Todor Żiwkow
| Todor Żiwkow | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 września 1911 Prawec |
| Data i miejsce śmierci | 5 sierpnia 1998 Sofia |
| I sekretarz Bułgarskiej Partii Komunistycznej | |
| Przynależność polityczna | Bułgarska Partia Komunistyczna |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1954 do 10 listopada 1989 |
| Poprzednik | Wyłko Czerwenkow |
| Następca | Petyr Mładenow |
| Przewodniczący Rady Państwa Bułgarskiej Republiki Ludowej | |
| Przynależność polityczna | Bułgarska Partia Komunistyczna |
| Okres urzędowania | od 7 lipca 1971 do 17 listopada 1989 |
| Następca | Petyr Mładenow |
| Premier Bułgarskiej Republiki Ludowej | |
| Przynależność polityczna | Bułgarska Partia Komunistyczna |
| Okres urzędowania | od 27 listopada 1962 do 9 lipca 1971 |
| Poprzednik | Anton Jugow |
| Następca | Stanko Todorow |
Todor Żiwkow (ur. 7 września 1911, zm. 5 sierpnia 1998) – bułgarski działacz komunistyczny.
Od 1932 członek partii komunistycznej. Od 1942 członek Sofijskiego Komitetu Obwodowego, od 1948 członek KC Bułgarskiej Partii Komunistycznej (BPK). W latach 1948-1949 pierwszy sekretarz Komitetu Miejskiego w Sofii. W latach 1950-51 sekretarz KC i zastępca członka Biura Politycznego KC BPK. W czasie destalinizacji zastąpił w 1954 na stanowisku I sekretarza BPK Wyłko Czerwenkowa. Do 1962 zwalczał frakcję W. Czerwenkowa i Antona Jugowa piastujących kolejno stanowisko premiera. Od 1962, po usunięciu z partii wszystkich przeciwników politycznych, premier. W latach 1971-1989 przewodniczący Rady Państwa. W kwietniu 1965 udaremnił spisek działaczy partyjnych i dowódców wojskowych zamierzających dokonać zamachu stanu i skierować politykę Bułgarii na tory prochińskie.
W połowie lat sześćdziesiątych złożył Nikicie Chruszczowowi propozycję włączenia Bułgarii w skład ZSRR. Inicjator gigantycznej, nacjonalistycznej kampanii bułgaryzacji 1,2 mln mniejszości tureckiej, która sprawiła jej masową emigrację. Zmuszony do odejścia ze wszystkich zajmowanych stanowisk po kolejnej fali represji antytureckich 1989 (spowodowały one ucieczkę ponad 310 tys. ludzi).
Aresztowany zaraz po odejściu, skazany w 1992 roku na 7 lat więzienia za defraudację funduszy państwowych, z powodu stanu zdrowia przebywał w areszcie domowym. Za ujawnione fakty popierania przez niego różnorodnych grup terrorystycznych chciano mu wytoczyć kolejne procesy sądowe.
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||