Tokamak
Tokamak (Toroidalnaja Kamiera s Magnitnymi Katuszkami, ros. ТОроидальная КАмера с МАгнитными Катушками – toroidalna komora z cewką magnetyczną) – urządzenie do przeprowadzania kontrolowanej reakcji termojądrowej. Główna komora ma kształt torusa. Dzięki elektromagnesom tworzony jest pierścień plazmy. Komora wypełniona jest zjonizowanym gazem (deuterem albo mieszaniną deuteru i trytu). Zmienne pole magnetyczne pochodzące z transformatora indukuje prąd elektryczny w pierścieniu gazu. Prąd ten powoduje wyładowania w gazie. Zachodzi jeszcze większa jego jonizacja i ogrzewanie. W końcu tworzy się gorąca plazma. Gorąca plazma jest utrzymywana w zwartym słupie wewnątrz pierścienia dzięki silnemu polu magnetycznemu.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Koncepcję tokamaka stworzyli w 1950 Igor J. Tamm i Andriej D. Sacharow. W 1956 w Instytucie Energii Atomowej w Moskwie powstało pierwsze urządzenie tego typu. Prace prowadzone były pod kierownictwem profesora Lwa Arcymowicza. Obecnie pracująca wersja o symbolu T-10 została uruchomiona w 1975.
W Wielkiej Brytanii istnieje potężny tokamak JET, a we Francji budowany jest, we współpracy międzynarodowej tokamak ITER.
Krytyka [edytuj]
 |
Treść tej sekcji może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż ją poprawić. |
Istnieją inne koncepcje na przeprowadzanie kontrolowanej reakcji termojądrowej[1] [2]. Wśród różnych konstrukcji wymieniany jest opracowywany reaktor typu polywell.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ GL Kulcinski, JF Santarius: New Horizons for Fusion–Advanced Fuels for the 21st Century (ang.). [dostęp 8 września 2008].
- ↑ G.H. Miley, R. Burton, J. Javedani, Y. Yamamoto, A. Satsangi, Y. Gu, P. Heck, R. Nebel, N. Schulze, J. Christensen, D. Strellis, J. DeMora, S. Cooper, A. Ochoa, J. Fluhrer: NASA-TM-I09228 INERTIAL ELECTROSTATIC CONFINEMENT AS A POWER SOURCE FOR ELECTRIC PROPULSION (ang.). [dostęp 8 września 2008].
