Tiryns

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanowiska archeologiczne w Mykenach i Tirynsiea
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Tiryns general view.jpg
Kraj  Grecja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, III, IV, VI
Charakterystyka #941
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1999
na 23. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Tiryns
Tiryns
Ziemia 37°35′58,24″N 22°47′58,60″E/37,599511 22,799611
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Plan Tirynsu (zamek i otoczenie)
Tunel zamkowy

Tiryns lub Tyryns (gr. Τῖρυνς Tiryns) – w starożytności położona na Peloponezie cytadela z czasów kultury mykeńskiej. W miejscu tym już w III tysiącleciu p.n.e. znajdowała się osada. Achajowie zbudowali tu swoją twierdzę w XIVXIII wieku p.n.e. Tyryns został zdobyty przez Dorów około 1100 p.n.e. Około 470 p.n.e. cytadela została zniszczona przez Argejczyków.

Wykopaliska w Tyrynsie prowadzone były początkowo przez Heinricha Schliemmanna (18841885), na początku XX wieku kontynuowane przez Wilhelma Dörpfelda, wznowione w 1963 przez archeologów greckich.

W wyniku prowadzonych prac badawczych ustalono, że twierdza była trzykrotnie rozbudowywana. W ostatniej fazie, z XIII wieku p.n.e. zajmowała obszar około 20 000 m², o mocno wydłużonym obrysie (długość ok. 300 m i szerokość 80 m). Potężne mury cyklopowe otaczały położony na wzgórzu pałac oraz liczne domy, ośrodek kultowy z małą świątynią. Mury obronne zbudowane były z ogromnych bloków wapiennych o masie dochodzącej do 12 ton, ich wysokość przekraczała 8 m a szerokość dochodziła do 17 m. W nich umieszczono dwa "bastiony" z komorami służącymi jako magazyny. Komory połączone były galerią przykrytą sklepieniem pozornym. Wejście główne znajdowało się we wschodniej części murów. Przejście na dziedziniec prowadziło przez dwie warowne bramy i propyleje.

Kompleks pałacowy odgrodzony był od dziedzińca wewnętrznym murem obronnym. Dziedziniec pałacowy otaczał z trzech stron perystyl. Megaron umieszczono naprzeciwko wejścia. Jego ściany i część posadzek zdobiły freski. Pośrodku umieszczono palenisko a dach w jego pobliżu podtrzymywały cztery kolumny. W skład kompleksu pałacowego wchodziły także dwa mniejsze megarony i łazienka, umieszczone po wschodniej stronie zabudowań, pomieszczenia gospodarcze i duża cysterna na wodę.

Malowidła z Tirynsu[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]