Tlenek manganu(VII)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tlenek manganu(VII)
Tlenek manganu(VII) Tlenek manganu(VII)
Tlenek manganu(VII)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Mn2O7
Masa molowa 221,87 g/mol
Wygląd zielona oleista ciecz[1]
Identyfikacja
Numer CAS 12057-92-0
PubChem 13879826[2]
Podobne związki
Podobne związki MnO, Mn2O3, MnO2
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tlenek manganu(VII), Mn2O7nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym mangan występuje na VII stopniu utlenienia. Jest lotną, reaktywną cieczą o właściwościach silnie utleniających. Po raz pierwszy opisano go w 1860 roku.

Budowa cząsteczki[edytuj | edytuj kod]

Długości wiązań pomiędzy atomem manganu i skrajnymi atomami tlenu wynoszą 1,585 Å, a pomiędzy atomem manganu i atomem tlenu w pozycji mostkowej – 1,77 Å. Kąt Mn−O−Mn ma miarę 120,7°.

Struktura tlenku przypomina struktury anionów disiarczanowego, difosforanowego i dichromianowego, a także heptatlenku dichloru.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Mn2O7 otrzymuje się jako ciemnozieloną oleistą ciecz w reakcji kwasu siarkowego z nadmanganianami. W pierwszym etapie reakcji powstaje kwas nadmanganowy, który samorzutnie traci wodę, przechodząc w tlenek manganu(VII):

2KMnO4 + 2H2SO4Mn2O7 + H2O + 2KHSO4

Mn2O7 może reagować z pozostałym kwasem siarkowym:

Mn2O7 + 2H2SO42[MnO3]+[HSO4] + H2O

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

W stanie stałym ma postać czerwonych kryształków, rozpuszczalnych w czterochlorku węgla. Sublimuje w temperaturze −10 °C.

Mn2O7 rozkłada się w temperaturach bliskich pokojowej, powyżej 55 °C wybuchowo. Wybuch można wywołać przez uderzenie, albo dodając podatny na utlenianie związek organiczny. Produktami są tlenek manganu(IV), tlen i ozon.

Jest bezwodnikiem kwasu nadmanganowego:

Mn2O7 + H2O2HMnO4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Aschoff. „Ann. Phys. Chem.”. 2, 111, s. 217, 224, 1860. 
  • A. Simon, R. Dronskowski, B. Krebs, B. Hettich. The Crystal Structure of Mn2O7. „Angew. Chem. Int. Ed. Engl.”. 26, s. 139–140, 1987. doi:10.1002/anie.198701391. 
  • A.F. Wells: Structural Inorganic Chemistry. Wyd. 3. Oxford University Press, 1962.
  • Holleman, E. Wiberg: Inorganic Chemistry. San Diego: Academic Press, 2001. ISBN 0123526515.