Tkacz iluzji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tkacz iluzji – zbiór opowiadań Ewy Białołęckiej, stanowiący rozwinięcie wątków z opowiadania o tym samym tytule, opublikowanego w 1994 roku w Nowej Fantastyce.

Książka zawiera pięć opowiadań o przygodach młodego adepta magii, Kamyka:

  • Tkacz Iluzji
  • Błękit maga
  • Wyspa Szaleńca
  • Jaszczur
  • Drugi krąg

W 2005 roku autorka wydała przeredagowaną wersję Tkacza iluzji (poprawioną i rozszerzoną) pod nazwą Naznaczeni błękitem. Jest to pierwsza część cyklu Kroniki drugiego kręgu.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

W książce występuje wiele barwnych postaci - ludzi oraz smoków.

Kamyk - główny bohater, jest głuchoniemym Tkaczem Iluzji
Płowy - przybrany ojciec Kamyka
Pożeracz Chmur - zaprzyjaźniony z Kamykiem smok
Nocny Śpiewak - przyjaciel Kamyka z Zamku Magów, Stworzyciel
Wiatr Na Szczycie - nauczyciel i przyjaciel głównego bohatera, Mistrz Iluzji

Miejsca[edytuj | edytuj kod]

Akcja książki toczy się w kilku miejscach, w zależności od opowiadania.

  • dom Płowego
  • Smoczy Archipelag
  • Zamek Magów

Magowie[edytuj | edytuj kod]

W świecie Tkacza iluzji magowie dzielą się pod względem rodzaju talentu:

  • Tkacz iluzji ("Dłoń") - kieruje się zmysłami, tworzy iluzje rzeczywistych lub wymyślonych rzeczy, zwierząt, osób czy zjawisk. Bardzo sugestywna iluzja może oddziaływać fizycznie na innych ludzi, na przykład iluzja płomienia może prowadzić do oparzeń.
  • Wędrowiec ("Węzeł") - zagina przestrzeń, przenosi rzeczy i osoby na różne odległości w zależności od wielkości talentu.
  • Strażnik słów ("Żółw") - zapamiętuje wszystko co dzieje się wokół niego, ma ponadprzeciętną pamięć, która pozwala mu przekazywać zapamiętane zdarzenia po bardzo długim czasie.
  • Mówca ("Usta") - potrafi porozumiewać się z ludźmi poprzez wymianę myśli, nie potrzebując do tego mowy werbalnej.
  • Stworzyciel ("Płomień") - jest "władcą" materii, potrafi bez ograniczeń zmieniać strukturę istniejących już rzeczy oraz nawiązywać kontakt mentalny.
  • Obserwator ("Oko") - ma możliwość "czytania" ludzkich myśli i wnikania do ich snów, bez możliwości mentalnego kontaktu.
  • Iskra ("Słońce") - jego talent pozwala na opanowanie ognia i związanej z nim temperatury.
  • Wiatromistrz ("Okręt") - jego głównym zadaniem jest przepowiadanie pogody oraz ingerencja w jej przebieg, jego wiedza i talent często wykorzystywane są na statkach.
  • Bestiar ("Łapa") - potrafi "rozmawiać" ze zwierzętami, jest ich najlepszym przyjacielem. Posiada też zdolność "opętania" zwierzęcia, na przykład ptaka w celach szpiegowskich. Wszyscy bestiarowie są wegetarianami.
  • Przewodnik Snów ("Księżyc") - jego talent pozwala mu na zobaczenie przyszłości w śnie.

Magów można też podzielić według rangi, którą wyraża znak kręgu na ciele (torsie). Magowie o słabszym talencie mają wytatuowany czarny krąg. Ci silniejsi mają połowę kręgu czarną, a drugą niebieską. Kolor błękitny jest zarezerwowany dla nich, poza znakiem kręgu noszą też szarfę tego koloru.

Poza tym istnieją także Mistrzowie, czyli najwięksi talentem spośród wszystkich magów własnej kasty.

Od czasu ucieczki z Zamku Magów i stworzenia na Jaszczurze Drugiego Kręgu istnieje także trzecia ranga magów, których znak dopełnia kolor zielony. Są oni równi wobec siebie, w przeciwieństwie do magów Pierwszego Kręgu.

Natura magii[edytuj | edytuj kod]

Zdolności magiczne ujawniają się u ludzi u których pewna struktura mózgu zwana "jądrem talentu" jest większa niż przeciętnie. W skrajnych przypadkach, gdy mag jest bardzo potężny może skutkować to jego kalectwem, ponieważ jądro jest tak rozrośnięte że uszkadza inne struktury mózgu. Przykładem może być niedowład nóg, głuchota lub albinizm. W książce zostały wspomniane próby medycznego usunięcia jądra talentu.

Smoki[edytuj | edytuj kod]

Autorka w swoim cyklu smoki przedstawiła dosyć nietypowo. Kształtem przypominają klasyczny wizerunek smoka, jednak są pokryte długą sierścią i nienawidzą wody. Nie posiadają też zdolności ziania ogniem. Smoki łączą w sobie talenty strażnika słów, mówcy i stworzyciela - którego moce wykorzystują do przemiany w dowolną formę, na przykład człowieka czy psa. Taka przemiana jest jednak bardzo wyczerpująca i dosyć niebezpieczna.