 1 sierpnia 2009 roku zmierzył się z Natem Campbellem w walce o tytuł mistrza świata WBO. W trzeciej rundzie Campbell w wyniku przypadkowego zderzenia głowami doznał dużego rozcięcia skóry nad lewym okiem. Pojedynek został przerwany w przerwie między trzecią i czwartą rundą, ponieważ kontuzja uniemożliwiała bokserowi dalszą walkę. Zwycięzcą został ogłoszony Bradley[5]. Jednak po proteście złożonym przez Campbella kilka tygodni później walka została uznana za nieodbytą, ponieważ kontuzja nie została spowodowana ciosem rywala, lecz przypadkowym zderzeniem głowami[6].

12 grudnia 2009 roku pokonał zdecydowanie na punkty Lamonta Petersona, który w trzeciej rundzie był liczony[7].

30 stycznia 2011 wypunktował rywala Devon Alexandra w 10 rundzie czym obronił mistrzostwo świata federacji WBO oraz zdobył pas mistrza federacji WBC którego został pozbawiony sześć miesięcy później z powodu braku aktywności[8]. 9 czerwca 2012 wygrał przez niejednogłośną decyzją z Mannym Pacquiao zdobywając pas WBO w wadze półśredniej[9]. Według wielu ekspertów to Filipińczyk zasłużył na zwycięstwo[10]. 16 marca 2013 w Carson wygrał jednogłośnie na punkty z Rosjaninem Ruslanem Prowodnikowem (22-1-0).

13 grudnia 2014 w Las Vegas zremisował (115:113, 112:116 i 114:114) z Argentyńczykiem Diego Gabrielem Chávesem (23-2-0).

Przypisy

  1. Graham Houston: Timothy Bradley W12 (split) Junior Witter (ang.). Fightwriter.com. [dostęp 20.09.2008].
  2. Frank Gonzalez Jr.: Bradley Too Fast for Cherry (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 20.09.2008].
  3. Dave Spencer: Full Report: Bradley-Holt! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 01.05.2009].
  4. Bob Newman: WBC strips Bradley! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 01.05.2009].
  5. Francisco Salazar: Bradley retains WBO title! (ang.). Fightnews.com, 01.08.2009. [dostęp 2009-11-08].
  6. Bradley-Campbell result changed; CSAC rules bout was a no decision (ang.). Fightnews.com, 24.08.2009. [dostęp 2009-11-08].
  7. Lance Pugmire: Timothy Bradley retains WBO junior-welterweight championship (ang.). Los Angeles Times, 13.12.2009. [dostęp 2009-12-23].
  8. Bradley pozbawiony tytułu, Morales-Barrios o WBC (pol.). Ringpolska.pl.
  9. Sensacja w Las Vegas: Pacquiao przegrał z Bradleyem! (pol.). Ringpolska.pl.
  10. Rafael: To jeden z najgorszych werdyktów w historii (pol.). Ringpolska.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]