Tleilax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tleilax
Podstawowe dane
Uniwersum uniwersum Diuny
Rasy zamieszkujące planetę Tleilaxanie
Autor Frank Herbert

Tleilax (także Tlulax) to planeta w uniwersum Diuny stworzonym przez Franka Herberta. Jedyna planeta obiegająca gwiazdę Thalima. Znana jako źródło zaawansowanych technologii genetycznych uznawanych za niemoralne przez większość religii.

Bene Tleilax[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia Tleilxan[edytuj | edytuj kod]

Kadź aksolotlowa[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej znanym wynalazkiem Tleilaxan jest kadź aksolotlowa - urządzenie umożliwiające wskrzeszenie zmarłego człowieka jeśli została choć jedna żywa komórka (zbiorniki te były naprawdę zmodyfikowanymi fizycznie kobietami). Po śmierci Boga Imperatora Diuny Tleilaxanie udoskonalili kadzie aksolotlowe tak aby umożliwiły wytwarzanie syntetycznego melanżu, łamiąc w ten sposób monopol Diuny na przyprawę.

Ghola[edytuj | edytuj kod]

Ghola - klon nieżyjącego człowieka, uzyskiwany dzięki kadziom aksolotlowym. Wskrzeszony człowiek nie ma jednak żadnych wspomnień ze swojego poprzedniego życia i można go poddawać dowolnej manipulacji psychicznej, stąd określany jest jako ghola (od arabskiego ghul). Tleilaxanie potrafili jednak pobudzić wspomnienia gholi poprzez śmiertelne uwarunkowanie. Uwarunkowanie powodowało zamiar wykonania czynności jakiej pierwowzór nie uczyniłby nawet za cenę życia. U gholi stawianych przed przymusem dokonania tej czynności rozbudzały się pierwotne wspomnienia, a uwarunkowanie było łamane.

Tancerz oblicza[edytuj | edytuj kod]

Tleilxanie posiedli także zdolność tworzenia Tancerzy Oblicza.(inne tłumaczenia: Zmiennokształtni, Maskaradnicy, ang. "Face Dancer"). Były to istoty bezpłodne, zdolne do przyjmowania formy dowolnej osoby i jej naśladowania. Tleilaxanie nieustannie ulepszali te stworzenia, starając się uczynić ich jeszcze trudniejszymi do wykrycia, lecz pomimo nieustannych starań, Bene Gesserit potrafiły rozpoznać Tancerzy Oblicza. Służyli do zastępowania osób, by przejąć kontrolę nad danymi rządami planetarnymi czy organizacjami. Służyli także jako wojsko Tleilaxan.

Społeczeństwo[edytuj | edytuj kod]

Tleilaxan tworzyły dwie grupy: właściwi Tleilaxanie zwani Mistrzami, żyli w ukryciu i rzadko opuszczali rodzinną, samotną planetę gwiazdy Thalima. Mistrzowie mieli prawo wykorzystywać kadzie aksolotlowe. Kastą sług byli tak zwani Maskaradnicy - jadachańscy hermafrodyci posiadający zdolność cielesnej adaptacji. Potrafili dzięki intensywnemu treningowi, kopiować powierzchowność, głosy, formy fizyczne i ruchy innych; mogli dowolnie zmieniać swój wzrost, budowę ciała, rysy twarzy, kolor i długość włosów, a także płeć. Mieli zdolność odzwierciedlenia danej osoby w sposób niewykrywalny dla otoczenia (z wyjątkiem osób posiadających zmysł proroctwa, Bene Gesserit i osób przez nie przeszkolonych). W pewnym stopniu Maskaradnicy kopiował także psychikę swojej ofiary. Maskaradnicy byli genetycznie uwarunkowani na posłuszeństwo wobec swych Mistrzów. Kobiety Tleilaxian żyły w ukryciu jedynie na rodzinnej planecie, służyły tylko i wyłącznie jako materiał na kadzie aksolotlowe. Nikt spoza społeczności Bene Tleilax nie miał z nimi kontaktu.

Religia[edytuj | edytuj kod]

W książce Heretycy Diuny opisana jest kultura Tleilaxan. Okazują się oni wyznawcami teokratycznej formy sufizmu, ukrywają jednak swą "wielką wiarę" przed ludźmi z innych planet (nazywanych przez nich powindah). Okazuje się także, że Tleilaxanie czcili Leto II Atrydę jako swojego Boga, a genetykę nazywali językiem Boga.