Tożsamość Bourne'a (film 2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tożsamość Bourne'a
The Bourne Identity
Gatunek film sensacyjny, kryminał
Data premiery 14 czerwca 2002
Kraj produkcji Stany Zjednoczone USA
Język angielski
Czas trwania 119 min
Reżyseria Doug Liman
Scenariusz Tony Gilroy
William Blake Herron
na podstawie książki Tożsamość Bourne'a autorstwa R. Ludluma
Główne role Matt Damon
Franka Potente
Chris Cooper
Brian Cox
Clive Owen
Julia Stiles
Muzyka John Powell
Zdjęcia Oliver Wood
Scenografia Dan Weil
Montaż Saar Klein
Produkcja Robert Ludlum
Doug Liman
Frank Marshall
Wytwórnia Universal Pictures
The Kennedy/Marshall Company
Hypnotic
Kalima Productions KmbH & Co. KG
Stillking Films
Dystrybucja Universal Pictures
Budżet 60 000 000 $
Kontynuacja Krucjata Bourne'a (2004)

Tożsamość Bourne'a (ang. The Bourne Identity) – film sensacyjny produkcji USA nakręcony w 2002 roku.

Wyreżyserowany przez Douga Limana według scenariusza Tony'ego Gilroy'a zainspirowanego powieścią Roberta Ludluma o tym samym tytule, wydaną w 1980 roku. Film doczekał się kontynuacji pt. Krucjata Bourne'a.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Fabuła filmu, w porównaniu z wersją książkową, została częściowo zmieniona.

Podczas burzliwej nocnej nawałnicy na Morzu Śródziemnym załoga włoskiego kutra rybackiego wyławia u wybrzeży Marsylii ciało rannego i półżywego, nieprzytomnego mężczyznę – rozbitka. Rybak Giancarlo, podczas opatrywania ran postrzałowych rozbitka, odkrywa implant wszczepiony pod skórę – cyfrowy numer konta w Gemeinschaft Bank w Szwajcarii. Cierpiący na niemal całkowitą amnezję rozbitek postanawia dowiedzieć się o swojej utraconej przeszłości, studiując mapy i zapiski na pokładzie łódki.

Dwa tygodnie wcześniej doszło do nieudanej próby zamachu na czarnoskórego polityka Nykwana Wombosi, przebywającego na swym jachcie. Stwierdza on, że za tym posunięciem kryje się Centralna Agencja Wywiadowcza CIA. W zamian za próbę targnięcia na jego życie grozi agencji procesem sądowym i ujawnieniem prawdy o jej spiskowej działalności. Tymczasem wyłowiony rozbitek jeszcze nie wie, że to on jest właśnie niedoszłym zamachowcem, który nie wykonał powierzonego mu zadania, ze względu na patrzące na niego dzieci działacza. Gdy próbuje uciec z jachtu, otrzymuje strzały w plecy i wpada do wody, zostając następnie wyłowionym przez załogę wspomnianego kutra rybackiego.

Po dotarciu do portu, Jason otrzymuje niewielką sumę pieniędzy od rybaków na podróż do Szwajcarii. Gdy już jest w Zurychu, odbiera zdeponowaną w banku paczkę, z przerażeniem odkrywając, że w środku są duże sumy w różnych walutach, jego paszporty (różnych krajów i na różne nazwiska) oraz broń. Według znalezionych dokumentów nazywa się Jason Bourne i jest zameldowany w Paryżu. Pakuje wszystko oprócz broni do charakterystycznej czerwonej torby i opuszcza placówkę bankową. W międzyczasie jeden z pracowników banku przesyła informacje o przybyciu Bourne'a, stawiając miejscową policję i CIA na nogi. Na ulicy Jason nie czuje się pewnie, będąc ściganym przez szwajcarską policję, chroni się w amerykańskim konsulacie.

Podsłuchuje żywiołową rozmowę pewnej kobiety przy okienku, która próbuje wydostać się z Zurychu. Nie domyśla się nawet, że kolejne dni spędzi właśnie z nią. Ochrona placówki, rozpoznając Bourne'a, wszczyna alarm, podczas którego Jason zauważa w sobie ponadprzeciętne umiejętności walki. Dokonuje brawurowej ucieczki po ścianie budynku, natrafiając na ulicy na zdenerwowaną "dziewczynę z okienka" próbującą wsiąść do auta. Proponuje jej układ – 20 tysięcy dolarów za podwiezienie do Paryża. Połowa teraz, druga po dotarciu na miejsce. Prowadząca dotychczas luźne życie kobieta – Marie Helena Kreutz, po chwili zawahania przyjmuje układ, nie wiedząc jeszcze, że od tego momentu również i ona staje się celem nieznanej organizacji szpiegowskiej oraz policji, które za wszelką cenę starają się ich zabić. Rozpoczęła się prawdziwa walka o przetrwanie, która zarazem jest walką o tożsamość głównego bohatera, gonionego przez agencje, która wydała na niego wyrok śmierci za niewykonanie zadania.

