Tokaj (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta Tokaj. Zobacz też: Tokaj.
Tokaj
Herb
Herb
Państwo  Węgry
Komitat Borsod-Abaúj-Zemplén
Powiat Tokaj
Powierzchnia 28,2 km²
Populacja (I 2011)
• liczba ludności
• gęstość

4 886[1]
173,3 os./km²
Nr kierunkowy 47
Kod pocztowy 3910
Położenie na mapie Węgier
Mapa lokalizacyjna Węgier
Tokaj
Tokaj
Ziemia 48°07′17,20″N 21°24′44,89″E/48,121444 21,412469
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Węgry
Ulica w Tokaju
Tokaj (2003)

Tokaj – miasto powiatowe w komitacie Borsod-Abaúj-Zemplén w północno-wschodnich Węgrzech.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Tokaj leży u zbiegu Bodrogu i Cisy, u południowych podnóży wulkanicznej góry Tokaj (także Kopasz, 515 m n.p.m.). Miasteczko jest stolicą tokajskiego regionu winiarskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o okolicy Tokaj pojawia się po raz pierwszy w 1067 roku a a Tokaj jako nazwę osady nadmienia się w 1353 roku.

W roku 1074 pod miasteczkiem miała miejsce bitwa wojsk Gejzy I z wojskami króla Salomona.

W widłach dwóch wielkich rzek już w  XI w. stał zamek, zniszczony później przez Tatarów.

W XIII w.za panowania  króla Béla IV osiedlili się w Tokaju włoscy winiarze.

W XIV wieku wzniesiono tu zamek kamienny. 

W późniejszych latach miejsce bitwy z Turkami w roku 1567, rezydencja Jana Hunyadyego i Macieja Korwina

Znaczenie twierdzy wzrosło w czasach panowania Jana Zapolyi (1526-1540), który obdarzył miasto wieloma  przywilejami.  

 W drugiej połowie XVI w. Tokaj spustoszyli Turcy a wkrótce przeszedł on na własność Stefana Batorego, potem Gabora Bethlena, a w końcu Rakoczych. Dzięki dochodom z winnic Franciszek Rakoczy II mógł finansować powstanie przeciw Habsburgom.

W 1705 r. zarządził on zburzenie zamku. 

Rozkwit  winiarstwa w  Tokaju nastąpił w XVII-XVIII w., gdy  w okolicy osiedlili się kupcy greccy. 

Po 1945 r. winnice zostały rozdrobnione, centralną rolę regionu winiarskiego powoli zajęło miasto Salgótarján.  

W 1952 r. Tokaj pozbawiono praw miejskich, które odzyskał dopiero w1986 r. 

W 2002 r. UNESCO wpisało tokajski region winiarski na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego. 

Zwiedzanie[edytuj | edytuj kod]

Śródmieście – Plac Kossutha

Centrum miasta tworzy placKossutha z fontanną Bachusa. Swój dzisiejszy wygląd miasto Tokaj osiągnęło w XIX wieku. Wówczas to w okolicach dzisiejszego placu Kossutha zbudowane zostały domy greckich kupców pałace, zajazd Arany Sas Fogadó. Kościół rzymskokatolicki pochodzi z 1909 r.

Piwnice

Obok kościoła widać kamienny przedsionek 600- letnich piwnic Rakoczego. Według tradycji tu wroku 1526 wybrany został na króla Jan Zapolya. Labirynt podziemnych korytarzy sięga 1,5 km w głąb góry. System piwnic ciągnący się po dzisiejszym centrum miasta liczy sobie kilkaset lat, w niektórych piwnicach przechowywano wina już wXV – XVI wieku. Poza tym w mieście znajduje się mnóstwo otwartych piwnic, gdzie mile widziani goście mogą delektować się światowej sławy winem Tokaj Aszú.

Muzeum Tokajskie

Niedaleko placu Kossutha, przy Bethlen utca 7, w dawnym domu greckich handlarzy wina znajduje się Muzeum Tokajskie. Zebrano tu m. in. wypowiedzi znanych osób na temat Tokaju, kolekcję narzędzi winiarskich, archiwa miejskie

Galeria

Tokaji Galéria (Rákóczi u.) mieści się w późnobarokowej cerkwi a Centrum Kultury w budynku dawnej synagogi przy Serház utca.

Imprezy[edytuj | edytuj kod]

Festiwal Wina Tokajskiego - około Dnia Orbana (25 maja)

Tokajskie Święto Winobrania- jesienią.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]