Tinariwen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tinariwen
Tinariwen.jpg
Grupa podczas koncertu na festiwalu jazzowym w Nicei, 26 lipca 2005.
Rok założenia 1982
Pochodzenie Mali północne Mali
Powiązania Ali Farka Touré, Toumani Diabate, Rokia Traore, Boubacar Traore, Afel Bocoum
Obecni członkowie
Ibrahim ag Alhabib (gitara, wokal)
Kiddou (gitara, wokal)
Mohamed ag Itlal "Japonais" (gitara, wokal)
Foy Foy (gitara, wokal)
Alhousseini ag Abdoulahi "Abdallah" (gitara, gitara basowa, wokal)
Hassan (gitara, perkusja, wokal)
Saïd ag Ayad (perkusja)
Nina (wokal drugoplanowy)
Anini (wokal drugoplanowy)
Bogness (wokal drugoplanowy)
Eyadou (gitara, wokal)
Strona internetowa

Tinariwen (w języku tamaszek ⵜⵏⵔⵓⵏ, tinariwén, czyli Pustynie) jest malijskim zespołem muzycznym grającym afrykańskiego bluesa, założonym w 1982 roku w obozie tuareskich rebeliantów w Libii. Grupa aktywnie wspiera długoletnią walkę tego saharyjskiego ludu o niezależne państwo[1], koncertując regularnie w krajach Europy i Ameryce Północnej. Część utworów zespołu powstała w języku francuskim.

Tematyka poruszana w kompozycjach Tinariwena dotyka ważnych problemów społecznych współczesnych Tuaregów, związanych z porzucaniem wędrownego trybu życia, masową migracją do miast północnego Sahelu i zatracaniem narodowej tożsamości koczowników. Miejscowy polityk Iyad Ag Ghali sponsorował nawet grupę w podziękowaniu za jej wkład w popularyzację wiedzy o kulturze Tuaregów na świecie[2]. Formacja wykonuje tradycyjną muzykę afrykańskich Berberów, pomimo wykorzystania nowoczesnych instrumentów. Tinariwen uważa się za pierwszy tuareski zespół, który zastosował w swojej muzyce gitary elektryczne, a jedyną osobą, która pojawiła się na jego płytach z typowo berberyjskim instrumentem, był Anglik Justin Adams[3]. Obecnie jest on głównym menedżerem grupy.

Choć Tinariwen wydał swój pierwszy studyjny album na płycie kompaktowej dopiero w 2002 roku, w swoim dorobku ma sporą liczbą amatorsko nagrywanych kaset, których posiadanie było w Mali poważnym wykroczeniem przez wiele lat, w związku z powstaniem Tuaregów pod koniec lat 80. – niektórzy muzycy brali w nim czynny udział[4]. Płyta Amassakoul (dosłownie "Podróżnik") z 2004 roku dała grupie międzynarodowy rozgłos: zespół zagrał m.in. na festiwalu w Roskilde, brał udział w inicjatywie Live 8, a na swoje koncerty zaprosili ich Carlos Santana i The Rolling Stones[5]. Formacja otrzymała również w 2005 prestiżową nagrodę radia BBCBBC Radio 3 Awards for World Music w kategorii Afryka. Ostatni jak dotąd album Tinariwena ukazał się w 2007 roku. Aman Iman to w języku tamaszek "Woda Życia". 1 lipca 2010 r. wystąpili w Polsce na Heineken music Open'er Festival odbywającym się w Gdyni na lotnisku Kosakowo.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Radio Tisdas Sessions (2002)
  • Amassakoul (2004)
  • Aman Iman (2007)
  • Imidiwan (2009)
  • Tassili (2011)

Przypisy

  1. Główny wokalista i kompozytor utworów Tinariwen, Ibrahim ag Alhabib był liderem ruchu separatystycznego Tuaregów w krajach Afryki Zachodniej (1)
  2. Recenzja płyty Amassakoul (2)
  3. Artykuł w serwisie afryka.org (3)
  4. Patrz punkt 1
  5. Dane z angielskiej wikipedii (5)