Tom Berenger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tom Berenger
Imię i nazwisko Thomas Michael Moore
Data
i miejsce urodzenia
31 maja 1949
Stany Zjednoczone Chicago, w stanie Illinois, USA

Tom Berenger, właściwie Thomas Michael Moore (ur. 31 maja 1949 roku w Chicago, w stanie Illinois) – amerykański aktor, scenarzysta producent filmowy, nominowany do nagrody Oscara.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony i wychowany w rodzinie rzymskokatolickich Irlandczyków, syn drukarza-domokrążcy, myślał przede wszystkim o zawodzie dziennikarza. Po ukończeniu szkoły średniej Rich East High School w Park Forest w stanie Illinois w 1967 roku, podjął studia dziennikarskie na University of Missouri w Columbia w stanie Missouri, zanim przeniósł się na wydział komunikacji i sztuk dramatycznych. Sukces na studenckim festiwalu w przedstawieniu Edwardsa Albee Kto się boi Virginii Woolf? (Who's Afraid of Virginia Woolf?) przesądził o wyborze zawodu aktora. Wstąpił na niekonwenconalny kurs aktorski Herbert Berghof Studios w Nowym Jorku i zaczął występować na małych scenach off-Broadwayu, m.in. w dwóch sztukach Tennessee WilliamsaTramwaj zwany pożądaniem (A Streetcar Named Desire) jako Stanley Kowalski i Tatuowana róża (The Rose Tatoo). Dostał rolę Tima Seigela w operze mydlanej ABC Tylko jedno życie (One Life to Live, 1975-76).

Po debiutanckiej roli kinowej w komedii Pędzą to (Rush It, 1976), wystąpił u boku Avy Gardner i Chrisa Sarandona w thrillere Strażnik (The Sentinel, 1977), mrocznym psychoanalitycznym dramacie Szukając pana Goodbara (Looking for Mr. Goodbar, 1977) z Diane Keaton i Richardem Gere oraz komedii erotycznej Dojrzałe panie w cenie (In Praise of Older Women, 1978). Stworzył subtelnie ironiczną imitację stylu gry Paula Newmana sylwetkę zapadającą w pamięć zaciętego i pochmurnego legendarnego Butcha Cassidy'ego z Dzikiego Zachodu i przystosował się do groteskowo-slapstickowej konwencji westernu Butch i Sundance: Wczesne dni (Butch and Sundance: The Early Days, 1979). Zwrócił także uwagę w pełnym akcji dramacie wojennym Psy wojny (The Dogs of War, 1981) na podstawie powieści Fredericka Forsytha oraz błyskotliwa psychodrama filmowej opowieści o rozczarowaniach kontestatorów i zagubionych byłych buntowników z końca lat 60. Wielki chłód (The Big Chill, 1983) z udziałem Glenn Close, Jeffa Goldbluma i Kevina Kline.

Za kreację socjopatycznego weterana brutalnie terroryzującego swój oddział - sierżanta Boba Barnesa z twarzą zniekształconą blizną w sensacyjnym dramacie wojennym o wojnie wietnamskiej Olivera Stone'a Pluton (Platoon, 1986) otrzymał nagrodę Złotego Globu i nominację do nagrody Oscara. W biograficznym dramacie wojennym Olivera Stone'a Urodzony 4 lipca (Born on the Fourth of July, 1989) wystąpił w roli rekrutowanego artylerii sierżanta Hayesa. Podobną postać żołnierza Thomasa Becketta walczącego w dżungli Panamy zagrał po latach w filmie Snajper (Sniper, 1993) z Billy Zane oraz dwóch sequelachSnajper 2 (Sniper 2, 2002) i Snajper 3 (Sniper 3, 2004). Najczęściej gra bohaterów zagubionych, wrażliwych, którzy szukają sposobu uporządkowania świata i mylą się. Był zakochanym przemytnikiem brylantów w telewizyjnej ekranizacji powieści Sidneya Sheldona CBS Jeśli nadejdzie jutro (If tomorrow comes, 1986). W thrillerze Ridleya Scotta Osaczona (Someone to Watch Over Me, 1987) zagrał detektywa, który czuwa dzień i noc nad życiem świadka morderstwa popełnionego przez członka mafii. W dramacie sensacyjnym Zdradzeni (Betrayed, 1988) wcielił się w postać farmera mordercy-psychopaty, szefa miejscowej komórki terrorystycznej. Rola tajemniczego pisarza o mrocznym umyśle w thrillere Phillipa Noyce Sliver (1993) z Sharon Stone przyniosła mu nominację do Złotej Maliny dla najgorszego aktora drugoplanowego. Za postać Dona Santry'ego w sitcomie NBC Zdrówko (Cheers, 1993) był nominowany do nagrody Emmy. Jego telewizyjna rola Theodore Roosevelta w sensacyjnym dramacie wojennym TNT Śmiałkowie (Rough Riders, 1997) została nagrodzona Lone Star Film & Television Award w Dallas. W 2000 roku w Beverly Hilton w stanie Kalifornia został uhonorawany nagrodą Złotego Buta.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Po dwóch nieudanych małżeństwach z poznaną w 1970 roku Barbarą Wilson (1976-1984), z którą ma dwoje dzieci: córkę Allison (ur. 1977) i syna Patricka (ur. 1979), i agentką Lisą Kay Williams (1986-1997), z którą ma trzy córki – Chelsea (ur. 1986), Chloe (ur. 1988) i Shiloh Rory (ur. 1993), 23 stycznia 1998 roku ożenił się po raz trzeci z Patricią Alvaran. Mają córkę Scout (ur. 1998).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]