Tlenek rtęci(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tlenek rtęci(II)
Tlenek rtęci(II)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HgO
Masa molowa 216,59 g/mol
Wygląd żółte lub czerwone kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 21908-53-2
PubChem 30856[5]
Podobne związki
Inne aniony HgS
Inne kationy CdO, ZnO
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tlenek rtęci(II), HgO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym rtęć występuje na II stopniu utlenienia.

Związek ten w temperaturze pokojowej jest ciałem stałym. Preparaty handlowo dostępne mają barwę czerwoną lub żółtą zależnie od stopnia rozdrobnienia. Związek ten jest trudno rozpuszczalny w wodzie i etanolu. Ogrzewany powyżej 400 °C rozkłada się z wydzieleniem wolnej rtęci i tlenu. Związek wykazuje dużą toksyczność dla ustroju ludzkiego. Używany jest w syntezach organicznych.

Zastosowania medyczne[edytuj | edytuj kod]

Żółty tlenek rtęciowy jest stosowany niekiedy (obecnie bardzo rzadko, częściej stosowany jest amidochlorek rtęci) jako lek przeciwbakteryjny i przeciwpasożytniczy w dermatologii (stężenia 1–5%) oraz okulistyce (stężenia 1–2%). Jest znany pod farmaceutyczną nazwą Hydrargyrum oxydatum flavum.

Preparaty
  • Hydrargyrum oxydatum flavum BP, FP IV – subst. do receptury aptecznej / A.C.E.F. Sp.a. – Włochy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-76. ISBN 9781420090840.
  2. Tlenek rtęci(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-07-03].
  3. 3,0 3,1 Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki nieorganiczne rtęci(pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-07-03].
  4. 4,0 4,1 4,2 Tlenek rtęci(II) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-07-03].
  5. Tlenek rtęci(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Jabłońska, T. Chorzelski, Choroby skóry, PZWL, Warszawa, 2001.
  2. T.L. Chruściel, K. Gibiński, Leksykon Leków, PZWL 1991.
  3. Farmakopea Polska IV t.1 – 1965.
  4. B. Koskowski, Receptura, wyd.III, 1946.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.