Tlenki azotu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tlenki azotu – grupa nieorganicznych związków chemicznych zbudowanych z tlenu i azotu.
- tlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(I); podtlenek azotu, gaz rozweselający), N2O
- tlenek azotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(II); monotlenek azotu), NO
- tritlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(III)), N2O3 – w którym jeden atom azotu jest na formalnym stopniu utlenienia IV a drugi II.
- dwutlenek azotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(IV); ditlenek azotu), NO2 – tworzy on również dimer – tetratlenek diazotu, N2O4
- pentatlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(V)), N2O5
- tritlenek azotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(VI)), NO3 – rodnik azotanowy o silnych właściwościach utleniających
- heksatlenek diazotu, N2O6 – nietrwały związek z wiązaniem nadtlenkowym, O2N−O−O−NO2[1]
- Wybrane tlenki azotu
Określenie tlenek azotu, które zgodnie z nomenklaturą chemiczną dotyczy tlenku azotu(II), może oznaczać także dowolny z tlenków azotu lub ich mieszaninę. Mieszaniny tlenków azotu są bardzo często wytwarzane w reakcjach, w których tworzy się któryś z tlenków azotu, przy czym proporcje poszczególnych tlenków w mieszaninie zależą od reakcji i warunków w jakich jest przeprowadzana. Przy definiowaniu emisji tlenków azotu do środowiska, symbol NOx oznacza mieszaninę tlenków azotu o niezdefiniowanym składzie.
Przypisy [edytuj]
- ↑ Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1965, s. 768.
Bibliografia [edytuj]
- Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Cz. 2. Warszawa: PWN, 1994, s. 655–665. ISBN 8301065427.
- Lech Pajdowski: Chemia ogólna. Warszawa: PWN, 1981, s. 386–389. ISBN 8301005556.
- Linus Pauling, Peter Pauling: Chemia. Warszawa: PWN, 1998, s. 227–231. ISBN 8301122676.
- Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 750–768.