Tom Kibble
| Tom W.B. Kibble | |
 Tom W.B. Kibble |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 grudnia 1932 Madras, Indie Brytyjskie |
| Zawód | fizyk |
| Narodowość | Brytyjczyk pochodzenia szkockiego |
| Alma Mater | University of Edinburgh |
| Odznaczenia | |
| Fellow of the Royal Society London Nagroda Sakurai (2010) Medal i Nagroda Rutheforda Medal Hughesa |
|
Tom W.B. Kibble, właśc. Tom Walter Bannerman Kibble – brytyjski fizyk-teoretyk, profesor i pracownik badawczy (senior) Imperial College London.
Tom W.B. Kibble urodził się w Madrasie 22 grudnia 1932 roku w ówczesnych Indiach Brytyjskich. Jest wnukiem Williama Bannermana, oficera Indyjskiej Służby Medycznej oraz jego żony Helen Bannerman, popularnej w Szkocji autorki książek dla dzieci i młodzieży. Jest absolwentem University of Edinburgh, jednego z najstarszych i najbardziej prestiżowych w Szkocji, gdzie uzyskał stopnie naukowe B.Sc., M.A., Ph.D.
Badania Kibble'a dotyczą głównie kwantowej teoria pola, związku własności wysokoenergetycznych cząstek elementarnych z problemami kosmologicznymi, spontanicznego naruszania symetrii, przejść fazowych, monopoli, strun kosmicznych.
Jest członkiem honorowym (Fellow) Royal Society, Institute of Physics oraz Imperial College London, a ponadto członkiem zwyczajnym wielu towarzystw naukowych.
Najbardziej znanym osiągnięciem Kibble'a było opracowanie wspólnie z Geraldem Guralnikiem i Carlem Hagenem koncepcji spontanicznego łamania symetrii oraz nadawania mas leptonom i bozonom pośrednim w tzw. mechanizmie Higgsa[1]. Mechanizm ten przewiduje istnienie wszechogarniającego pola skalarnego o określonej skrętności (tzw. pola Higgsa) oraz kwantów tego pola zwanych bozonami Higgsa. W tym samym roku bardzo podobną koncepcję mechanizmu Higgsa sformułowali niezależnie Peter Higgs[2] oraz pracujący wspólnie François Englert i Robert Brout[3].
W 2010 roku, Kibble otrzymał nagrodę Sakurai Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego za Określenie własności spontanicznego łamania symetrii w czterowymiarowych relatywistycznej teorii z cechowaniem i mechanizm spójnej generacji mas bozonów wektorowych (Elucidation of the properties of spontaneous symmetry breaking in four-dimensional relativistic gauge theory and of the mechanism for the consistent generation of vector boson masses)[4][5][6][7][8].
4 lipca 2012 na zwołanej specjalnie konferencji prasowej ogłoszone zostało odkrycie nowej cząstki elementarnej przez eksperymenty ATLAS i CMS, pracujące przy Wielkim Zderzaczu Hadronów w CERN-ie. Masa odkrytej cząstki, jak i wykrycie jej w oczekiwanych kanałach rozpadu wskazują wyraźnie, że z dużym prawdopodobieństwem jest to poszukiwany od kilkudziesięciu lat bozon Higgsa.
Po ogłoszeniu rezultatów testów doświadczalnych przeprowadzonych w CERN-ie wszyscy autorzy koncepcji mechanizmu Higgsa są prawdopodobnymi kandydatami do nagrody Nobla w roku 2012, lecz, zgodnie ze statutem nagrody, może ona być przyznana za jedno osiągnięcie nie więcej niż trzem osobom[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ Guralnik G., Hagen C.R., Kibble T.: Global Conservation Laws and Massless Particles, Physical Review Letters, 13, 585–587, (1964)
- ↑ Peter W. Higgs. Broken Symmetries and the Masses of Gauge Bosons. „Physical Review Letters”. 13, s. 508, 1964. doi:10.1103/PhysRevLett.13.508.
- ↑ François Englert, Robert Brout. Broken Symmetry and the Mass of Gauge Vector Mesons. „Physical Review Letters”. 13, s. 321, 1964. doi:10.1103/PhysRevLett.13.321 (ang.).
- ↑ University of Rochester Physics – C.R. Hagen Wins 2010 J. J. Sakurai Prize for Theoretical Particle Physics
- ↑ University of Rochester 2010 Sakurai Prize Press Release
- ↑ American Physical Society – J. J. Sakurai Prize Winners
- ↑ C. Richard Hagen – 2010 J. J. Sakurai Prize Winner
- ↑ 2010 Sakurai Prize Videos
