Tom Kibble

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tom W.B. Kibble
Tom W.B. Kibble
Tom W.B. Kibble
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1932
Madras, Indie Brytyjskie
Zawód fizyk
Narodowość Brytyjczyk pochodzenia szkockiego
Alma Mater University of Edinburgh
Odznaczenia
Fellow of the Royal Society London
Nagroda Sakurai (2010)
Medal i Nagroda Rutheforda
Medal Hughesa
Royal Medal (2012)

Tom W.B. Kibble, właśc. Tom Walter Bannerman Kibble – brytyjski fizyk-teoretyk, profesor i pracownik badawczy (senior) Imperial College London.

Tom W.B. Kibble urodził się w Madrasie 22 grudnia 1932 roku w ówczesnych Indiach Brytyjskich. Jest wnukiem Williama Bannermana, oficera Indyjskiej Służby Medycznej oraz jego żony Helen Bannerman, popularnej w Szkocji autorki książek dla dzieci i młodzieży. Jest absolwentem University of Edinburgh, jednego z najstarszych i najbardziej prestiżowych w Szkocji, gdzie uzyskał stopnie naukowe B.Sc., M.A., Ph.D.

Badania Kibble'a dotyczą głównie kwantowej teoria pola, związku własności wysokoenergetycznych cząstek elementarnych z problemami kosmologicznymi, spontanicznego naruszania symetrii, przejść fazowych, monopoli, strun kosmicznych.

Jest członkiem honorowym (Fellow) Royal Society, Institute of Physics oraz Imperial College London, a ponadto członkiem zwyczajnym wielu towarzystw naukowych.

Najbardziej znanym osiągnięciem Kibble'a było opracowanie wspólnie z Geraldem Guralnikiem i Carlem Hagenem koncepcji spontanicznego łamania symetrii oraz nadawania mas leptonom i bozonom pośrednim w tzw. mechanizmie Higgsa[1]. Mechanizm ten przewiduje istnienie wszechogarniającego pola skalarnego o określonej skrętności (tzw. pola Higgsa) oraz kwantów tego pola zwanych bozonami Higgsa. W tym samym roku bardzo podobną koncepcję mechanizmu Higgsa sformułowali niezależnie Peter Higgs[2] oraz pracujący wspólnie François Englert i Robert Brout[3].

W 2010 roku, Kibble otrzymał nagrodę Sakurai Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego za Określenie własności spontanicznego łamania symetrii w czterowymiarowych relatywistycznej teorii z cechowaniem i mechanizm spójnej generacji mas bozonów wektorowych (Elucidation of the properties of spontaneous symmetry breaking in four-dimensional relativistic gauge theory and of the mechanism for the consistent generation of vector boson masses)[4][5][6][7][8].

4 lipca 2012 na zwołanej specjalnie konferencji prasowej ogłoszone zostało odkrycie nowej cząstki elementarnej przez eksperymenty ATLAS i CMS, pracujące przy Wielkim Zderzaczu Hadronów w CERN-ie. Masa odkrytej cząstki, jak i wykrycie jej w oczekiwanych kanałach rozpadu wskazują wyraźnie, że z dużym prawdopodobieństwem jest to poszukiwany od kilkudziesięciu lat bozon Higgsa.

Po ogłoszeniu rezultatów testów doświadczalnych przeprowadzonych w CERN-ie wszyscy autorzy koncepcji mechanizmu Higgsa są prawdopodobnymi kandydatami do nagrody Nobla w roku 2012, lecz, zgodnie ze statutem nagrody, może ona być przyznana za jedno osiągnięcie nie więcej niż trzem osobom[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. Guralnik G., Hagen C.R., Kibble T.: Global Conservation Laws and Massless Particles, Physical Review Letters, 13, 585–587, (1964)
  2. Peter W. Higgs. Broken Symmetries and the Masses of Gauge Bosons. „Physical Review Letters”. 13, s. 508, 1964. doi:10.1103/PhysRevLett.13.508. 
  3. François Englert, Robert Brout. Broken Symmetry and the Mass of Gauge Vector Mesons. „Physical Review Letters”. 13, s. 321, 1964. doi:10.1103/PhysRevLett.13.321 (ang.). 
  4. University of Rochester Physics – C.R. Hagen Wins 2010 J. J. Sakurai Prize for Theoretical Particle Physics
  5. University of Rochester 2010 Sakurai Prize Press Release
  6. American Physical Society – J. J. Sakurai Prize Winners
  7. C. Richard Hagen – 2010 J. J. Sakurai Prize Winner
  8. 2010 Sakurai Prize Videos