Tino di Camaino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grobowiec Antonio d'Orso we florenckiej katedrze Santa Maria del Fiore.

Tino di Camaino (ur. ok. 1280, zm. ok 1337) - włoski rzeźbiarz.

Urodzony w Sienie, był synem architekta Camaino di Crescentino. Nauki pobierał u Giovanniego Pisano, któremu pomagał w pracach na fasadą katedry w Sienie. W czasach późniejszych Tino udał się wraz ze swoim mistrzem do Pizy, gdzie w 1311 stał się odpowiedzialny za prace w tamtejszej katedrze. Cztery lata później wykonał pomnik nagrobny cesarza Henryka VII Luksemburskiego; równocześnie pracował nad podobnymi dziełami w Sienie i Florencji, w tym nad słynnym grobowcem biskupa Orso w katedrze Santa Maria del Fiore oraz grobowcem Gastona della Torre w bazylice Santa Croce.

Od 1323 pracował w Neapolu pod patronatem króla Roberta I Mądrego. Po raz kolejny stworzył serię pomników nagrobnych, między innymi Katarzyny Austriaczki w San Lorenzo Maggiore oraz węgierskiej królowej Marii w Santa Maria Donnaregina.

Umarł w Neapolu około 1337.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Enzo Carli, Tino Di Camaino: Scultore (Firenze: Felice Le Monnier, 1934)