Tomasz Aleksander Dumas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Dumas

Tomasz Aleksander Dumas (ur. 25 marca 1762 w Jérémie, San Domingo, zm. 26 lutego 1806 w Villers-Cotterêts, Francja) – generał francuski, ojciec Aleksandra Dumasa.

Urodził się na wyspie San Domingo jako syn francuskiego plantatora, markiza de la Pailleterie i Murzynki Cessette Dumas. Do Francji przyjechał z ojcem w 1780. Po ożenku ojca z Franciszką Retou, Tomasz Aleksander wstąpił do pułku dragonów królowej, w którym w lutym 1792 został brygadierem. Po wybuchu rewolucji został podpułkownikem kawalerii w Wolnym Legionie Amerykanów. W dniu 30 lipca 1793 został generałem w rewolucyjnej Armii Północnej, a 3 września 1793 awansuje na generała dywizji i zostaje mianowany dowódcą armii pirenejskiej. Po konfliktach z komisarzami rewolucyjnymi z Bayonne przeniesiono go do Wandei, a potem w Alpy, gdzie wsławił się zdobyciem góry Cenis. W 1794 Komitet Ocalenia Publicznego mianował go dowódcą szkoły wojennej w Sablons. Po obaleniu Robespierre'a przeniesiono go do armii Sambry i Mozy. W 1795 Dumas podał się do dymisji i zamieszkał z żoną, Marią Ludwiką Labouret, w Villers-Cotterêts. W 1796 Dumas wstępił do armii Napoleona i służył pod rozkazami Messeny w kampanii włoskiej, w której zyskał sławę niemalże bohatera, a wrogowie nazwali go Czarnym Diabłem. W czasie kampanii egipskiej, gdzie został dowódcą jazdy, popadł w konflikt z Napoleonem, otwarcie krytykując sposób prowadzenia przez niego kampanii. Pod koniec kampanii udał się na urlop we Francji, lecz w czasie podróży przez Włochy został uwięziony w Taranto, a z więzienia uwolnił go dopiero pokój z 1801. Dumas został wymieniony na austriackiego generała Macka. Chory na raka Dumas udał się w rodzinne strony. Przeniesiony w stan spoczynku zmarł w 1806 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888