Akcja filmu przenosi się do stolicy Francji, gdzie bohaterowie szczęśliwie docierają po długiej i wyczerpującej podróży. Marie otrzymuje drugą polowe pieniędzy i zmierzają w kierunku paryskiego mieszkania Bourne'a. Drzwi otwiera dozorczyni, radośnie się uśmiechając na widok Jasona. W środku Bourne zaczyna przypominać sobie zamazane urywki ze swojego życia przeglądając dokumenty i książki. W chwili, gdy Marie wychodzi z łazienki, gdzie brała kąpiel, przez szybę do mieszkania wtargnął agent którego celem było zabicie niedoszłego zamachowca i w miarę potrzeby wszystkich świadków. Gdy Bourne odpiera atak, by nie wydać agencji – agent popełnia samobójstwo wyskakując z okna na ulice. Dozorczyni została zamordowana. W ulicznym zamieszaniu wydostają się z mieszkania by ukryć pieniądze w bezpiecznym miejscu, co w konsekwencji kończy się szalonym pościgiem po ulicach miasta. Bourne – jako były agent, nie zapomniał jak się prowadzi, szczęśliwie uciekając policji. Ukrywają auto na podziemnym parkingu i zacierają odciski palców na samochodzie. Najbliższą noc spędzają w pobliskim hotelu, gdzie Jason farbuje i obcina Marie włosy dla niepoznaki. Dochodzi tam również do sceny miłosnej, podczas której Marie spostrzega rany od kul na plecach Jasona. W dzień próbują ułożyć w logiczną całość wydarzenia z życia Bourne'a dzwoniąc pod numery uzyskane z kopii rachunku hotelowego, zdobytego przez Marie z recepcji hotelu, w którym rzekomo w przeszłości stacjonował Bourne. Obdzwonione miejsca mają jeden charakterystyczny element – dotyczą szeroko rozumianego przemysłu morskiego, poczynając od czarterowania jachtów, a kończąc na potrawach i daniach morskich. Jednakże tytułowy bohater nie może pojąć, co on mógłby mieć wspólnego z pływaniem na łódce czy jachcie. Wszystko to wydaje mu się absurdalne. Na ulotce reklamowej pewnej z firm widnieje zdjęcie Nykwany Wombosiego, co nadaje jednak sens pozornie dziwnym elementom układanki. Wombosi ginie tego samego dnia od kul innego agenta Treadstone. Wyczytane informacje w gazetach nagle stają się jasne i zrozumiałe, utwierdzając w Jasonie myśl, że był płatnym mordercą z ramienia Treadstone (CIA). Fakt ten jest dla niego nie do przyjęcia, nie może się z nim pogodzić, nie może uwierzyć w to kim był.

Policja odnajduje auto uciekinierów oraz namierza ich pokój hotelowy, w którym przebywali. Schronienie znajdują u znajomego Marie, z dala od centrum. Agencja i tam ich odnajduje. Agent wysłany za nimi zostaje postrzelony przez Bourne'a. Jeszcze przed śmiercią zdążył wyszeptać parę słów Jasonowi nieświadomemu tego, co się dzieje. Następuje moment rozstania, kiedy Marie odjeżdża z właścicielem domu w nieznane. Jest to bolesna chwila dla Bourne'a, dla którego ta kobieta stanowiła więcej, aniżeli tylko koleżankę z podróży. Bourne robi użytek z telefonu zdobytego na zabitym agencie, łącząc się ze swym szefem w CIA w Langley w stanie Wirginia. Umawia się z nim na osobiste spotkanie na ruchliwym moście w Paryżu. Lecz spotkanie nie miało osobistego charakteru ze względu na rzesze agentów obserwujących miejsce spotkania, co ostatecznie spłoszyło Bourne'a. Wykazuje się jednak swoimi szpiegowskimi umiejętnościami, przyczepiając nadajnik do samochodu agentów, który doprowadza go prosto do tajnej komórki Treadstone. Bourne sztucznie wywołuje alarm w samochodach na ulicy, by następnie po rynnie dostać się do mieszkania. Tam dochodzi do ostatecznej konfrontacji z samym szefem Alexandrem Conklinem. Conklin wyjawiając Jasonowi prawdę na temat jego nieudanej misji, przywraca mu tak upragnioną i poszukiwaną tożsamość. Wyjaśnia też istotę ostatniej misji Treadstone, której celem było zabicie Wombosiego. Opowiada Bourne'owi o jego przygotowaniach do zamachu, zbieraniu informacji o jachcie polityka oraz jego załodze. Jason mówi, że tak już nie będzie robił, co wywołuje niezadowolenie szefa. Po krótkiej i efektownej walce zabija 3 agentów oszczędzając Conklina i Nicolette. Conklin zostaje jednak zabity w chwilę później na ulicy przez innego agenta z rozkazu Warda Abbotta – wyższego w hierarchii urzędnika z CIA, który chce ostatecznie zamknąć tą sprawę. Projekt Treadstone zostaje zamknięty, a film się kończy happy endem, gdy Jason odnajduje swoją ukochaną Marie, która teraz wypożycza skutery na Mykonos w Grecji.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z filmu